طرفداری | ساندرو ماتزولا، اسطوره اینتر و یکی از چهرههای ماندگار تاریخ فوتبال ایتالیا، در ۸۳ سالگی درگذشت. باشگاه اینتر با انتشار بیانیهای رسمی خبر درگذشت کاپیتان و بازیکن افسانهای نراتزوری را اعلام کرد. ماتزولا تمام دوران حرفهای خود را در اینتر سپری کرد و یکی از نمادهای اصلی «اینتر بزرگ» در دهه ۱۹۶۰ بود.
آلساندرو ساندرو ماتزولا ۸ نوامبر ۱۹۴۲ در تورین متولد شد. او فرزند والنتینو ماتزولا، کاپیتان افسانهای تورینو، بود که در فاجعه هوایی سوپرگا در سال ۱۹۴۹ جان باخت. ساندرو در آن زمان تنها شش سال داشت. او فوتبال را در آکادمی اینتر دنبال کرد و زیر نظر چهرههایی همچون جوزپه مه آتزا و بنیتو لورنتزی پرورش یافت؛ مسیری که در نهایت او را به یکی از بزرگترین ستارههای تاریخ باشگاه رساند.
ماتزولا از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۷ تنها پیراهن اینتر را بر تن کرد و در ۵۶۵ بازی رسمی، ۱۶۱ گل به ثمر رساند. او با پیراهن نراتزوری چهار قهرمانی سری آ، دو جام باشگاههای اروپا و دو جام بین قارهای به دست آورد. یکی از ماندگارترین شبهای دوران حرفهای ماتزولا در فینال جام باشگاههای اروپا در سال ۱۹۶۴ رقم خورد؛ جایی که او با زدن دو گل مقابل رئال مادرید، نقش اصلی را در پیروزی ۳-۱ اینتر ایفا کرد و نخستین قهرمانی اروپایی تاریخ باشگاه را رقم زد. او یک سال بعد نیز همراه اینتر برای دومین بار متوالی قهرمان اروپا شد. ماتزولا در فصل ۶۵-۱۹۶۴ با ۱۷ گل عنوان آقای گلی سری آ را به دست آورد و در سال ۱۹۷۱ نیز در ردهبندی توپ طلا پس از یوهان کرویف دوم شد.
او هفت فصل بازوبند کاپیتانی اینتر را بر بازو بست و یکی از چهرههای اصلی تیم تحت هدایت هلنیو هررا بود؛ تیمی که با سبک دفاعی کاتناچیو و حضور ستارههایی مانند جاکینتو فاکتی، لوئیس سوارس و ماریو کورسو، به یکی از قدرتهای بزرگ فوتبال اروپا تبدیل شد. در عرصه ملی نیز ماتزولا ۷۰ بار برای ایتالیا به میدان رفت و ۲۲ گل به ثمر رساند. او در یورو ۱۹۶۸ همراه آتزوری قهرمان اروپا شد و در جام جهانی ۱۹۷۰ نیز به فینال رسید؛ جایی که ایتالیا مقابل برزیل و تیم پله شکست خورد. ماتزولا در جامهای جهانی ۱۹۶۶ و ۱۹۷۴ نیز برای تیم ملی ایتالیا بازی کرد. رقابت و جابهجایی او با جانی ریورا در ترکیب ایتالیا، یکی از مشهورترین داستانهای فوتبال این کشور در آن دوره بود.
ماتزولا پس از پایان دوران بازی در سال ۱۹۷۷ نیز ارتباط خود با فوتبال را حفظ کرد و در عرصه مدیریت ورزشی فعالیت داشت؛ از جمله در اینتر، جنوا و تورینو. او همچنین سالها بهعنوان کارشناس و مفسر تلویزیونی فعالیت کرد و در نهایت به یکی از چهرههای شناختهشده رسانهای فوتبال ایتالیا تبدیل شد. ماتزولا در سال ۲۰۱۴ به تالار مشاهیر فوتبال ایتالیا و در سال ۲۰۲۲ به تالار مشاهیر اینتر راه یافت.
باشگاه اینتر در پیام یادبود خود از ماتزولا بهعنوان بازیکنی یاد کرد که تاریخ اینتر بود؛ بازیکنی که از کودکی وارد باشگاه شد و تا پایان عمر پیوند خود را با نراتزوری حفظ کرد. اینتر همچنین بر شخصیت و روحیه مبارزهطلب او تأکید کرده است؛ همان ویژگیهایی که ماتزولا را در کنار افتخاراتش به یکی از محبوبترین چهرههای تاریخ باشگاه تبدیل کرد. با درگذشت ساندرو ماتزولا، فوتبال ایتالیا یکی از آخرین نمادهای نسل طلایی اینتر در دهه ۱۹۶۰ را از دست داد؛ بازیکنی که نامش برای همیشه با تاریخ نراتزوری، تیم ملی ایتالیا و یکی از پرافتخارترین دورههای فوتبال این کشور گره خورده است.
