طرفداری | آندریاس هرتزوگ (Andreas Herzog) زاده 10 سپتامبر 1968 در شهر وین اتریش است. او در پست‎های هافبک نفوذی و مهاجم نوک بازی می‌کرد. آندریاس در آکادمی آدمیراواکر به فوتبال معرفی شد و با راپیدوین در سال 1986 به سطح بزرگسالان رسید. پس از چهار بازی در فصل 87-1986، این بازیکن با قراردادی قرضی راهی باشگاه دیگر شهر وین یعنی فرست وین شد و در این باشگاه به جهش قابل توجهی رسید. این بازیکن که تا نیمه فصل 88-1987 در پنج بازی برای راپیدوین به میدان رفته بود، با هفت بازی و سه گل در دوران قرضی‌اش با فرست وین، نامش را در فوتبال اتریش مطرح کرد. 39 بازی و هشت گل در فصل 89-1988، 36 بازی و هشت گل در فصل 90-1989، 38 بازی و هشت گل در فصل 91-1990 و 36 بازی و 13 گل در فصل 92-1991، حاصل کار هرتزوگ در بازگشت به راپیدوین بود که او را به سطح دیگری از فوتبال رساند. رسیدن به عنوان «فوتبالیست سال» اتریش و کسب دو قهرمانی لیگ و یک جام حذفی با راپیدوین، حاصل درخشش هرتزوگ در فوتبال کشورش بود.

 

در سال 1992، استعداد هرتزوگ مورد توجه اوتو رهاگل، سرمربی یونانی وقت وردربرمن قرار گرفت و این بازیکن با مبلغی معادل 1.5 میلیون یورو راهی بوندسلیگا شد. او از همان هفته نخست بازی‌ها برابر نورنبرگ به ترکیب ثابت وردربرمن رسید و تا پایان فصل، یکی از بهترین‌های تیمش بود. گلزنی در دو دیدار رفت و برگشت برابر بایرن مونیخ، بریس برابر هامبورگ و باز کردن دروازه دورتموند، از لحظات مهم فصلی موفق در کارنامه این بازیکن بود که او را به آمار 41 بازی، 11 گل و 17 پاس گل رساند. پایان‌بخش این فصل، قهرمانی برمنی‌ها در بوندسلیگا بود که با نقش‌آفرینی کلیدی این هافبک اتریشی همراه شد. هرتزوگ، دو فصل دیگر به کارش در وردربرمن ادامه داد و آمارهای 43 بازی، هشت گل و شش پاس گل در فصل 94-1993 و 36 بازی، 10 گل و 16 پاس گل در فصل 95-1994 را به ثبت رساند؛ او در این دو فصل، موفق به بازی در لیگ قهرمانان اروپا شد و تیمش را به یک قهرمانی سوپرکاپ و جام حذفی آلمان رساند.

 

جدایی اوتو رهاگل از وردربرمن به مقصد بایرن مونیخ، کاتالیزوری برای انتقال هرتزوگ به غول فوتبال آلمان شد. رهاگل که سه فصل موفق را با این هافبک اتریشی در برمن داشت، تصمیم گرفت تا همکاری موفقش را در بایرن نیز تکرار کند. پنج میلیون مارک آلمان، هزینه‌ای بود که باواریایی‌ها برای بازیکن محبوب رهاگل، متحمل شدند. هرتزوگ در نخستین بازی برای تیم جدیدش برابر هامبورگ، نخستین گل فصل آن‌ها را به ثمر رساند و شروع خوبی را در بایرن مونیخ داشت. با این وجود، جدایی رهاگل، کار را برای این هافبک اتریشی سخت‌تر کرد؛ او در ادامه فصل، دروازه کایزرسلاترن در بوندسلیگا و لوکوموتیو مسکو و بنفیکا را در جام یوفا باز کرد و این فصل را با آمار 37 بازی، چهار گل و پنج پاس گل به پایان رساند. هرتزوگ در نخستین فصل دوری از برمن که در نیمه فصل، بدون رهاگل نیز شد، روزهای سختی را گذراند و حتی در یک بازی مورد اعتراض هم‌تیمی‌اش یعنی اولیور کان قرار گرفت. قهرمانی جام یوفا، تنها افتخار این بازیکن در «اف‌سی هالیوود» بود و هرتزوگ، پس از یک فصل، تصمیم گرفت تا به عقب بازگشته و دوباره پیراهن وردبرمن را برتن کند.

 

او از همان نخستین فصل بازگشت به برمن، فرم قبلی خود را بازیافت و توانست تا آمار قابل قبول 36 بازی، 17 گل و هفت پاس گل را ثبت کند. در بازی رفت این فصل برابر بایرن مونیخ، هرتزوگ همانند انباری از باروت برابر تیم سابقش ظاهر شد و با بریس خود، شکست 0-3 را به این باشگاه تحمیل کرد. او در فصول بعدی خود، آمارهای 24 بازی، شش گل و هفت پاس گل در فصل 98-1997، 36 بازی، شش گل و هشت پاس گل در فصل 99-1998، 41 بازی، هشت گل و 16 پاس گل در فصل 00-1999، 39 بازی، چهار گل و 9 پاس گل در فصل 01-2000 و 11 بازی و دو گل در فصل 02-2001 را ثبت کرد. هرتزوگ که در این مدت به یک قهرمانی در جام حذفی رسیده بود، در نیمه فصل 02-2001، پس از واگذاری جایگاهش به یک هافبک مجار، تصمیم گرفت تا سیکل معکوس پس از بایرن مونیخ را ادامه داده و این بار به راپیدوین بازگردد. 13 بازی، یک گل و یک پاس گل در فصل 02-2001 و 30 بازی، سه گل و پنج پاس گل در فصل 03-2002، حاصل بازگشت هرتزوگ به نخستین باشگاهش بود. در سال 2004، او تصمیمی جدید و ماجراجویانه گرفت و به MLS یا لیگ فوتبال آمریکا ملحق شد؛ هرتزوگ در این سال، بازیکن جدید باشگاه جاه‌طلب لس آنجلس گلکسی شد که بعدها، دیوید بکام را نیز خریداری کرد. هرتزوگ در لس آنجلس به آمار 28 بازی، چهار گل و چهار پاس گل رسید و پس از یک فصل، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.

 

نخستین بازی ملی این بازیکن برای تیم ملی اتریش در سال 1988 برابر یونان برگزار شد. او در ادامه با بریس برابر ترکیه، نخستین گل‌های ملی خود را نیز تجربه کرد و به ادامه این ماجراجویی امیدوار شد. هرتزوگ که به ترکیب اصلی اتریش رسیده بود، در جام جهانی 1990، این کشور را همراهی کرد و در هر سه بازی ممکن به میدان رفت. او برای تورنمنت بعدی خود در رده ملی تا سال 1998 صبر کرد؛ به لطف تک‌گل پیروزی‌بخش هرتزوگ برابر سوئد در رقابت‌های انتخابی بود که اتریش پس از هشت سال به جام جهانی صعود کرد و در «1998 فرانسه» حضور یافت. یک مصدومیت بدموقع باعث شد تا هرتزوگ به سختی در این دوره جام جهانی حاضر باشد؛ با این وجود، این هافبک خوش‌فکر توانست تا در سومین مسابقه کشورش برابر ایتالیا، تنها گلش در تاریخ جام‌های جهانی را به ثمر برساند. هرتزوگ در ادامه به نخستین بازیکنی در تاریخ اتریش تبدیل شد که وارد باشگاه صدتایی‌های بازی‌های ملی می‌شود. او که بهترین گلزن تاریخ اتریش در رده ملی نیز شده بود، پس از دیدار سال 2003 برابر اسکاتلند، دیگر برای تیم ملی کشورش بازی نکرد. او با آمار نهایی 103 بازی، 26 گل و 13 پاس گل، ماجراجویی ملی خود را به اتمام رساند. ضربات آزاد هرتزوگ و پنالتی‌های گل‌شده او، از ویژگی‌های مهمی بودند که فوتبال‌دوستان را به یاد این بازیکن می‌اندازد؛ به سبب بازی روان و ظریف هرتزوگ، او را با لقب «بازیکن ابریشمی» یا اصطلاح «Silky Player» می‌شناسند. هواداران آلمانی نیز این بازیکن را با نام اختصاری «هرتزل» صدا می‌زدند. او پس از بازنشستگی، مربی شد و پس از دستیاری در تیم‌های ملی اتریش و آمریکا، به عنوان سرمربی در آدمیراواکر و تیم ملی اسراییل کار کرد. هرتزوگ در عرصه فیلم و سریال نیز دیده شده و پس از نقش‌آفرینی در دو اپیزود سریال کمدی «MA 2412»، در یکی از اپیزودهای سریال طولانی و پرطرفدار «Tatort» و سریال دیگری با نام «دولچه ویتا و شرکا» حضور یافت.

 

از سری خاطرات فوتبالی