طرفداری | الکسی لالاس (Alexi Lalas) زاده یک ژوئن 1970 در شهر بیرمنگام ایالت میشیگان آمریکا است. او با 191 سانتی‌متر قد در پست دفاع میانی بازی می‌کرد. پدر الکسی یک یونانی به نام دمتریوس لالاس بود که با آن هاردینگ، شاعر آمریکایی ازدواج کرد؛ او بعدها به ریاست رصدخانه ملی یونان رسید. الکسی تا نوجوانی، حضور در سه عرصه را مورد بررسی قرار داده بود؛ فوتبال، هاکی روی یخ و موسیقی. او در دبیرستان میشیگان، فوتبال را به صورت جدی در کنار هاکی روی یخ ادامه می‌داد؛ تیم هاکی روی یخ دبیرستان میشیگان با حضور الکسی به قهرمانی ایالتی رسید. لالاس در سال 1988، هم‌زمان با ثبت‌نام در دانشگاه راتگرز به عضویت تیم فوتبال این دانشگاه یعنی راتگرز اسکارلت نایتز درآمد و یکی از ستاره‌های آن‌ها شد. او در چهار سال همکاری با تیم فوتبال دانشگاهی، نایب قهرمانی NCAA و قهرمانی ملی 1990 را به دست آورد.

 

لالاس در سال 1991، دانشگاه را برای پیشرفت فوتبال ترک می‌کند زیرا درخشش در مسابقات دانشگاهی، ره صد ساله را برایش یک‌شبه کرده و این بازیکن به پیراهن تیم ملی آمریکا رسید. او توانست در این مدت حضور در مسابقات المپیک و بازی‌های ملی را تجربه کرده و در فوتبال آبدیده شود. در نتیجه، توجهات زیادی به سوی لالاس روانه شد و این بازیکن در مقطعی به تمرینات آرسنال دعوت شد تا چند جلسه به صورت آزمایشی با آن‌ها تمرین کند اما انتقال این بازیکن آمریکایی به شمال لندن نهایی نشد. با وجود اینکه لالاس با حضور در جام جهانی 1994 به شهرتی فراگیر رسید زیرا شکل و شمایلی مطابق با مد روز در تب موسیقی راک دهه 90 میلادی داشت و در زمین بازی، جلب توجه می‌کرد. در نتیجه درخشش ظاهری و فنی در جام جهانی، باشگاه پادووا که پس از 32 سال غیبت در بالاترین سطح به سری‌آ صعود کرده بود، تصمیم گرفت تا لالاس را خریداری کند.

 

لالاس با حضور در سرزمین چکمه و قراردادی به ارزش 400 میلیون لیر با پادوا، نخستین آمریکایی فوتبال این کشور پس از جنگ جهانی شد. این بازیکن که پیش از پادوا، در مسابقات دانشگاهی آمریکا که سطحی آماتورگونه داشت، به فعالیت خود ادامه می‌داد، با حضور در سری‌آ، تصمیم جسورانه‌ای گرفت. نخستین بازی لالاس با پیراهن پادوا، شکست 0-5 این باشگاه از سمپدوریا در هفته نخست سری‌آ بود. او در هفته ششم و در جریان نخستین پیروزی فصل تیمش، یکی از گل‌های پادوا را در بازی برابر میلان به ثمر رساند. یک گل برابر تورینو در سری‌آ و یک گل برابر تک‌گل پیروزی‌بخش دیدار برگشت مرحله دوم جام حذفی ایتالیا برابر اینتر، حاصل کار لالاس در 36 بازی فصل بود. پس از کمک به بقای پادوا در بالاترین سطح، لالاس پیشنهاد خیلی خوبی را از لیگ حرفه‌ای آمریکا یا MLS دریافت کرد. در نتیجه، او در سال 1996، بازیکن باشگاه نیوانگلند روولوشن شد اما به دلیل دیرتر برگزارشدن مسابقات لیگ سراسری آمریکا، با قراردادی قرضی به پادوا بازگشت. او تا زمان شروع لیگ آمریکا، حضور در 13 بازی پادوا را تجربه کرد.

 

25 بازی، یک گل و یک پاس گل در فصل 1996 و 32 بازی و دو گل در فصل 1997، حاصل دو فصل همکاری لالاس با نیوانگلند بود. لالاس در سال 1997، برای مدت کوتاهی به صورت قرضی به املک اکوادور پیوست و در دومین تجربه خارجی، حضور در 11 بازی را تجربه کرد. او در سال 1998 راهی دیگر باشگاه حرفه‌ای آمریکا یعنی نیویورک مترو استارز شد و در 30 بازی به دو گل دست یافت. پس از یک فصل همکاری با کانزاس ویزاردز با آمار 30 بازی و چهار گل، باقی دوران فوتبال این بازیکن در لس آنجلس گلکسی با آمارهای 20 بازی، دو گل و پنج پاس گل در فصل 2001، 32 بازی، چهار گل و چهار پاس گل در فصل 2002 و 24 بازی، یک گل و یک پاس گل در فصل 2003، سپری شد. پیش از حضور در لس آنجلس، لالاس در سال 1999 اعلام بازنشستگی کرده بود اما پیشنهاد خوب باشگاه شهر فرشتگان، او را به بازگشت به زمین چمن ترغیب کرد و نتیجه آن قهرمانی در MLS کاپ، قهرمانی کونکاکاف و US اوپن شد. لالاس که در بازگشت به آمریکا، چهار مرتبه به آل استارز MLS رسیده بود، در سال 2004 از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.

 

لالاس در عصر ترویج آماتور ورزش فوتبال در آمریکا به تیم ملی این کشور رسید و در نتیجه، پیش از نخستین بازی خود در سال 1991 برابر مکزیک، بازی در سطح بالای فوتبال را تجربه نکرده بود. نخستین تورنمنت ملی لالاس، المپیک 1992 بارسلون بود که با حضورش در یک بازی همراه شد. او در ادامه به کوپا آمریکای 1993 اعزام شد و در سومین بازی آمریکا برابر ونزوئلا به یک گل و یک پاس گل رسید. پس از نایب قهرمانی گلدکاپ 1993 با پنج بازی، لالاس یکی از ستاره‌های جام جهانی 1994 بود که به میزبانی کشورش برگزار می‌شد. ریش پروفسوری، موهای قرمز و چهره خشن، ویژگی‌هایی بود که لالاس را بیشتر از یک فوتبالیست به یک راک‌استار تشبیه کرده بود. از همین رو بود که پوسترهای لالاس در سراسر آمریکا و حتی کشورهای دیگر جهان پخش شد و این بازیکن به شهرتی بین‌المللی رسید. او پس از چهار بازی در جام جهانی به پادوای ایتالیا ترانسفر شد و در سطح بالای فوتبال رقابت کرد. رتبه چهارم کوپا آمریکای 1995، رتبه سوم گلدکاپ 1996، نایب قهرمانی گلدکاپ 1998 و حضور در جام جهانی 1998 که با نیمکت‌نشینی کامل این بازیکن همراه بود، ماحصل سال‌های بعدی ماجراجویی ملی لالاس بود. او آخرین بازی ملی خود را پیش از جام جهانی 1998، در دیدار برابر اسکاتلند، تجربه کرد.

 

این فوتبالیست خوش‌تیپ از زمان دانشگاه موسیقی را به صورت جدی دنبال می‌کرد و همواره با کوله پشتی و گیتار دیده می‌شد. لالاس که در اردوهای فوتبالی نیز آهنگ درخواستی می‌خواند، اتاقش را به جای ستاره‌های فوتبال، با عکس‌های نوازندگان پر می‌کرد. او پس از انتشار آلبوم «دور از نزدیک» در سال 1996، آلبوم‌های متعددی را به انتشار رسانده تا جدیت خود در موسیقی را ثابت کند. او مدتی در یک بند موسیقی به نام «کولی» نیز فعالیت می‌کرد. لالاس از هواداران فوتبال لقب «راکر موقرمز» را دریافت کرده بود.

 

از سری خاطرات فوتبالی