قیمت دلار هنوز تصمیم نگرفته با کی قهر کنه یا آشتی؛ ولی بازار، مثل بچهای که ته دلش میدونه مامان و باباش طلاق نمیگیرن، انگار حس میکنه توافق از جنگ نزدیکتره!
در روزهایی که عکس ناو آمریکایی تو خلیج فارس با فیلتر آبی تو همه کانالها میچرخه، مردم بین دلار 160-170 تومنی و تحلیلهای پر از دود و تفنگ گیج شدن. یکی تو تاکسی میگه «آمریکا میخواد بترسونه تا امتیاز بگیره»، اون یکی جواب میده «داداش! اگه میخواست بزنه، با ۶۰۰۰ تا نیرو نمیاومد دم در خونهمون که موشک نقطهزن براش خطری جدی باشه!».
واقعیت اینه که هر جنگی قبل از موشک، باید از مرحله تأییدیه اقتصادی رد شه. یعنی بازار جهانی طلا، نفت، شاخص دلار (ایندکس) و حتی نفس بورس تهران باید بگن «بزن». ولی فعلاً انس جهانی روی حدود ۵۰۰۰ دلاره و ایندکس دلار هم هنوز خونسردِ خستهایه روی عدد ۹۸ — یعنی بازار جهانی هنوز بوی جنگ حس نکرده. سرمایهگذارها هم معمولاً از ترس فرار میکنند، اما الان، عوض فرار، دارن دنبال فرصت میگردن.
رفتوبرگشت ناو، بیشتر شبیه جنگ روانی برای چونهزنیه تا مقدمهی بمباران. به زبان سادهتر: دلار هنوز تصمیم نگرفته بالا بره، طلا هنوز قصد نداره بترسونه، بورس هنوز خودش رو برای رکود شدید آماده نکرده. همه منتظر یک "لبخند توافقی" هستن که شاید یکشبه ورق انتظار رو برگردونه.
آخرش هم، مثل همیشه، هر کس زودتر نشانهها رو بفهمه، کمتر غافلگیر میشه. چون بازار، قبل از تیر و ترکش، همیشه با لبخند یا اخم خودش تصمیمش رو لو میده.
