خیلی وقت ها فکر میکنم
یادم میاد روزایی که اجازه دادم و موقعیتی به وجود آوردم که دیگران بهم بی احترام کنن
بدترین روز های زندگیم بوده در حالیکه با حس خوب و خیرخواهی وارد شده بودم
انگاری جنگل سبز رو با یک کبریت به شعله آتش بسپاری
در حالیکه جنگل چند تا درخته ولی جنگل من روحم بود
امیدوارم هر انسانی اینقدر به خودش ، احساساتش، غرورش و روحش احترام بزاره و خودشو در معرض بی احترامی بقیه قرار نده
این جنگل سر سبز درونت رو نزدیک آتش و سوختن قرار ندین
بی احترامی هم روش های گوناگون داره
گاهی فحش و بی احترامی مستقمیه
گاهی استفاده کردن از مهربونی و اون نیت خیرته
گاهی هم با عدم پاسخ و نگاه از بالا به پایینه
و گاهی دایورت کردنه
نمیدونم کجای دنیاتون گیر کردین و مشکل کجاست
ولی هیچوقت اجازه بی احترامی بقیه رو به خودتون ندین هیچوقت
