مثلا تو انگلیسی و عربی به ترتیب will و سوف مشخص کننده زمان آینده هستن ولی تو فارسی برای بیان زمان آینده یا از فعل مضارع استفاده میشه که تو هیچ زبانی اینطور نیست! یا با فعل کمکی خواستن بیان میشه که به غیر از بیان آینده به طور مستقل هم از خودش معنی داره مثلا اگه بخوایم خواستن رو تو آینده استفاده کنیم باید بگیم: من خواهم خواست?