طرفداری | آنتونیو دی ناتاله (Antonio Di Natale) زاده 13 اکتبر 1977 در شهر ناپل ایتالیا است. او در پستهای مهاجم نوک، مهاجم دوم و وینگر چپ بازی میکرد. دی ناتاله، فوتبال را از آکادمی سن نیکولا که به تیمهای پایه باشگاه امپولی مرتبط بود، شروع کرد و در 13 سالگی، راهی آکادمی امپولی شد. آنقدر عملکرد آنتونیو در ردههای پایه درخشان بود که او در سال 1995 و در 18 سالگی، راهی تیم اصلی امپولی شد. نخستین بازی رسمی او در هفته 19 فصل 97-1996 سریب برابر کرمونزه به ثبت رسید. پایان این فصل همراه با صعود امپولی به سطح برتر ایتالیا بود اما دی ناتاله با قراردادی قرضی، راهی ایپرزولا در سری چی شد تا آمار 35 بازی و هشت گل را در این باشگاه به ثبت برساند. فصل 99-1998 او در دو باشگاه، با قراردادی قرضی، سپری شد؛ او در نیمه نخست فصل، در چهار بازی برای وارسه به میدان رفت و در نیمه دوم آن، آمار 25 بازی و 12 گل را در اسپریا ویارجیو، به ثبت رساند.

سقوط امپولی به سریب باعث شد تا این بازیکن در سال 1999، در همین باشگاه ماندگار شود. تلاشهای دی ناتاله و همتیمیهایش برای صعود به سریآ، سه فصل زمان نیاز داشت؛ او در این سه فصل، در پستهای مختلفی به میدان رفت و آمارهای 30 بازی، هفت گل و یک پاس گل در فصل 00-1999، 38 بازی و 10 گل در فصل 01-2000 و 42 بازی، 18 گل و یک پاس گل در فصل 02-2001 را به ثبت رساند. دی ناتاله در نخستین بازی خود در سطح برتر، دروازه کومو را باز کرد و در ادامه، موفق به گلزنی برابر رم، اینتر، میلان و هتتریک برابر رجینا شد تا با آمار 32 بازی، 14 گل و سه پاس گل، فصل را به پایان برساند. در حالی که در چهار هفته نخست فصل 04-2003، این بازیکن دروازه یوونتوس و لاتزیو را باز کرده بود، این فصل با آمار 35 بازی، شش گل و سه پاس گل، به همراه سقوط به سریب، خاتمه یافت. پس از این سقوط، دی ناتاله تصمیم گرفت تا به دعوت سرمربی سابق خود در امپولی یعنی لوچانو اسپالتی، پاسخ مثبت داده و شاگردش در اودینزه شود.

نخستین بازی او برای تیم جدیدش در هفته نخست سریآ برابر رجینا رقم خورد. دی ناتاله در ادامه فصل، دروازه تیمهای رم و میلان را در سریآ باز کرد و در راه رسیدن تیمش به نیمه نهایی جام حذفی، علاوه بر سه گل برابر لچه در دو بازی، دروازه رم را در دیدار برگشت مرحله نیمه نهایی، بار دیگر، باز کرد. 40 بازی، 11 گل و دو پاس گل، حاصل این فصل آنتونیو بود. رسیدن اودینزه به لیگ قهرمانان اروپا، باعث شد تا این بازیکن، برای نخستین بار در این سطح به فوتبال بپردازد. سه گل با یک بریس در دو بازی برابر وردربرمن در لیگ قهرمانان اروپا و گلزنی برابر لانس در جام یوفا، نتیجه حضور اروپایی دی ناتاله بود. پس از 48 بازی، 15 گل و 10 پاس گل در این فصل، دی ناتاله در فصول بعدی خود به آمارهای 33 بازی، 13 گل و هشت پاس گل در فصل 07-2006، 37 بازی، 18 گل و هشت پاس گل در فصل 08-2007 و 30 بازی، 16 گل و پنج پاس گل در فصل 09-2008 رسید. در دیدار برابر رجینا که در سال 2007 برگزار میشد، این بازیکن توانست تا با گل والی خود، توجهات زیادی را به خود جلب کند. دی ناتاله در این فصول، رسماً خطرناکترین مهاجم فوتبال ایتالیا شده بود و به بازوبند کاپیتانی اودینزه نیز رسید.

فصل 10-2009 این بازیکن با بریس برابر پارما، گلزنی برابر سمپدوریا و هتتریک برابر کاتانیا، با شش گل در سه بازی، شروع شد. هتتریک برابر ناپولی، بریس برابر رم و هشت گل در هفت بازی پایانی فصل، باعث شد تا این بازیکن، علاوه بر آقای گلی سریآ با 29 گل و شکستن رکورد اولیور بیرهوف، از مرز 100 گل در بالاترین سطح فوتبال ایتالیا عبور کند. آمار کلی دی ناتاله در همین فصل، 38 بازی، 29 گل و شش پاس گل بود. دی ناتاله که در بهترین فرم ممکن خود بود، عملکرد طوفانی خود را در فصل 11-2010 نیز ادامه داد و پس از سه هتتریک برابر لچه، ناپولی و پالرمو و چهار بریس برابر میلان، چزنا، کالیاری و لاتزیو، با 28 گل، مجدداً آقای گلی سریآ را به دست آورد. 37 بازی، 28 گل و شش پاس گل، نتیجه نهایی این عملکرد بود که ماحصل دو فصله او را به 57 گل رساند. در پایان این فصل، دی ناتاله از کاندیداهای دریافت کفش طلا نیز بود اما لیونل مسی در فرم طوفانیاش، اجازه نداد تا این ایتالیایی، به رتبهای بهتر از دوم در این جایزه، فکر کند. دی ناتاله در فصول بعدی نیز دچار افت خاصی نشد و به آمارهای 23 بازی، 29 گل و هشت پاس گل در فصل 12-2011، 42 بازی، 26 گل و شش پاس گل در فصل 13-2012، 38 بازی، 20 گل و دو پاس گل در فصل 14-2013، 34 بازی، 18 گل و هفت پاس گل در فصل 15-2014 و 25 بازی، چهار گل و پنج پاس گل در فصل 16-2015 رسید. دی ناتاله در این مدت، پیشنهادات فراوانی را از یوونتوس و تیمهای مختلف ایتالیایی دریافت کرد اما نتوانست تا از اودینزه، دل بکند؛ حتی پیشنهاد حقوق سالانه 10 میلیون یورویی گوانگژو اورگرانده چین با هدایت مارچلو لیپی نیز نتوانست تا جدایی دی ناتاله از فریولی را ممکن کند. او در سال 2016، با ثبت رکورد بالای 10 گل در 10 فصل از 14 فصل، به دوران فوتبالش پایان داد.

نخستین بازی ملی دی ناتاله برای تیم ملی ایتالیا در سال 2002 برابر تیم ملی ترکیه برگزار شد. دو سال بعد برابر جمهوری چک، نخستین گل ملی این بازیکن به ثبت رسید. پس از دو سال وقفه، بار دیگر دی ناتاله به اردوهای تیم ملی کشورش دعوت شد و توانست تا آرام آرام، جایگاهش را تثبیت کند. او که پیش از شروع یورو 2008، دو بریس را برابر اوکراین و بلژیک ثبت کرد، در دو بازی از چهار بازی ممکن این تورنمنت، به میدان رفت. او در دیدار مرحله یکچهارم نهایی برابر اسپانیا، پنالتی خود را از دست داد تا ایتالیا در این مرحله، از جام کنار رود. پس از این تورنمنت، او در سه بازی جام جهانی 2010 به میدان رفت و موفق به گلزنی برابر اسلواکی در این جام شد. غیبت طولانی این بازیکن در اردوهای تیم ملی، پس از این جام جهانی، با حضورش در یورو 2012 جبران شد. دی ناتاله جام را با گلزنی برابرا اسپانیا شروع کرد و به همراه کشورش، تا فینال آن پیشروی کرد. او 45 دقیقه در فینال بازی کرد و پس از شکست از اسپانیا، دیگر در رده ملی دیده نشد. 42 بازی، 11 گل و پنج پاس گل، آمار نهایی دی ناتاله با پیراهن تیم ملی ایتالیا بود. دی ناتاله، بازیکنی سریع، چابک، ریزنقش و همهکاره بود که با هوش تاکتیکی بالایش که شامل حس موقعیتیابی دقیق و سرعت و تیزبینی بالایی بود، خود را در بهترین موقعیت ممکن قرار میداد. پس از مرگ پیر ماریو موروسینی، بازیکن قرضی اودینزه در لیورنو، دی ناتاله به عنوان کاپیتان این باشگاه، خانواده این بازیکن را که شامل برادران و خواهرانی با نیازهای ویژه میشد را ساپورت کرد. او بازیکنی فراتر از یک کاپیتان برای اودینزه بود.




