طرفداری | کامبک، تلاقیِ شیرین‌ترین و تلخ‌ترین احساسات فوتبال است؛ در یک سو، شکست ناگهان رنگ رؤیا به خود می‌گیرد و در سمتی دیگر، شوکِ از دست‌دادن، ضربان قلب را متوقف می‌کند و کاخ امیدها رو مقابل چشمان‌تان فرو می‌ریزد.

بخش اول مطلب: اراده قهرمانِ یک‌دست، سایه فاشیسم و تراژدی ماراکانازو

بخش دوم مطلب: معجزه برن، ترمیم غرور یک ملت و رام‌شدن طوفان زرد

بخش سوم مطلب: اثر هنری بمب‌افکن و سوپرگل‌های ویرانگر

بخش چهارم مطلب: انفجار معکوس دینامیت دانمارک و «ماتریکس» لیلیان تورام

بخش پنجم مطلب: پارادوکس رونالدینیو انگلیس را به آتش کشید

جام جهانی 2006؛ آن تیتر مارکا، سوختِ ماشین خشم فرانسه شد


به مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی ۲۰۰۶ سفر می‌کنیم؛ به ورزشگاه هانوفر، جایی که اسپانیا و فرانسه باید مقابل هم قرار می‌گرفتند. خروس‌ها به زحمت به‌عنوان تیم دوم گروه خود راهی مرحله حذفی شده بودند و همین موضوع باعث شد رسانه‌های اسپانیایی با غرور عجیبی به استقبال این جدال بروند. روزنامه مارکا تیتر زده بود «زیدان را بازنشسته می‌کنیم» اما آن‌ها فراموش کرده بودند که غرور جریحه‌دارشده یک اسطوره، خطرناک‌ترین سلاح در فوتبال است.

در دقیقه 28، پس از خطای لیلیان تورام بر روی پابلو ایبانیز، لاروخا به یک ضربه پنالتی دست یافت؛ با وجود تشخیص درست فابیان بارتز، داوید ویا موفق شد گل اول بازی را به ثمر برساند.  در دقیقه ۴۱، پاتریک ویرا با یک پاس عمقی درجه‌یک، قلب خط دفاع اسپانیا را شکافت تا فرانک ریبری با یک فرار بی‌نظیر و پس از دریبل ایکر کاسیاس، بازی را به تساوی بکشاند.

با وجود حملات دو تیم در نیمه دوم، به نظر می‌رسید بازی به وقت‌های اضافه کشیده شود. با این حال، در دقیقه ۸۳ فرانسه در موقعیت ضربه ایستگاهی قرار گرفت. ارسال زین‌الدین زیدان پس از برخورد به بازیکنان اسپانیا در تیر دوم به پاتریک ویرا رسید و ضربه او نیز با برخورد به پای سرخیو راموس وارد دروازه لاروخا شد.

در دقیقه 2+90، یکی از زیباترین گل‌های کلاسیک جام جهانی از راه رسید. با توپ‌ربایی زیدان در میانه زمین، خروس‌ها وارد ضدحمله مرگبار شدند. سیلوین ویلتورد که به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شده بود، توپ را در سمت چپ به زیزو رساند تا او با یک دریبل شگفت‌انگیز، کارلس پویول را محو کرده و کامبک 3-1 فرانسه را تکمیل کند. 

ریمون دومنک، سرمربی وقت فرانسه، بعدها اعتراف کرد که اصلاً نیازی نبود بازیکنانش را برای آن بازی تهییج کند، چرا که غرور رسانه‌های اسپانیایی‌ها کار او را راحت کرده بودند. زیدان حتی پس از گل سوم به سوی دوربین‌ها رفت تا نشان دهد که پرونده‌اش هنوز بسته نشده است. اگرچه آن ضربه جنجالی در فینال مقابل ایتالیا، پایان دوران حرفه‌ای او را رقم زد.

در سمت مقابل، اسپانیا با وجود این شکست تلخ و بزرگ، دست به یک بازسازی تمام‌عیار زد و نسل تازه‌ای از بازیکنانش را پرورش داد. گروهی که در دستاورد تاریخی، دو بار اروپا و یک بار جام جهانی را فتح کردند.