طرفداری | روی هیلیگن (Roy Hilligenn) زاده 15 نوامبر 1922 در ایالت کالیفرنیای آمریکا است. او پس از تولد و در شش ماهگی، آن‌قدر چهره زیبایی داشت که به جایزه زیباترین نوزاد سال رسید. کمی پس از تولد بود که خانواده هیلیگن به آفریقای جنوبی نقل مکان کردند تا روی در این کشور بزرگ شود. درگذشت پدر در چهار سالگی روی باعث شد تا او و دیگر فرزندان، توسط مادرشان به پرورشگاهی در آفریقای جنوبی سپرده شوند. پس از تحصیل، هیلیگن تصمیم گرفت تا به عنوان برقکار به زندگی خود ادامه دهد. با وجود مهارت‌های بالای روی، او از طبقه چهارم یک ساختمانی که نیاز به برق‌کشی داشت، سقوط کرد تا در اثر این حادثه، دچار شکستگی انگشتان، دنده‌ها و مچ دست شود. 

روی هیلیگن

دو سال نقاهت کافی بود تا هیلیگن برای بازپروری عضلاتش به تمرینات کالستینکس و کششی روی بیاورد. او در عرض یک سال موفق شد تا در حدود 15 پوند، وزن از دست رفته خود را بازیابد. هالتری دست‌ساز با وزنه‌‌های 35 پوندی، عصای دست هیلیگن در روزهای بازپروری بود. استعداد بالای او مسبب پیشرفت قابل توجه ورزشی‌اش شد؛ به گونه‌ای که هیلیگن، پس از بهبودی، تصمیم گرفت تا به عنوان وزنه‌بردار و بدن‌ساز، در مسابقات قهرمانی مربوطه شرکت کند. رسیدن به رکوردهای 160 پوند در پرس نظامی و یک‌ضرب، به همراه 240 پوند در دو ضرب، هیلیگن را به قهرمانی در مسابقه وزنه‌‌برداری تازه تأسیسی در آفریقای جنوبی رساند. او در ادامه، هم‌زمان با وزنه‌برداری، خود را به مسابقات بدن‌سازی آقای آفریقای جنوبی رساند و با بدن زیبای خود، قهرمانی سه دوره 1943، 1944 و 1946 آن را به دست آورد. حضور در مسابقات کشوری وزنه‌برداری آفریقای جنوبی نیز رکوردهایی چون 245 پوند در پرس نظامی، 255 پوند در یک‌ضرب و 321 پوند در دو ضرب را برای این مرد قدرتمند، به همراه داشت.

روی هیلیگن

هیلیگن در سال 1949 به آمریکا کوچ کرد تا در سطح بالاتر مسابقات بدن‌سازی و وزنه‌برداری رقابت کند. او در ابتدا به رتبه سوم مسابقات آقای کالیفرنیا رسید و سپس با قهرمانی مسابقات آقای ساحل آرام 1949، خط و نشانی جدی برای آمریکایی‌ها کشید. رتبه سوم آقای آمریکای AAU، به همراه رتبه نخست بخش عضلانی جوانان آقای آمریکا، نتایج دومین سال هیلیگن در آمریکا بود. او در همین سال یعنی سال 1950، قهرمانی وزنه‌برداری ساحل اقیانوس آرام را به دست آورد. او در سال 1951، به همراه استیو ریوز، در باشگاه یاریک تمرین می‌کرد تا در کنار قهرمانانی مثل ریوز، تجربیاتش را بیشتر کند. رکوردهای هیلیگن در باشگاه یاریک شامل 255 پوند در پرس نظامی، 250 پوند در یک‌ضرب و 350 پوند در دو ضرب می‌شد. در همین سال، او در مسابقات بدن‌سازی، عملکرد بسیار شایسته‌ای را داشت و به قهرمانی آقای آمریکای AAU و آقای کالیفرنیای شمالی رسید. مالکوم برنر، مهم‌ترین رقیب هیلیگن در راه رسیدن به عنوان آقای آمریکا بود.

روی هیلیگن

سه روز در هفته، تمرینات وزنه‌برداری و سه روز دیگر، تمرینات بدن‌سازی، برنامه ورزشی هفتگی هیلیگن بود. هیلیگن، یک گیاه‌خوار بود و اعتقاد داشت که میوه‌ها، پاک‌کننده بدن، سبزیجات، شفادهنده بدن و گوشت، عامل پیری زودرس بدن است. هیلیگن در طول زندگی خود، هیچ‌گاه به بوقلمون، ماهی، مرغ و گوشت احشام لب نزد و در تمام عمر، گیاه‌خواری را سرلوحه کارش گذاشته بود. رتبه نخست بخش عضلانی و رتبه دوم رده‌بندی کلی مستر ورلد سال 1952، رتبه دهم یونیورس IFBB در سال 1976 و رتبه سوم مستر اینترنشنال و قهرمانی کانادی سال 1977، تجربیات بعدی هیلیگن در دنیای بدن‌سازی بود. پس از بازنشستگی از دنیای ورزش، هیلیگن در سال 1990، درگیر یک پرونده قضایی در رابطه با تجاوز جنسی شد و به مدت 10 سال در زندان به سر برد. سومین روز ماه اوت سال 2008، هیلیگن پس از زمین خوردن و ضربه به سرش، دچار لخته خون شد تا در نتیجه آن، مجبور به عمل جراحی شود. او پس از جراحی به کما رفت و در سن 85 سالگی، دار فانی را وداع گفت. به دلیل عکس‌های همیشه خندان هیلیگن، او لقب «سوپرمن خندان» را از سوی دوست‌داران ورزش‌های قدرتی گرفته بود.

روی هیلیگن


از سری خاطرات ورزشی