طرفداری | سرجیو باتیستینی (Sergio Battistini) زاده هفت می 1963 در شهر ماسای ایتالیا است. او در پستهای هافبک دفاعی و سوئیپر بازی میکرد. پس از شروع فوتبال در شهر زادگاه، باتیستینی به آکادمی میلان منتقل شد و توانست تا در این باشگاه، فوتبالش را جدیتر دنبال کند. در سال 1979، این بازیکن به تیم اصلی میلان منتقل شد و در نخستین بازی برابر رم در جام حذفی ایتالیا به میدان رفت. پس از همین یک بازی در فصل 80-1979، باتیستینی شاهد سقوط میلان به سریب، پس از رسوایی معروف به توتونرو بود و مجبور شد تا در دومین سطح فوتبال ایتالیا بازی کند.
باتیستینی در سریب، بازیکن ثابت ترکیب میلان شد و توانست تا در ترکیب این باشگاه، عملکرد بسیار مناسبی داشته باشد. او در سریب، دروازه مونتزا، کاتانیا، ورونا، ویچنزا و تارانتو را باز کرد و به آمار کلی 40 بازی، پنج گل و یک پاس گل رسید. با درخشش این بازیکن بود که میلان به سطح برتر فوتبال ایتالیا بازگشت و توانست تا بار دیگر در میان بزرگان حضور داشته باشد. پیش از شروع فصل 82-1981، باتیستینی به لطف بازی درخشانش برابر دیگو آرماندو مارادونا در دیدار دوستانه میان میلان و بوکاجونیورز، طعم شهرت را چشید زیرا توانسته بود تا فوق ستاره حریف را به صورت کامل مهار کرده و اجازه کوچکترین حرکت را نیز به او ندهد. او در این فصل نیز عملکرد خوبی داشت اما نتوانست تا جلوی سقوط مجدد میلان به سریب را بگیرد. تکگل سه امتیازی در بازی رفت و گل تساویبخش در بازی برگشت برابر کالیاری و دو گل پیروزیبخش دیگر برابر اسپال در جام حذفی و هالاداس در جام میترویپا، گلهای بسیار مهم باتیستینی در این فصل بود که در نهایت به آمار کلی 39 بازی و چهار گل ختم شد.
این بار نقش این بازیکن در سریب، محوریتر بود و با آمار بسیار خوب 46 بازی، 12 گل و چهار پاس گل از باتیستینی، میلان به دومین قهرمانی سریب و صعود به سریآ، دست یافت. او دو فصل دیگر میلان را در بالاترین سطح فوتبال ایتالیا همراهی کرد و به آمارهای 35 بازی، هفت گل و شش پاس گل در فصل 84-1983 و 40 بازی، هشت گل و یک پاس گل در فصل 85-1984 دست یافت. او با میلان به فینال جام حذفی فصل واپسین حضورش رسید و در این راه، سه گل حساس را در دو بازی رفت و برگشت برابر ناپولی، در مرحله یکهشتم نهایی، به ثمر رساند. مسیر این بازیکن و میلان در تابستان 1985، از یکدیگر جدا شد زیرا میلان نیاز به فروش بازیکن داشت و میبایست تا بازیکنی را قربانی میکرد. از همین رو، باتیستینی راهی فیورنتینا شد و در این باشگاه به آمارهای 37 بازی و چهار گل در فصل 86-1985، 26 بازی و یک گل در فصل 87-1986، 27 بازی و یک گل در فصل 88-1987 و 35 بازی و یک گل در فصل 89-1988 رسید.
در فصل 90-1989، باتیستینی که از مصدومیتهای مکرر نجات یافته بود، درخشش قابل توجهی در ترکیب فیورنتینا داشت و به نایب قهرمانی جام یوفا رسید؛ این بازیکن در تمامی مسابقات جام یوفا حضور داشت و در سه بازی نیز بازوبند کاپیتانی تیمش را بر بازو بست. 46 بازی و پنج گل که شامل گلزنی برابر یوونتوس میشد، حاصل کار سرجیو در این فصل بود. پس از این فصل موفق، پیشنهادی به ارزش هفت میلیارد لیر، از سوی رقیب دیرینه یعنی اینتر رسید و باتیستینی نیز بیدرنگ آن را قبول کرد تا نام خود را به عنوان یکی از یاغیان میلان ثبت کند. نخستین بازی او برای اینتر در هفته نخست سریآ برابر کالیاری صورت گرفت و این بازیکن در ادامه، دروازه یوونتوس را در لیگ و مونتزا را در جام حذفی باز کرد تا به آمار کلی 43 بازی و سه گل دست یابد. قهرمانی جام یوفای این فصل باعث شد تا باتیستینی ناکامی سال گذشته خود در دیدار فینال این تورنمنت را به فراموشی بسپارد. او در دو فصل بعدی خود، آمارهای 26 بازی در فصل 92-1991 و 40 بازی و پنج گل در فصل 93-1992 را به ثبت رساند. اینتر در فصل 94-1993، با حضور فیکس باتیستینی به قهرمانی دیگری در جام یوفا رسید که با گلزنی این بازیکن در دیدار برابر راپید بخارست همراه شد. او در 46 بازی کل فصل، پنج گل زد.
این بازیکن پس از پایان ماجراجویی در اینتر راهی برشا شد تا در حالی که آمار 20 بازی و دو گل را به ثبت رسانده بود، سومین سقوط به سریب را این بار با برشا، تجربه کند. او همانند دوران همکاری با میلان، تیم را پس از سقوط رها نکرد اما 19 بازی او، به جلوگیری از سقوط دیگر، این بار به سطح سوم ایتالیا، کمکی نکرد. او سپس یک فصل دیگر به فوتبالش ادامه داد و در تیمی از سریچی به نام اسپتزیا، آمار 17 بازی و یک گل را ثبت کرد. باتیستینی در سال 1997، بازنشسته شد و از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. او که در ردههای پایه ملی ایتالیا، حضور ثابتی داشت، تنها در پنج بازی ملی برای تیم ملی بزرگسالان کشورش به میدان رفت که نخستین آن در سال 1984 برابر مکزیک و آخرینش، دیدار برابر آمریکا، در همین سال بود. تنها گل ملی باتیستینی در دیدار برابر کانادا به ثبت رسید. او در پنج بازی از شش بازی ممکن المپیک 1984 نیز حضور داشت و به رتبه چهارم این آوردگاه رسید.
