طرفداری| رئال مادرید وقتی به الچه رسید، مثل همیشه با استقبال هواداران روبهرو شد؛ هوادارانی که مقابل هتل محل اقامت تیم جمع شده بودند تا ستارههای محبوبشان را از نزدیک ببینند. با وجود تدابیر شدید امنیتی، در نهایت دو بازیکن برای امضای یادگاری و دیدار با هواداران انتخاب شدند: ادواردو کاماوینگا و آردا گولر؛ بازیکنی که این روزها بیش از هر زمان دیگری توجهها را در رئال مادرید به خود جلب کرده و حالا «پنجمین بیتل» لقب گرفته است.
آگوسین مارتین، خبرنگار بخش رئال مادرید AS در گزارشی به وضعیت آردا گولر در رئال مادرید و جایگاه رو به رشد او در تیم ژوزه مورینیو پرداخته و نقش جدید گولر و رقابت او برای تبدیل شدن به یکی از مهرههای اصلی تیم را بررسی کرده است:
گولر؛ رهبر خاموش رئال مادرید
آردا گولر در آخرین پیروزی رئال مادرید مقابل رایو وایکانو یکی از چهرههای اصلی تیم بود. او مسابقه را از روی نیمکت آغاز کرد و در شرایطی وارد زمین شد که رئال مادرید با نتیجه ۳ بر ۱ پیش بود، اما بازی پس از استراحت برای تیم پیچیده شده بود. دیومانده در پست گولر نخستین حضورش را در ترکیب اصلی تجربه میکرد، اما ورود هافبک ترک جریان بازی رئال را تغییر داد.
گولر تنها کمی بیشتر از ۲۵ دقیقه زمان نیاز داشت تا تأثیر خود را نشان دهد. او در دقایق پایانی با ارسال پاس گل به کیلیان امباپه، به رئال مادرید برای تمام کردن مسابقه کمک کرد. همین نمایش کوتاه بار دیگر نشان داد که گولر بهتدریج در حال تبدیل شدن به یک رهبر خاموش درون تیم است؛ موضوعی که ژوزه مورینیو را نیز به فکر فرو برده است.
پنجمین بیتل رئال مادرید
گولر حالا به دنبال چیزی فراتر از حضور در ترکیب است. رئال مادرید تحت هدایت مورینیو چهار بازیکن دارد که جایگاهشان تقریباً غیرقابلدسترس محسوب میشود: فدریکو والورده، جود بلینگام، وینیسیوس جونیور و کیلیان امباپه. با این حال، هافبک ترک میخواهد خودش را به جایگاه پنجم برساند: او میخواهد پنجمین بیتل باشد!
توضیح لازم: «پنجمین بیتل» اصطلاحی است که در فرهنگ موسیقی برای اشاره به افرادی به کار رفته که نقش مهمی در موفقیت گروه افسانهای بیتلز (The Beatles) داشتند، هرچند عضو رسمی گروه نبودند. بیتلز یکی از تأثیرگذارترین گروههای تاریخ موسیقی بود که در دهه ۱۹۶۰ با چهار عضو اصلی، جان لنون، پل مککارتنی، جورج هریسون و رینگو استار، به شهرت جهانی رسید. در این میان، نام برایان اپستین، مدیر و نماینده گروه، بارها با عنوان «پنجمین بیتل» مطرح شد؛ او کسی بود که در مدیریت حرفهای گروه و رساندن بیتلز به موفقیت جهانی نقشی مهم داشت.
این تشبیه به نقشی اشاره دارد که برای برایان اپستین، مدیر و نماینده چهار عضو اصلی گروه بیتلز، در نظر گرفته میشد؛ فردی که توانست این چهار موسیقیدان لیورپولی را به قلههایی برساند که شاید پیش از آن غیرقابل تصور به نظر میرسید. گولر نیز میخواهد در رئال مادرید چنین نقشی داشته باشد؛ بازیکنی که باعث شود دیگران بهتر بازی کنند و جریان بازی تیم را به حرکت دربیاورد. طبق تحلیل AS، او اکنون در مسیر رسیدن به چنین جایگاهی قرار دارد.
میراث آنچلوتی و درسهایی که گولر از مودریچ گرفت
کارلو آنچلوتی نخستین مربیای بود که استعداد گولر را بهطور جدی تشخیص داد. سرمربی ایتالیایی به تدریج سبک بازی او را شکل داد، در عین حال آزادی عمل زیادی در اختیارش گذاشت و لوکا مودریچ را بهعنوان الگویی برای پیشرفت او در نظر گرفت. تغییر نقش گولر از یک هافبک پشت مهاجم به بازیساز در یکسوم پایانی زمین، مسیری ساده نبود؛ بهخصوص که او قرار نیست یک هافبک کلاسیک و دائماً درگیر مرکز زمین باشد.
گولر در نقش جدید باید بیشتر یک سازنده بازی در یکسوم پایانی باشد، نه بازیکنی که دائماً درگیر خلق موقعیت در تمام نقاط زمین است. از نظر فیزیکی هنوز محدودیتهایی دارد، اما این موضوع میتواند در سالهای آینده برطرف شود. در واقع، آنچلوتی با الگو قرار دادن مودریچ تلاش کرد تواناییهای فنی او را پرورش دهد و همزمان آزادی لازم را برای بروز استعدادش در اختیارش بگذارد.
ژابی آلونسو نیز همین مسیر را ادامه داد و به گولر فرصت بیشتری برای بازی داد. به این ترتیب، دو هافبک فوقالعاده یعنی مودریچ و آلونسو، هرکدام بخشی از ظرافتها و پیچیدگیهای بازی در میانه میدان را به او آموختند؛ هرچند هدف نهایی این نبود که گولر به یک هافبک کلاسیک تبدیل شود، بلکه قرار بود از این مهارتها برای ایفای نقشی متفاوت و تأثیرگذارتر در ساختار هجومی رئال مادرید استفاده کند.