طرفداری | کیمی آنتونلی برنده‌ی گرندپری ایتالیا ۲۰۲۶ شد؛ او به‌خاطر تغییر قطعات موتوری، مسابقه را با ۳۰ رده پنالتی از جایگاه نوزدهم آغاز کرده بود، اما پس از ۲۶ سبقتی که در طول ۵۳ دور مسابقه گرفت، برای هفتمین بار در فصل جاری به پیروزی رسید. جورج راسل، هم‌تیمی آنتونلی در مرسدس و مکس فرستاپن از ردبول سکوی مونزا را تکمیل کردند.

صدرنشین جدول قهرمانی جهان فرمول یک، کیمی آنتونلی، در گرندپری ایتالیا به شکلی فوق‌العاده به پیروزی رسید. راننده مرسدس مسابقه را از رده نوزدهم آغاز کرد، اما با عبور از تمام موانع، هم‌تیمی‌اش جورج راسل را شکست داد و در خانه به یک برد تاریخی دست یافت.

در مسابقه‌ای پرحادثه که مدیریت باتری و تغییر مداوم سرعت نقش تعیین‌کننده‌ای داشت، آنتونلی پس از تحمل جریمه جایگاه در خط شروع و انجام یک توقف در پیت، خودش را از میان خودروهای حاضر در پیست بالا کشید و راسل را که برای مدت زیادی پیشتاز بود، پشت سر گذاشت. مکس فرستاپن نیز با شکست دادن راننده مک‌لارن، جایگاه سوم و آخرین سکوی مسابقه را به دست آورد.

تصادف شدید لکلرک در دور دوم

مسابقه با ضربه‌ای بزرگ به هواداران حاضر در سکوهای مملو از تماشاگر آغاز شد. در حالی که پیر گزلی، راننده شگفتی‌ساز مرحله تعیین خط گرندپری ایتالیا، در برابر راسل مقاومت می‌کرد، لوئیس همیلتون تلاش کرد از داخل پیچ اول و شیکین تنگ پیست از هم‌تیمی‌اش چارلز لکلرک عبور کند. لکلرک هنگام خروج از پیچ، همیلتون را به بیرون پیست راند و همین اتفاق باعث شد راننده بریتانیایی شش جایگاه از دست بدهد و به رده دهم سقوط کند.

این حادثه از سوی مسئولان مسابقه بررسی شد، اما در پایان دور دوم، لکلرک هنگام دفاع از موقعیت خود برابر اسکار پیاستری از مک‌لارن، در خروجی پیچ پارابولیکا دچار تصادفی شدید شد. خودروی لکلرک پس از عبور از منطقه شنی با سرعت بالا به سمت دیوار بیرونی منحرف شد. راننده موناکویی بدون آسیب از خودرو خارج شد، اما برای تعمیر طولانی‌مدت موانع ایمنی، پرچم قرمز به اهتزاز درآمد.

پیشتازی راسل پس از شروع‌مجدد

راسل پیش از آن در مسیر مستقیم اصلی از گزلی عبور کرده بود و به این ترتیب راننده مرسدس در شروع مجدد مسابقه از جایگاه اول کار را آغاز کرد. در همین حال، فرستاپن و فرانکو کولاپینتو خودشان را به رده‌های سوم و چهارم رساندند و پیاستری را پشت سر گذاشتند.

تمام رانندگان در جریان پرچم قرمز اجازه داشتند به‌صورت آزادانه لاستیک‌های خود را تعویض کنند. در میان مدعیان اصلی، فرستاپن تنها راننده‌ای بود که به‌جای لاستیک‌های هارد، لاستیک‌های مدیوم را انتخاب کرد.

پس از یک دور اضافه برای شکل‌گیری مجدد صف خودروها به دلیل قرارگیری نادرست یوکی سونودا، راسل از جایگاه نخستش دفاع کرد. کولاپینتو نیز در خودروی دوم آلپین از فرستاپن عبور کرد و سوم شد. اما فرستاپن با حرکت همیشگی و تماشایی از بیرون شیکین دوم پاسخ این حمله را داد. کولاپینتو نیز در پیچ راست نخست لسمو از مسیر خارج شد و به رده شانزدهم سقوط کرد.

در درگیری‌های پشت سر این دو، همیلتون با عبور از پیاستری به رده چهارم رسید. پیاستری هم‌زمان درگیر رقابت با هم‌تیمی‌اش لندو نوریس و آروید لیندبلاد از تیم ریسینگ بولز بود. آنتونلی که شروعی فوق‌العاده داشت، از این درگیری استفاده کرد و با عبور همزمان از نوریس و لیندبلاد در مسیر مستقیم اصلی، خودش را به رده ششم رساند.

در دور هفتم، امیدهای آلپین برای کسب یک پیروزی شگفت‌انگیز با گزلی بیش از پیش رنگ باخت؛ چراکه فرستاپن از او برای رده دوم عبور کرد. سه دور بعد، همیلتون نیز جایگاه سوم را از گزلی گرفت. راننده فرانسوی سپس دیگر قادر به نگه داشتن پیاستری و آنتونلی پشت سر خود نبود و تا رده ششم سقوط کرد.

قرار بود عبور سریع از گسلی مسیر راسل را برای کسب پیروزی هموار کند، اما در بعدازظهری که استفاده از جریان هوا و اسلیپ‌استریم اهمیت زیادی داشت، راننده مرسدس نتوانست از فرستاپن فاصله بگیرد. در نتیجه، راننده هلندی به او فشار آورد و این دو در دورهای ۱۲ و ۱۵ دو بار دیگر جای خود را در صدر با یکدیگر عوض کردند.

بازگشت قهرمانانه آنتونلی به مسابقه

با این حال، خیلی زود مشخص شد که برخلاف راسل، آنتونلی گزینه محتمل‌تری برای کسب پیروزی است؛ آن هم در شرایطی که مسابقه را از رده نوزدهم آغاز کرده بود. آنتونلی که آخرین خودرو در یک گروه سه‌نفره و حدود دو ثانیه عقب‌تر از پیشتازان بود، در مدت کوتاهی از همیلتون و پیاستری عبور کرده بود.

درگیری راسل و فرستاپن به آنتونلی اجازه داد فاصله خود را با پیشتازان مسابقه به سرعت کاهش دهد. او در دور شانزدهم جایگاه دوم را از راننده ردبول گرفت و تنها به یک تلاش نیاز داشت تا از راسل نیز عبور کند. آنتونلی در دور هجدهم و در پیچ اول از هم‌تیمی‌اش گذشت و کنترل مسابقه را در اختیار گرفت.

رقابت پرنوسان ادامه یافت؛ چراکه میزان شارژ باتری‌ها سرعت خودروها در مسیرهای مستقیم را تعیین می‌کرد. راسل در دورهای ۲۲ و ۲۳ دو بار دیگر از آنتونلی عبور کرد و به صدر بازگشت. تیم از طریق رادیو از آنتونلی خواست این رقابت رفت‌وبرگشتی را متوقف کند و برای ایجاد فاصله با فرستاپن تلاش کند. راننده جوان ایتالیایی با لحنی ناراضی پاسخ داد، اما در نهایت توصیه تیم را پذیرفت، پشت سر راسل قرار گرفت و از لاستیک‌های مدیوم حساس‌تر خود محافظت کرد.

روند مسابقه زمانی تغییر کرد که لانس استرول با خودروی استون مارتین خود متوقف شد و خودروی ایمنی مجازی (VSC) به پیست آمد. آنتونلی و فرستاپن از این فرصت استفاده کردند تا لاستیک‌های مدیوم خود را کنار گذاشته و لاستیک‌های نو استفاده کنند. آن‌ها پس از توقف در رده‌های ششم و هفتم به پیست بازگشتند و تنها ۱۵ ثانیه با راسل فاصله داشتند؛ راننده بریتانیایی قصد داشت با لاستیک‌های هارد خود تا پایان مسابقه ادامه دهد.

تا دور سی‌وهفتم از ۵۳ دور، آنتونلی ابتدا از همیلتون و سپس از پیاستری عبور کرد و به رده دوم رسید. او ۱۶ دور فرصت داشت تا فاصله ۹ ثانیه‌ای خود با هم‌تیمی پیشتازش را جبران کند. فرستاپن نیز با عبور از پیاستری، پشت سر او به رده سوم رسید.

آنتونلی سرعت بالایی داشت، اما در ابتدا به اندازه کافی سریع به راسل نزدیک نمی‌شد تا فاصله را کاهش دهد. راسل نیز به دلیل بررسی احتمال تخلف مربوط به پرچم زرد، از فشار رقابت برای مدتی خارج شد. با این حال، هرچه به پایان مسابقه نزدیک‌تر می‌شدیم، فرسودگی لاستیک‌های هارد راسل بیشتر نمایان می‌شد و آنتونلی تا پایان دور ۴۷ خودش را به او رساند.

نخستین درگیری جدی در ابتدای دور ۴۹ رقم خورد. راسل در تلاش ناامیدانه برای حفظ آنتونلی پشت سر خود، از پیچ دوم عبور خارج از مسیر داشت. آنتونلی نیز از مسیر خارج شد و روی بخش شنی بیرون پیست سر خورد و همین اتفاق به راسل اجازه داد همچنان پیشتاز باقی بماند.

آنتونلی که از درگیری در پیچ اول چندان راضی نبود، در دور بعد دوباره حمله کرد، اما این بار مسیر ساده‌تر و مستقیم‌تری را برای سبقت انتخاب کرد و در فاصله میان پیچ دوم لسمو و شیکین واریانته آسکاری از راسل عبور کرد.

راننده ۱۹ ساله ایتالیایی تا پایان از برتری دشوار خود محافظت کرد و در دومین تلاش برای پیروزی در مسابقه خانگی، سرانجام به هدفش رسید. راسل با شکست در جایگاه دوم قرار گرفت و فرستاپن نیز سوم شد.

نوریس در خط پایان پیاستری را شکست داد و چهارم شد. همیلتون نیز به دلیل فرسودگی لاستیک‌های مدیوم خود عقب رفت و مسابقه را در جایگاه ششم به پایان رساند. گزلی که مسابقه را از پل‌پوزیشن آغاز کرده بود، در نهایت توانست جایگاه هفتم را حفظ کند و جلوتر از لیندبلاد و کولاپینتو قرار گرفت. سونودا، راننده دوم ریسینگ بولز که دومین آخر هفته خود را به‌عنوان راننده جایگزین سپری می‌کرد، با کسب رتبه دهم آخرین امتیاز مسابقه را به دست آورد.

آنتونلی با این پیروزی خیره‌کننده، پس از ۶۰ سال به نخستین راننده ایتالیایی تبدیل شد که فاتح مسابقه مونزا در فرمول یک می‌شود. او همچنین برتری خود در صدر جدول قهرمانی جهان را هفت امتیاز دیگر افزایش داد و اکنون با ۶۶ امتیاز بیشتر از جورج راسل وارد گرندپری اسپانیا در هفته آینده خواهد شد؛ مسابقه‌ای که در پیست تازه‌ساخت ماد‌رینگ (Madring) در مادرید برگزار می‌شود.

نتیجه نهایی مسابقه اصلی گرندپری ایتالیا

نتیجه نهایی گرندپری ایتالیا ۲۰۲۶
نتیجه نهایی گرندپری ایتالیا ۲۰۲۶

 

۱۰ راننده برتر گرندپری ایتالیا ۲۰۲۶
۱۰ راننده برتر گرندپری ایتالیا ۲۰۲۶