طرفداری/ توپهای رقابتهای جام جهانی بعنوان یک نماد و شناخته شده ترین توپ های تاریخ فوتبال، از گذشته تاکنون دچار تغییرات بسیاری شدهاند. همانطور که در قسمتهای قبل را خواندید سعی شده است در این سری مطالب جنبههای مختلف توپها بیان شود و در چهارمین قسمت، توپ جام جهانی ۱۹۵۰ برزیل را بررسی خواهیم کرد.
ساخت توپهای بدون دریچه در ابتدای دهه۳۰ میلادی آغاز شده بود، اما جامعه فوتبال باید بیش از یک دهه صبر می کرد تا در جام جهانی از این نوع طراحی استفاده شود. توپ جام جهانی ۱۹۵۰ برزیل سوپربال(Superball) از ۱۲صفحه یکسان تشکیل شده بود اما لبه های این پنل ها انحنا داشت. سوپربال یک توپ قهوهای رنگ بود که با دست دوخته میشد و فیفا به سازنده آن اجازه چاپ لوگو و متن روی توپ را داد. اما همانطور که در مورد توپ های جام جهانی ۱۹۵۴، ۱۹۵۸ و ۱۹۶۶ می بینیم، این اتفاق یک استثنا بود؛ زیرا توپهای جام جهانی در سوئیس، سوئد و انگلیس طبق قوانین فیفا فاقد نشان تجاری بودند و سازندگان، توپ های مارک دار را تنها در بازارهای عمومی به فروش میرساندند. این قانون عجیب با دلایلی نامعلوم از سوی فیفا در سال ۱۹۶۲ (ما بین جام جهانیهای ۱۹۵۸ و ۱۹۶۶) لغو شد و باری دیگر آنها اجازه چاپ و متن روی توپ کراک که در جام جهانی شیلی استفاده می شد را به تولیدکنندگان دادند.
- سیر تکاملی توپهای جام جهانی؛ قسمت اول/ جام جهانی ۱۹۳۰ اروگوئه
- سیر تکاملی توپهای جام جهانی؛ قسمت دوم/ جام جهانی ۱۹۳۴ ایتالیا
- سیر تکاملی توپهای جام جهانی؛ قسمت سوم/ جام جهانی ۱۹۳۸ فرانسه
به نقل از worldcupballs.info

