پرونده‌ای راجع به غلط املایی‌های سلبریتی‌ها، مراجع تازه حرکت‌های اجتماعی که البته انصافا گاه چراغ راه هم می‌شوند و حیف است که این‌گونه بعضا کم‌سواد نشان بدهند.

 

نکته:همه صفحاتی که عکس‎شان را در این پرونده می‎بینید، عمومی (پابلیک) هستند.

 

________________________________________________

سام درخشانی، بازیگر؛«وقتی کارگردان و طراح سوال پرسپولیسی باشن و بخوان سربه ‎سر من بزارن.»

از قرار معلوم باید بپذیریم که «بذارن» دیگر از مد افتاده ‎است و همه الان «می‎زارن». اگر صورتِ درست واژه را بلدید و صرفا از سر بی ‎دقتی یا به پیروی از شیوه‎ رایج، مثل آقای درخشانی می‎نویسید که هیچ؛ اما اگر تنوع حرف «ز» در زبان فارسی گیج‎تان می‎کند و نمی‎دانید کجا باید کدام‎یکی را به ‎کار ببرید، این راهنمای ساده به‎ دردتان می‎خورد؛ دوتا مصدر داریم که معمولا با هم اشتباه می‎شوند؛ «گذاشتن» و «گزاردن». «گذاشتن» در معنای حقیقی کلمه، قراردادنِ فیزیکی است مثل «مداد را بگذار/ بذار سر جایش» و درمعنای مجازی، قراردادن و وضع و تأسیس‎ کردن؛ مثل «قانون‎گذار» و «بنیان‎گذار». کلمه‎ هایی را که معانی گفته شده را ندارند، «می‎گزارند». نیازی نیست همه کاربرد‌های «گزاردن» را حفظ کنید، ولی محض اطلاع بد نیست بدانید که معنی به ‎جاآوردن، اداکردن، انجام‌دادن و اجراکردن می‎دهد مثل «نمازگزار» و «سپاس‎گزار».

 

________________________________________________

برزو ارجمند، بازیگر:«این عکس و علی اوجی جان نازنین برام فرستاد.»

در شکسته ن‎ویسی، در حق «را»‌ی مفعولی خیلی اجحاف می‎شود؛ بعضی‎ها اصلا نمی‎نویسندش: «سلام عشقا! فیلم دوس داشتین؟». بعضی‎ها معلوم نیست چرا خودشان را به ز‎حمت می‎اندازند و روی صفحه‌کلید گوشی دنبال ضمه می‎گردند: «سلام عشقا! فیلمُ دوس داشتین؟». بعضی‎ها هم مثل برزوخان ارجمند تبدیلش می‎کنند به «واو عطف».

 

_________________________________________________

نازنین بیاتی، بازیگر:«شرایط الان برای همه سخت(ادامه ش کجاست؟!)، ولی کسانی هستن که تو شرایط سخت‎تری قرار گرفتن. با کمک هم می‎تونیم یکم به زندگی این عزیزان رنگ ببخشیم.»

در فارسی محاوره، وقتی «است» و «هست» را حذف می‎کنیم، باید به جایش چیزی که نشان دهنده فعل باشد، اضافه کنیم. آن چیز، «ه» است یعنی می‎نویسیم «شرایط برای همه سخته». جمله بدون فعل که نداریم، درست است؟ خب حالا در جمله اول، فعل کدام است؟ آفرین! «دوستت دارم» و «هست» یا «است»ی در اصل جمله نبوده است که در صورتِ محاوره‎ای حذف شده‎ باشد. پس اگر خواستید تولد کسی را تبریک بگویید، باید بنویسید «دوستت دارم عشق داداش»، مگر این‎که منظورتان چنین چیزی باشد: «دوستت دارم عشق است داداش!».

 

برگردیم به پست خانم بیاتی. چه فرقی است بین «یه‎ کم» و «یکم»؟ دومی نمی‎تواند «یکُم» خوانده‎ شود؟ یک قاعده خیلی ساده وجود دارد؛ در شکسته ن‎ویسی، اجازه نداریم موقع چسباندن ضمیر به «های غیرملفوظ» -یعنی «ه» ‎ای را که نوشته می‎شود، ولی خوانده نمی‎شود- «ه» حذف کنیم، چرا؟ چون با کلمه‎ های مشابه دیگری اشتباه گرفته می‎شود. مثلا اگر می‎خواهید به دوستی خبر بدهید که قرار لغو است، چون توی خانه‎ تان دعوا به ‎راه افتاده است‎، باید بنویسید: «نمی‎تونم بیام، دعوا و درگیری تو خونه‎ مونه» و اگر «ه» را دست‎کم بگیرید و بنویسید «نمی‎تونم بیام، دعوا و درگیری تو خونمونه»، معنی جمله زمین تا آسمان عوض می‎شود. اصلا چه‎ بسا قرار برای ابد کنسل شود، از ما گفتن بود.

 

_________________________________________________

بهاره رهنما، بازیگر:«همیشه وقتی دختر کم سن وسالی بودم دلخور بودم که دستای مامانم همیشه لاک زده و مرتب نیست و روی شصت دستش اغلب جای بریدگی چاقو هست…»

«شصت»، عدد است و «شست»، انگشت بزرگ و پهن دست یا پا. از آن‎جایی که خانم رهنما بین سلبریتی ‎ها یکی از پیشکسوت های غلط‎ نویسی ‎به شمار می‎رود، مروری بر اشتباهات پست‎ها و استوری‎های قدیمی ایشان هم برای علاقه مندان به زبان فارسی و درست‎ نویسی، خالی از فایده نیست: «تولد منجی عالم بشریت، قائم عالم محمد مبارک…» ««غذا» را می‎خوریم و «حقوق غذایی»، عنوان رشته دانشگاهی است.»

_________________________________________________

طناز طباطبایی، بازیگر:«ما نمی‎توانیم انتظار داشته ‎باشیم، با جهان در تعامل سیاسی سالم باشیم، ولی خود ما مردم نگاه اهم و فل اهم نسبت به این کره خاکی داشته باشیم.»

قاعده «الاهم فالاهم» به معنی تقدم حکم مهم‎تر است درجایی‎که بین دو حکم مهم و مهم‎تر، تزاحم وجود دارد. همان‎طور که مشخص است، اصل عبارت عربی است. در فارسی، به‌صورت «اهم فالاهم» و گاهی به‎ اشتباه «اهم فی‎الاهم» نوشته می‎شود. «فاء» در زبان عربی حرف عطف است برای بیان ترتیب. خانم طباطبایی، احتمالا این عبارت را از روی آن‎چه شنیده به کار برده و شک نکرده‎است که «فل» اصلا معنی دارد یا نه. در مواقعی که اصرار داریم سخت و ثقیل بنویسیم، می‎توانیم با جست‎وجو یا پرس ‎وجو از درستی کلمه و عبارت مدنظرمان مطمئن شویم.

 

________________________________________________

اشتباهات غیرقابل توضیح

 نوشتن این پرونده، این بود که اول از همه بگوییم آدم‎های مشهور هم اشتباه می‎کنند و قرار نیست به هرچیزی توی صفحات‎شان می‎بینیم و می‎خوانیم، اعتماد کنیم. دوم تلنگری بزنیم به سلبریتی‎ها که خودشان هم کمی از اعتمادبه نفس‎شان بکاهند و قبل از نوشتن هرچیزی، از درستی اش مطمئن شوند. سوم، بهانه ‎ای پیدا کنیم که اشتباهات نوشتاری را مرور و دسته بندی و شکل درست‎شان را یادآوری کنیم. بعضی از پست‎ها و استوری‎ها، اما در هیچ‎کدام از طبقه بندی‎های غلط‎های رایج، قرار نمی‎گیرند. اشتباه‎های نادر این گروه از سلبریتی‎ها، غیرقابل توضیح و اصلاح است. فقط می‎توانیم بگوییم لطفا شما این‎طوری ننویسید:

 

متأسفانه ما منظور آقای علی انصاریان را نفهمیدیم. متوجه نشدیم دوتا ویرگول کنار هم چه کاربردی دارد و «خودتون میدونیده» چه زمان و صیغ‎ه ای‎ است. «این اونه یا اون اینه» هم به فارسی خیلی سخت نوشته شده‎است. خلاصه که توضیح خاصی نداریم فقط همین‎قدر بدانید این‎ طرز نوشتن اشتباه است.

 

ضمیر، در این دوخط سرگردان است. معلوم نیست موضوع راجع به «من» است یا «ما». چطوری «بریم تحویلش بگیرم»؟ تنها توصیه‎ مان این است که شما در نوشتن آقای میناوند را الگوی خود قرار ندهید و تکلیف ضمیر را روشن کنید.

 

همزه، انصافا از آن چیز‌هایی ا‎ست که مدعیان درست نویسی را هم به دردسر می‎اندازد؛ کی باید همزه را روی «الف» بگذاریم و کی روی «ی» و چه‎ وقت روی «و»؟ «هیئت» درست است یا «هیأت»؟ بنویسیم «مسئله» یا «مسأله»؟ «جرأت» یا «جرئت»؟ ولی چسباندن همزه به کلمه «همه» از آن اشتباه‎های نادر و غیرقابل توضیحی است که فقط می‎توانیم بگوییم شما مرتکبش نشوید. حالا برای این‎که دست‎ خالی از این بخش نروید، این قاعده کلی فرهنگستان برای نوشتن همزه را به خاطر بسپارید.

در نوشتن همزه میانی، اگر حرف پیش از آن مفتوح (-َ) باشد، روی کرسی «ا» نوشته می‎شود؛ رأفت، شأن.

 

اگر حرف پیش از آن مضموم (-ُ) باشد، روی کرسی «و» نوشته می‎شود؛ مؤسسه، مؤانست.

 

در بقیه موارد روی کرسی «یـ» نوشته می‎شود؛ مسئله، جرئت، هیئت.

_______________________________________________

مهراوه شریفی ‎نیا، بازیگر:شاگرد زرنگ کلاس!

 

گرچه خیلی از سلبریتی‎ها در درس املا «نیاز به تلاش بیشتر» دارند، ولی بین‎شان کسانی پیدا می‎شوند که با مطالعه بیگانه نیستند و زبان مادری‎شان را بلدند و می‎شود بدون نگرانی از بدآموزی و غلط‌آموزی صفحه‎شان را دنبال کرد؛ «مهراوه شریفی نیا» نه ‎تنها سرسری و بی حواس و پراشکال نمی‎نویسد که «نیم فاصله» را هم رعایت می‎کند. حالا که بحث سر درست و پاکیزه نوشتن است، بد نیست از بهانه شاگرد زرنگ بودن خانم شریفی‎نیا استفاده کنیم و نی ‎فاصله را یادبگیریم.

 

این ‎روز‌ها که بیشتر از نوشتن دستی با تایپ کردن سروکار داریم، اهمیت نیم فاصله بیشتر از قدیم احساس می‎شود. دانش آموز‌ها و دانشجو‌هایی که همین نیمچه‎ فاصله ظاهرا بی ‎اهمیت نقره ‎داغ‎ شان کرده‌است و نمره تحقیق و مقاله‎ شان را به ‎خاطرش کم گرفته ‎اند، خیلی خوب منظورمان را درک می‎کنند. نیم ‎فاصله، متن را زیبا و تروتمیز می‎کند، اما اهمیت اش فقط در زیبایی نیست. در فارسی، کلماتی داریم که از چندبخش تشکیل شده‎اند و مجموعا یک واژه را می‎سازند. مثلا همان‎طور که می‎دانید، «کتاب» یک کلمه است؛ «کتاب‎ها» و «کتاب‎خانه» و «کتاب‎دوست» هم هرکدام یک‎ کلمه اند که این یکی‎بودنِ واژه را با نیم فاصله نشان می‎دهیم.

 

به این دو جمله دقت کنید؛ «کتاب دوستم را ندیدی؟»، «فلانی آدم کتاب ‎دوستی است». در جمله اول، بین کتاب و دوست یک فاصله خورده و در جمله دوم، بین‎شان نیم‌‏فاصله آمده‎ است که ازهم جدا نیفتند و معلوم شود با یک کلمه واحد سروکار داریم. بعضی وقت‎ها رعایت نکردن نیم‎ فاصله اساسا معنی جمله را عوض می‎کند؛ «نخست‌‎وزیر وارد جلسه شد» و «نخست وزیر وارد جلسه شد».

 

کجا نیم ‎فاصله بزنیم؟

 

پسوند‌ها و پیشوندها: خوشمزه‌‎تر، بی‌‎معرفت، هم‌کلاسی

 

نشانه‎ جمع: خانه‌ها، گل‎ها

 

اجزای مختلف فعل‎ها: می‌‎آیی، گفته‌باشم، خورده‌‎اند

 

کلم‎ه های مشتق، مرکب و مشتق-مرکب: سیل‌‎آسا، دندان‎پزشک، گفت‌‎وگو

 

نیم‌‏فاصله، موارد کاربرد بیشتری دارد، اما نگران بودیم گیج بشوید و لیست بلند بالای مواردش بترساندتان. اگر درست‎ نوشتن برای‎تان مهم است، می‎توانید با کمی جست وجو آن‎ها را پیدا کنید و یادبگیرید.

 

اصلا هم لازم نیست همه شان را حفظ کنید، قاعده ساده و سرراستش این است؛ کلماتی از هم یک فاصله کامل می‎گیرند که معنای مستقلی داشته‎ باشند مثلا؛ «گرگ و میش دشمن‎ هم‎ اند»، اما اگر مجموع اجزای یک کلمه، معنای واحدی می‎سازد باید با نیم‌‏ فاصله از هم جدای ‎شان کنیم مثلا «هوا گرگ‌ومیش بود که راه افتادیم». برای صفحه ‎کلید کامپیوتر، تنظیمات ساده ای وجود دارد که می‎توانید با ایجاد کلید میان‎برِ نیم‎ فاصله از این‎به‎ بعد درست تر و دقیق ‎تر بنویسید. بعضی تلفن‎های همراه، به ‎طور پیش‏فرض کلید نیم‌ ‏فاصله دارند که با سه‎‎ تا خط تیره و دو فلش در دوطرف، مشخص شده است. اگر تلفن همراه شما ندارد، می‎توانید صفحه ‎کلیدی دانلود کنید که این امکان را بهتان بدهد.

 

پی‌نوشت: این متن با دخل و تصرف از روزنامه خراسان برداشته شد

بخش های آبی رنگ متن،اخبار و حواشی مربوط به آن جمله است.