طرفداری | فرانک رایکارد (Frank Rijkaard) زاده 30 سپتامبر 1962 در شهر آمستردام هلند است. او در پست‌های هافبک دفاعی، هافبک مرکزی و دفاع میانی بازی می‌کرد. هرمان رایکارد، پدر فرانک، اهل سورینام بود و به عنوان یک مهاجم در تیم‌های مختلفی حضور داشت. فرانک فوتبال را در کنار رود گولیت، هم‌تیمی آینده خود در تیم ملی هلند، آغاز کرد. پس از حضور در سه تیم رده پایه، رایکارد به آکادمی آژاکس منتقل شد و طولی نکشید تا به تیم اصلی آن برسد. رایکارد که در سال 1980 به تیم اصلی آژاکس رسیده بود، در نخستین بازی فصل برابر گوآهد ایگلز به میدان رفت و موفق به گلزنی برای تیمش شد. ثبت گل پیروزی‌بخش دیدار برگشت مرحله یک‌هشتم نهایی جام باشگاه‌های اروپا و هت‌تریک هفته 21 اردیویسه برابر ان‌ای‌سی بردا، باعث شد تا آمار نخستین فصل فوتبال این بازیکن به 31 بازی، پنج گل و یک پاس گل رسید. رایکارد تا سال 1983، هم‌تیمی یوهان کرایوف بود و از این سال به بعد، شاگرد او در آژاکس شد. پیش از حضور کرایوف، آمارهای رایکارد شامل 28 بازی، چهار گل و چهار پاس گل در فصل 82-1981 و 31 بازی، چهار گل و پنج پاس گل در فصل 83-1982 می‌شد.

 

زیرنظر کرایوف بود که رایکارد به بازیکن کامل‌تری تبدیل شد و به آمارهای 27 بازی، 10 گل و سه پاس گل در فصل 84-1983، 42 بازی، 9 گل و پنج پاس گل در فصل 85-1984، 39 بازی، 13 گل و سه پاس گل در فصل 86-1985 و 50 بازی، 9 گل و پنج پاس گل در فصل 87-1986 رسید. قهرمانی جام برندگان اروپا در سال 1987، اتفاق مهمی در کارنامه این بازیکن بود و با دو گل او در مراحل یک‌هشتم نهایی برابر المپیاکوس و نیمه نهایی برابر رئال ساراگوسا، همراه شد. در ماه مارس 1987، رایکارد در ازای دریافت وامی به ارزش 30 هزار گیلدر، قرارداد خود را با آیندهوون امضا کرد اما این قرارداد به مرحله اجرایی نرسید زیرا رایکارد تصمیم گرفت تا به همکاری خود با آژاکس، تا پایان فصل 87-1986 ادامه دهد. در نتیجه، قرارداد آیندهوون با این هافبک اقاله شد و رایکارد یک سال بعد، پس از افزایش تنش خود با کرایوف، آژاکس را به مقصدی غیرمنتظره یعنی اسپورتینگ لیسبون ترک کرد. باشگاه پرتغالی تا ماه فوریه، نتوانست تا مبلغ رضایت‌نامه رایکارد را پرداخت کند؛ در نتیجه این مهم، رایکارد مدتی بیرون نشست تا با قراردادی قرضی، مجبور به حضور در رئال ساراگوسا شود. حضور در 11 بازی، حاصل کار رایکارد در لالیگا بود.

 

این بازیکن که پس از دوره سخت خود در پرتغال و اسپانیا، قهرمانی یورو را به دست آورده بود، با اعتماد به نفسی بالا، انتقالش به باشگاه میلان را تکمیل کرد. خرید این هافبک هلندی برای میلان، 5.8 میلیارد لیر هزینه داشت. زیرنظر آریگو ساکی، رایکارد از پست دفاع میانی به هافبک مرکزی منتقل شد تا درخشان‌ترین لحظاتش را در ایتالیا سپری کند؛ این دوره درخشان با قهرمانی در سوپرجام ایتالیا که با گلزنی‌اش برابر سمپدوریا همراه بود، شروع شد. قهرمانی جام باشگاه‌های اروپا، دستاورد دیگری در نخستین فصل همکاری رایکارد با میلان بود؛ این قهرمانی با گلزنی رایکارد در دیدار برگشت مرحله نیمه نهایی برابر رئال مادرید همراه بود. آتالانتا، پسکارا و سمپدوریا، دیگر باشگاه‌هایی بودند که موفق به بسته نگاه داشتن دروازه خود برابر رایکارد نشدند. 47 بازی، شش گل و چهار پاس گل در کارنامه این فصل فرانک ثبت شد. فصل بعدی یعنی فصل 90-1989، با قهرمانی میلان در جام میان‌قاره‌ای و دومین قهرمانی پیاپی در جام باشگاه‌های اروپا همراه بود. رایکارد پس از تکرار گلزنی برابر رئال مادرید در این جام، با تک‌گل پیروزی‌بخش خود در دیدار فینال برابر بنفیکا، میلان را قهرمان اروپا کرد. در میلان رویایی ساکی، رایکارد از اعضای «سه‌پایه هلندی» این باشگاه، به همراه رود گولیت و مارکو فان باستن بود که کلیدواژه این افتخارات بودند. آمار نهایی او در این فصل، 47 بازی، چهار گل و چهار پاس گل بود. آمار فصول بعدی این هلندی در ایتالیا، شامل آمارهای 39 بازی، شش گل و دو پاس گل در فصل 91-1990، 35 بازی، پنج گل و شش پاس گل در فصل 92-1991 و 33 بازی، پنج گل و هشت پاس گل در فصل 93-1992 می‌شد. از مهم‌ترین لحظات او در این فصول، بریس در جام میان‌قاره‌ای برابر المپیای پاراگوئه و گلزنی در سوپرجام ایتالیا برابر سمپدوریا بود.

 

 رایکارد با میلان به افتخاراتی چون دو قهرمانی در جام باشگاه‌های اروپا، سوپرکاپ اروپا، سری‌آ، سوپرجام ایتالیا و جام میان‌قاره‌ای رسید. در سال 1993، او تصمیم گرفت تا با بازگشت به آژاکس، نسل جدید بازیکنان مطرح این باشگاه را با تجربه خود، غنی‌تر کند. 41 بازی، 11 گل و دو پاس گل در فصل 94-1993 و 39 بازی، دو گل و یک پاس گل در فصل 95-1994، در بازگشت این بازیکن به تیم سابقش، ثبت شد. قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپای فصل 95-1994، اوج کار رایکارد بود که با پاس تنها گل فینال جام برابر تیم سابقش یعنی میلان همراه شد، نشانگر ارزش بالای حضور رایکارد در میانه میدان هر تیم فوتبال بود. دو قهرمانی در لیگ و سوپرجام هلند، دیگر افتخارات این بازیکن در این بازگشت بود. پس از این افتخار، او به دوران فوتبال خود خاتمه داد تا ماجراجویی‌های جدیدی را در زمینه مربیگری داشته باشد. تیم ملی هلند، اسپارتا روتردام، بارسلونا، گالاتاسارای و تیم ملی عربستان، تیم‌هایی بودند که رایکارد در آن‌ها به عنوان مربی حضور داشت. رسیدن به قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا با بارسلونا، در روزهای نخستین آشنایی فوتبال‌دوستان با لیونل مسی، در زمان حضور رایکارد روی نیمکت این باشگاه کاتالان، رقم خورد.

 

رایکارد که اصلیتی سورینامی داشت، ترجیح داد تا در رده ملی، بازی برای تیم ملی هلند را برگزیند. او در سال 1981 و دیدار برابر تیم ملی سوئیس، نخستین بازی ملی خود را تجربه کرد. قهرمانی در یورو 1988، اوج کار این بازیکن در رده ملی بود که به لطف حضور موفقش در پست دفاع میانی رقم خورد. پس از این افتخار بود که انتظارات از هلند و نسل طلایی‌اش، با حضور موفق رایکارد در پست‌های هافبک و دفاع، در جام جهانی 1990، بسیار بالا بود. با این وجود، تنها چیزی که از رایکارد در این تورنمنت مهم به یاد ماند، اخراجش در دیدار مرحله یک‌هشتم نهایی برابر آلمان بود. همه چیز از تکل این بازیکن روی رودی فولر، ستاره آلمانی‌ها شروع شد؛ پرتاب آب‌دهان به سوی فولر و سپس ادامه درگیری‌ها باعث شد تا هر دو بازیکن از زمین بازی اخراج شوند تا با حذف هلند، دیگر رایکارد در ادامه تورنمنت دیده نشود. این بازیکن در یورو 1992 توانست گلزنی در تورنمنت‌های ملی را با باز کردن دروازه آلمان و دانمارک تجربه کند. در شب حذف تلخ هلند در مرحله نیمه نهایی که در ضربات پنالتی صورت گرفت، رایکارد ضربه خود را به گل تبدیل کرد. او پس از چهار بازی در جام جهانی 1994، با آمار 73 بازی ملی، 10 گل و شش پاس گل، به کار خود در تیم ملی هلند خاتمه داد.

 

رایکارد که از بزرگترین بازیکنان تاریخ فوتبال در پست خود شناخته می‌شود، یک هافبک سریع، تنومند، کامل و سرسخت بود که با توانایی بازی‌خوانی درجه یک، قدرت رهبری، ثبات در طول فصل و هوش تاکتیکی خود، تعریف‌های فوتبالی از یک هافبک را کامل کرد. در سال 2004، نام این بازیکن توسط فیفا و با نظر پله، به عنوان یکی از 125 فوتبالیست برتر زنده جهان، شناسایی شد. هوش تاکتیکی رایکارد در دوران مربیگری به کمکش آمد و باعث شد تا ستارگانی چون لیونل مسی، رونالدینیو، ساموئل اتوئو و بسیاری از بازیکنان دیگر، زیرنظر او به تکامل فوتبالی دست یابند.

 


از سری خاطرات فوتبالی