طرفداری | جوزپ سامیتیه (Josep Samitier) زاده دوم فوریه 1902 در شهر بارسلونای اسپانیا است. او پدرش را در پنج سالگی از دست داد و با کمک فوتبال توانست تا سختیهای زندگی خود را فراموش کند. جوزپ فوتبال را از باشگاهی با نام اینترناسیونال شروع کرد و طولی نکشید تا مورد توجه غول فوتبال کاتالونیا یعنی بارسلونا قرار گیرد. بارساییها این بازیکن را با پاداش یک عدد ساعت شبنما و یک دست کت و شلوار سهتکه، راضی به امضای قرارداد کردند. جوزپ که به لطف دوستی پدربزرگش با یکی از کارکنان ورزشگاه تمرینی بارسلونا، طرفدار این باشگاه بود، پیش از امضای قرارداد در یک بازی تمرینی برابر سربازان متفقین قرار گرفت و با ثبت یک گل، درخشش قابل توجهی در این مسابقه داشت. سامیتیه که از همبازیان سالوادور دالی، نقاش مشهور اسپانیایی در محله زندگیاش بود، حالا پس از ثبت آمار 18 بازی و یک گل، بازیکن جدید تیم اصلی بارسلونا شده بود.
سامیتیه خیلی زود به بازیکنی کلیدی در ترکیب بارسلونا تبدیل شد و با درخشش خود در زمین، القاب بسیاری بالاخص «مرد خرچنگی» را به دست آورد. دو فصل نخست حضور او در بارسلونا، بیشتر جنبه آشنایی داشت و این بازیکن به آمارهای 43 بازی و دو گل در فصل 20-1919، 45 بازی و یک گل در فصل 21-1920 رسید. از سال 1921 بود که ارزش سامیتیه برای تیمش، بیش از پیش مهم شد زیرا او توانست تا آمارهای درخشانی مثل 49 بازی و 24 گل در فصل 22-1921، 58 بازی و 21 گل در فصل 23-1922، 44 بازی و 60 گل در فصل 24-1923، 37 بازی و 32 گل در فصل 25-1924، 21 بازی و 17 گل در فصل 26-1925، 46 بازی و 47 گل در فصل 27-1926 و 35 بازی و 50 گل در فصل 28-1927 را به ثبت برساند. این بازیکن در فصل 29-1928، نخستین قهرمانی خود در بالاترین سطح فوتبال اسپانیا را به همراه تیمش، با آمار 30 بازی و 17 گل، تجربه کرد.
در شش فصل بعدی همکاری، سامیتیه همچنان درخشانترین بازیکن بارسلونا بود و توانست تا این بار، آمارهای 28 بازی و 20 گل در فصل 30-1929، 20 بازی و 26 گل در فصل 31-1930، 36 بازی و 28 گل در فصل 32-1931 و 10 بازی و 13 گل در فصل 33-1932 را به ثبت برساند. به جز یک قهرمانی لالیگا، 12 عنوان قهرمانی ایالتی در کاتالونیا و پنج قهرمانی کوپادلری نیز در کارنامه افتخارات مشترک این بازیکن و بارسلونا دیده میشود. یکی از لحظات بهیادماندنی این بازیکن، قهرمانی جام حذفی 1928، در یک مسابقه خشن با سوسیداد بود که به بانداژشدن سرش منتهی شد. این بازیکن در سال 1932، پس از ثبت 365 گل با پیراهن بارسلونا، به دلیل تنش خود با هیئت مدیره وقت و برخی مصدومیتهایش، دیگر نتوانست تا به همکاری خود با تیم محبوبش ادامه دهد. در نتیجه، رئال مادرید که حامیانی چون دومین مارکی بولارک و تاجرهایی چون همسر کنتس بوگالال را پشتسر داشت، توانست تا سامیتیه را همانند ستارههای دیگر باسک و کاتالونیا، راضی به پوشیدن پیراهن خود کند. سامیتیه با انتقال مستقیمش به رئال مادرید، مورد غضب هواداران بارسلونا قرار گرفت اما توانست تا به لطف حرفهایترشدن فوتبال، درآمد خوبی را به دست بیاورد. شش بازی و سه گل در ادامه فصل 33-1932 و 15 بازی و 9 گل در فصل 34-1933، به همراه یک قهرمانی لالیگا و کوپادلری، نتیجه همکاری این بازیکن با باشگاه مطرح شهر مادرید بود.
حضور در شهر مادرید باعث شده بود تا سامیتیه دوستان هنرمند بسیاری همچون فدریکو گارسیا لورکا را به دوستان هنرمند پیشین خود یعنی سالوادور دالی، اضافه کند. گفته میشود لورکا که علاقه بسیاری به دیدن بازیهای سامیتیه داشت، در یکی از مسابقات او به ورزشگاه رفت و با علنی کردن رفاقت خود با این بازیکن مطرح، توانست تا به رایگان تماشاگر یک مسابقه فوتبال شود. پس از دو سال حضور در مادرید، سامیتیه برای مدت خیلی کوتاهی به بارسلونا بازگشت و پس از چند مسابقه، تصمیم به عقد قرارداد با نیس فرانسه گرفت. برگرفتن جنگ داخلی در اسپانیا میان جمهوریخواهان و ملیگرایان باعث شد تا سامیتیه به فرانسه بگریزد. او مدتی در سال 1936، توسط میلیشیاهای آنارشیست، به دلیل مخالفت با پاکسازی فرانکوئیسم، دستگیر شد اما پس از مدتی آزاد شد تا به فرانسه کوچ کند. جوزپ در طول سه فصل همکاری با نیس، مجموعاً به آمار 48 بازی و 21 گل رسید. سامیتیه در سال 1939، تصمیم به بازنشستگی گرفت.
نخستین تجربه ملی سامیتیه برای تیم ملی اسپانیا، دیدار این کشور برابر دانمارک در مرحله یکهشتم نهایی المپیک 1920 آنتورپ بود که در نهایت با مدال نقره تیم فوتبال اسپانیا، همراه شد. پس از گلزنی برابر اتریش، پای سامیتیه، تنها در آخرین بازی ملی خود برابر ایرلند در سال 1931، به گلزنی باز شد. او با آمار 21 بازی ملی و دو گل به کار خود در تیم ملی اسپانیا خاتمه داد. این بازیکن در تیم ملی غیررسمی کاتالونیا نیز بازیهای بسیاری را انجام داد و از مهمترینهای این تیم بود. او که مربیگری را در زمان بازی و از سال 1936، با اتلتیکو مادرید شروع کرده بود، مدت کوتاهی در سال 1942 نیز این مهم را در نیس ادامه داد. بازگشت او به بارسلونا، این بار در قامت یک سرمربی بود که در سال 1944 به وقوع پیوست. سامیتیه توانست تا تیم تحت هدایت خود را به یک قهرمانی لالیگا و یک کوپادلری برساند. او مدتی نیز به عنوان مدیرفنی، بار دیگر یاغیشدن را به جان خرید و در رئال مادرید نیز فعالیت مدیریتی کرد. او در دوران سرمربیگری بارسلونا، ستاره مجارستانی به نام لادیسلاو کوبالا را با رفتن به منزل ژنرال فرانکو نهایی کرد زیرا این بازیکن به دلیل حضور پناهجویانه خود در اسپانیا، نیازمند کمی کاغذبازی اداری بود و روابط خوب فرانکو و سامیتیه، روند انتقال را تندتر کرد. سامیتیه دستی در آتش سینما نیز داشت و در سال 1954، یکی از ستارگان فوتبالی فیلم سینمایی «11 جفت کفش» بود که درباره حضور یک فوتبالیست در باشگاه بارسلونا است. او در چهارمین روز ماه می 1972، در سن 70 سالگی درگذشت و در آرامستان لس کورتس به خاک سپرده شد.
