طرفداری | پاسکال گروس در رتبه‌بندی تازه ۵۰ بازیکن برتر لیگ برتر، دکلان رایس و ارلینگ هالند را پشت سر گذاشت و صدرنشین شد. این فهرست عملکرد بازیکنان در فصل ۲۷-۲۰۲۶ را می‌سنجد و شهرت قبلی آن‌ها را ملاک قرار نمی‌دهد؛ به گزارش اتلتیک، نویسندگان برای انتخاب نفرات از ارزیابی نویسندگان باشگاهی، داده‌های کلیدی و مشاهدات خود استفاده کرده‌اند.
نویسندگان می‌گویند در رتبه‌بندی‌های قبلی فرم روز بازیکنان را با اعتبار و شهرت دیرینه‌شان درآمیخته بودند؛ این بار تصمیم گرفتند فقط عملکرد همین فصل را بررسی کنند. این فهرست قرار است هر ماه منتشر شود و از رتبه ۵۰ تا نفر نخست پیش می‌رود.
۵۰. ویکتور لیندلوف (استون ویلا)
لیندلوف با چند نمایش مسلط در قلب دفاع، غیبت عزری کونسا را برای استون ویلا کم‌اثر کرده است. او در پایان فصل گذشته در خط میانی هم درخشید و حالا یکی از خریدهای آزاد موفق تیم به شمار می‌رود.
۴۹. یان پاول فان هکه (تاتنهام)
کیفیت فان هکه در تاتنهام کم‌کم خودش را نشان می‌دهد؛ هرچند او و تیمش هم تاوان اشتباه‌ها را داده‌اند. نویسندگان معتقدند حضور مدافعان بهتر در کنارش می‌تواند سطح بازی او را بالاتر ببرد و این انتقال احتمالاً خریدی هوشمندانه از آب درمی‌آید.
۴۸. مورگان گیبس-وایت (ناتینگهام فارست)
گیبس-وایت شاید بهترین شماره ۱۰ فوتبال انگلیس در سال جاری باشد، اما اثرگذاری نهایی‌اش هنوز به پای بعضی از نفرات این فهرست نرسیده است؛ شاید هم مشکل از فرصت‌سوزی فارست باشد. او با ۲.۳۷ پاس گل مورد انتظار، سومین آمار برتر لیگ را دارد و با ساختن ۸ موقعیت بزرگ در صدر این بخش ایستاده است.
۴۷. شان استور (نیوکاسل)
استور ۱۸ساله در تابستان از آژاکس به نیوکاسل پیوست و نویسندگان او را بازیکنی آینده‌دار می‌دانند. او از داشتن توپ لذت می‌برد و در پرس و گرفتن توپ از حریف هم بی‌باک است. گزارش‌های شمال انگلیس حاکی از آن است که هواداران ورزشگاه سنت جیمزز پارک به‌سرعت شیفته شور و اشتیاقش شده‌اند.
۴۶. آنتونیو سیلوا (بورنموث)
سیلوا، مدافع ملی‌پوش ۲۳ساله پرتغال، پس از افتی کوتاه در بنفیکا خیلی زود با لیگ برتر کنار آمد. او در پنج کلین‌شیت متوالی اخیر بورنموث در همه رقابت‌ها نقش مهمی داشت و در تمام دقایق آن بازی‌ها به میدان رفت.
۴۵. کنستانتینوس تزولاکیس (هال سیتی)
تزولاکیس در بازی‌های لیگ تا این مقطع ۴۱ مهار داشته و هال تنها ۱۱ گل دریافت کرده است. دروازه‌بان یونانی تیم پس از حضور در المپیاکوس، آرامش قابل‌توجهی در آخرین خط دفاعی هال نشان داده؛ عملکردی ارزشمند در لیگ برتری که برای دروازه‌بان‌ها آسان نیست.
۴۴. کوین شاده (برنتفورد)
شاده ستاره اصلی برنتفورد نیست، اما یکی از مهره‌های مؤثر تیمی مفید و عمدتاً موفق به شمار می‌رود. او در اوت و سپتامبر گل زد و هرچند از آن زمان گل‌زنی‌اش متوقف شده، همچنان در نتایج قابل‌قبول تیم سهم دارد.
۴۳. کالوین باسی (فولام)
باسی از مدافعان میانی کم‌قدر‌دیده‌شده لیگ برتر در چند سال اخیر است و فصل را هم در فولام خوب آغاز کرده است. نویسندگان علاوه بر کیفیت بازی‌اش، از او به‌عنوان شخصیتی دوست‌داشتنی یاد می‌کنند.
۴۲. خولیو انسیسو (ایپسویچ تاون)
انسیسو در این فصل دو گل و دو پاس گل ثبت کرده و نماینده فوتبال هجومی روانی است که ایپسویچ زیر نظر گری اونیل دنبال می‌کند. او بازیکنی خلاق و غیرقابل‌پیش‌بینی است و از راه دور هم تهدیدی دائمی برای دروازه حریفان محسوب می‌شود.
۴۱. موریلو (ناتینگهام فارست)
موریلو پس از شروعی کند، دوباره به فرم برگشته است. او مقابل منچسترسیتی از نیمه زمین برای گل‌زنی اقدام کرد و برابر آرسنال هم پس از عبور از چند بازیکن تا آستانه یک گل تماشایی پیش رفت. در کنار این جسارت‌ها، مدافعی سخت‌گیر و بی‌حاشیه است؛ هیچ مدافع میانی در لیگ بیش از ۵۲ توپ او را بازیابی نکرده است.
۴۰. دومینیک کالورت-لوین (لیدز)
فرم کالورت-لوین یادآور انتظاراتی است که در سال‌های جوانی از او وجود داشت. بازی در خط حمله لیدز آسان نیست و فرصت‌ها گاهی محدودند، اما او در محوطه جریمه خوب جای‌گیری می‌کند و با تلاش زیاد خط حمله تیم را رهبری می‌کند. نویسندگان می‌گویند قرارداد تازه‌اش با لیدز نزدیک است.
۳۹. لوئیس هال (نیوکاسل)
هال، مدافع چپ ۲۲ساله نیوکاسل، در حال تبدیل‌شدن به یکی از بهترین‌های اروپا در پست خود است. با وجود پیوند خوردن نامش به منچستریونایتد در تابستان، نمایش‌های هجومی و باثباتی ارائه کرده و از نگاه نویسندگان بهترین بازیکن نیوکاسل بوده است. او با ۶۷ توپ‌گیری، در میان مدافعان لیگ صدرنشین است.
۳۸. تیریه باری (اورتون)
باری در ۱۰ بازی ۶ گل زده و مشترکاً سومین گل‌زن برتر لیگ است؛ آماری که می‌تواند بهترین دوره فرم دوران حرفه‌ای‌اش باشد. اما طبق داده‌های اوپتا، او ۱۶ موقعیت بزرگ را از دست داده؛ دو برابر رایان که نفر بعدی این فهرست است. نویسندگان هنوز مطمئن نیستند باید او را بازیکنی خوب بدانند یا بد.
۳۷. بوکایو ساکا (آرسنال)
ساکا در جریان تساوی آرسنال مقابل بایرن مونیخ در لیگ قهرمانان اروپا دچار مصدومیت همسترینگ شد و زمان بازگشتش مشخص نیست. پیش از مصدومیت، به فرم همیشگی‌اش نزدیک‌تر شده بود؛ با این حال، نویسندگان معتقدند آمار هجومی و پاس گل‌های او باید بیشتر شود.
۳۶. میکی فان ده فن (تاتنهام)
فان ده فن که پیش‌تر بیشتر با نفوذهای سریع و پرقدرتش شناخته می‌شد، زیر نظر روبرتو ده زربی به مدافعی صبورتر و مطمئن‌تر در بازی‌سازی تبدیل شده است. او همچنان از سرعت بالایش بهره می‌برد و نویسندگان این تغییر را یکی از موفقیت‌های اولیه سرمربی ایتالیایی می‌دانند.
۳۵. الکس ایووبی (فولام)
ایووبی با ۲.۹۵ پاس گل مورد انتظار، در این آمار از هر بازیکن دیگری در لیگ جلوتر است. او حضوری خلاق در میانه میدان دارد و جابه‌جایی‌اش از مرکز به جناح چپ در هفته‌های اخیر برای فولام نتیجه‌بخش بوده است.
۳۴. الکساندر ایساک (لیورپول)
ایساک یک گل تا رسیدن به ۱۰ گل برای باشگاه و تیم ملی فاصله دارد و فقط ارلینگ هالند بالاتر از او در جدول گل‌زنان لیگ برتر ایستاده است. به نظر می‌رسد مهاجم سوئدی در سیستم لیورپول جا افتاده و نویسندگان احتمال می‌دهند فصل درخشانی در پیش داشته باشد.
۳۳. برایان بروبی (ساندرلند)
بروبی با فشار و قدرت بدنی‌اش مدافعان را به دردسر می‌اندازد؛ چلسی شنبه گذشته این را از نزدیک تجربه کرد. فشار او در پیروزی مهم ساندرلند نقشی کلیدی داشت. در عین حال، گزارش شده که او به دلیل مصدومیت از اردوی تیم ملی هلند کنار کشیده است.
۳۲. ساندرو تونالی (تاتنهام)
روبرتو ده زربی توانسته از توانایی‌های تونالی استفاده کند و به او و دیگر بازیکنان تاتنهام تلنگر بزند. هافبک ایتالیایی در سه برد پیاپی تیم سخت‌کوش بود، اما شکست بعدی مقابل لیدز یادآوری کرد که تاتنهام همچنان نوسان دارد؛ احتمالاً تونالی هم از این قاعده جدا نیست.
۳۱. جیمز ترافورد (لیدز)
نویسندگان اشتباه ماه گذشته ترافورد مقابل بورنموث را کنار می‌گذارند و عملکرد کلی او را برای لیدز خوب ارزیابی می‌کنند. این دروازه‌بان تاکنون ۸ گل در لیگ دریافت کرده و چهار کلین‌شیت دارد؛ ضمن آن‌که از او جزو دروازه‌بان‌هایی نام برده شده که باید مهارهای زیادی انجام دهند.
۳۰. جک رودونی (کاونتری سیتی)
بازگشت کاونتری به لیگ برتر پس از ربع قرن، همراه با بودجه محدود، شرایط آسانی برای درخشش بازیکنان فراهم نکرده است. با این حال، تیم برای بقا می‌جنگد و دو گل رودونی از سه گلش در میانه میدان به پیروزی‌های مهم کمک کرده‌اند. مسیر او از زمانی که کریستال پالاس در کودکی آزادش کرد، طولانی بوده است.
۲۹. کیرنان دوزبری-هال (اورتون)
دوزبری-هال فصل را کمی کند شروع کرد، اما در هفته‌های اخیر به یکی از آماده‌ترین بازیکنان لیگ تبدیل شده و سطح بازی اورتون را هم بالا برده است. او در پیروزی مقابل نیوکاسل درخشید و در ساخت موقعیت‌های بزرگ، سومین آمار برتر لیگ را دارد.
۲۸. الکسیس مک‌آلیستر (لیورپول)
مک‌آلیستر پس از فصل ناامیدکننده ۲۶-۲۰۲۵ دوباره جان گرفته است: پنج گل در ۱۶ بازی همه رقابت‌ها، هرچند فقط یکی از آن گل‌ها در لیگ برتر بوده. سرمربی لیورپول درباره درک بازی او گفت:
او بازی را در مجموع درک می‌کند، نه فقط نیازهای پست خودش را. گاهی اولین کسی است که هم‌تیمی‌هایش را اصلاح می‌کند، نه فقط بازیکنی که کنارش ایستاده. می‌فهمد چه اتفاقی در جریان است و این ویژگی بسیار خوبی است.
نویسندگان با لحنی کنایه‌آمیز اضافه می‌کنند که بهترشدن فرم او مطلقاً ربطی به خواسته‌اش برای گرفتن قرارداد جدید ندارد.
۲۷. یوهان مانزامبی (استون ویلا)
مانزامبی شروعی چشمگیر داشته و با وجود حضور در تنها ۵۲ درصد دقایق لیگ برتر استون ویلا، دو گل و سه پاس گل ثبت کرده است. او بازیکنی پرانرژی است و با نقش شماره ۱۰ مورد نظر اونای امری جور درمی‌آید. خبرنگار استون ویلا در اتلتیک درباره ویژگی‌هایش نوشت:
از بسیاری جهات، بازیکن ایدئالی برای خط حمله امری است. انعطاف‌پذیر است، توپ را پیش می‌برد و در لحظه‌های انتقال عالی عمل می‌کند. در فضاهای تنگ هم راحت است، چون با ضربه اول توپ را در زاویه و به سمت فضا می‌برد، نه این‌که آن را متوقف کند و به حریف فرصت پرس بدهد.
۲۶. محمد بلوومی (هال سیتی)
دوران بلوومی در هال ابتدا عجیب و دشوار بود؛ مصدومیت رباط صلیبی فصل اولش را خراب کرد و تیم هم به‌سختی از سقوط به لیگ یک گریخت. او در صعود به لیگ برتر سهم داشت، هرچند همیشه بازیکن ثابت نبود. حالا با سه گل و دو پاس گل، خودش را با سطح بالاتر سازگار کرده است.
۲۵. جرد برنتویت (اورتون)
برنتویت پس از فصل ۲۶-۲۰۲۵ که با مصدومیت‌های متعدد همراه بود، دوباره برای تبدیل‌شدن به یکی از بهترین مدافعان میانی لیگ تلاش می‌کند. او ۱۴ شوت را بلاک کرده؛ دومین آمار برتر لیگ. همچنین با ۳۵ دوئل هوایی برده، مشترکاً هشتمین مدافع برتر این بخش است. پاتریک بویلند درباره او نوشته بود:
بازیکنی که اطرافیانش را بهتر می‌کند و ویژگی‌هایی دارد که تیم، به‌خصوص در خط دفاع، در غیر این صورت از آن‌ها بی‌بهره است.
هم‌تیمی او، جیمز تارکوفسکی، هم درباره ویژگی‌های برنتویت گفت:
مثل گاو نر قوی است، سرعت بالایی دارد، با توپ عالی کار می‌کند، با هر دو پا خوب است و ارتباط کلامی فوق‌العاده‌ای دارد.
۲۴. ماکسیم دِ کایپر (برایتون)
دِ کایپر در جناح چپ برای حریفان دردسرساز شده و دیگو گومز هم در سمت راست بازی می‌کند. او که فصل گذشته گاهی در ترکیب بود و گاهی بیرون می‌ماند، حالا به مهره‌ای ثابت تبدیل شده است. دو پاس گل در پنج دقیقه نخست یک مسابقه، از بهترین لحظه‌های فصل اوست.
۲۳. ریکاردو کالافیوری (آرسنال)
کالافیوری فصل را با نفوذهای جسورانه و حرکت به فضاهایی آغاز کرد که بسیاری از مدافعان کناری فقط خوابش را می‌بینند. او تا اینجای فصل ۲۷-۲۰۲۶ جایگاه دفاع چپ آرسنال را در اختیار گرفته؛ فصلی پیش‌تر پیرو هینکاپیه بیشتر انتخاب می‌شد. میکل آرتتا درباره او گفته است:
انرژی خاصی دارد و هاله خاصی دوروبرش هست.
۲۲. رایان شرکی (منچسترسیتی)
شرکی در ۹ بازی پنج گل زده است؛ از جمله یک والی نیمه‌هوای پای چپ از فاصله ۱۸ یارد مقابل ناتینگهام فارست که می‌تواند به یکی از گل‌های فراموش‌نشدنی لیگ تبدیل شود. او در پیروزی برابر کریستال پالاس هم دو گل زیبا به ثمر رساند. نویسندگان او را بازیکنی خلاق و تماشایی می‌دانند.
۲۱. جرمی ژاکه (لیورپول)
فرصت بازی در کنار ویرجیل فن‌دایک به ژاکه امکان داده از مدافع هلندی یاد بگیرد؛ آن هم در زمانی که شاید سال پایانی حضور فن‌دایک در لیورپول باشد. ژاکه مهارت‌های خوبی دارد و به‌تدریج در آنفیلد جا افتاده و جایگاهش را محکم‌تر کرده است.
۲۰. جاش کینگ (فولام)
دعوت به تیم ملی انگلیس پاداش شروع درخشان این نوجوان فولام بود. کینگ پرتحرک و مثبت است، هنگام چرخش با توپ عالی عمل می‌کند و می‌تواند از موقعیت‌های به‌ظاهر بی‌خطر فرصت بسازد. نویسندگان او را همین حالا بهترین بازیکن فولام می‌دانند.
۱۹. مورگان راجرز (چلسی)
قیمت بالای راجرز ظاهراً فشاری روی او نگذاشته است. او هنوز نتوانسته به‌تنهایی چلسی را کاملاً متحول کند، اما تا اینجای فصل یکی از بهترین خریدهای تابستانی بوده است. اثرگذاری زودهنگام در گل‌زنی، حرکت بدون توپ و پیش‌بردن توپ از ویژگی‌های مهم اوست.
۱۸. زین سوزوکی (استون ویلا)
سوزوکی یکی از جالب‌توجه‌ترین دروازه‌بان‌های تازه‌وارد لیگ برتر است. او مهارهای غریزی درخشانی دارد، با چابکی جابه‌جا می‌شود و پاس‌هایی می‌دهد که بیشتر از یک هافبک بازی‌ساز انتظار می‌رود. گاهی هم اشتباه می‌کند؛ چیزی که به گفته نویسندگان، تماشای بازی‌اش را جذاب‌تر کرده است.
۱۷. رونالد آرائوخو (لیورپول)
آرائوخو با فوتبال فیزیکی و پرخاشگرانه‌اش مدافعی تماشایی است: حتی روی زمین هم با سر توپ می‌زند، حریفان را به زمین می‌کوبد و با تکل‌هایی سنگین وارد نبرد می‌شود. او علاوه بر این سبک پرهیجان، کیفیت لازم را هم دارد و به‌شکلی غیرمنتظره جایگاه دفاع راست لیورپول را به دست آورده است.
۱۶. ژوائو پدرو (چلسی)
پدرو در اکتبر دچار مصدومیت عضله چهارسر شد و چهار بازی اخیر چلسی را از دست داد؛ غیبتی که در بازی‌های فانتزی لیگ برتر هم بحث‌برانگیز شد. او پیش از مصدومیت در فرم خوبی بود و چلسی در غیابش کمی افت کرده است؛ همین عملکرد قبلی باعث شده رتبه نسبتاً بالایی داشته باشد.
۱۵. داوید رایا (آرسنال)
از رایا به‌طور میانگین دو مهار در هر بازی خواسته می‌شود. گل‌های مورد انتظار دریافتی آرسنال پس از ۱۰ مسابقه فقط ۷.۶ بود و این تیم در عمل پنج گل خورد. با وجود فرصت کم برای مهارهای پرتعداد، رایا همیشه آماده است و همچنان یکی از بهترین دروازه‌بان‌های جهان به شمار می‌رود.
۱۴. مارکوس تاورنیه (بورنموث)
تاورنیه هم زیر نظر آندونی ایرائولا و هم با مارکو روزه در بورنموث تأثیرگذار بوده است. او در مسیر عبور از بهترین آمار گل‌زنی لیگش، یعنی ۷ گل در فصل ۲۶-۲۰۲۵، قرار دارد. تاورنیه در کنار اوانلسون، جاستین کلایورت و رایان بخشی از خط حمله جذاب بورنموث است.
۱۳. دیگو گومز (برایتون)
گومز با ۱۱ میلیون پوند به برایتون آمد؛ ابتدا هافبک میانی بود و بعد در جناح بازی کرد. برخلاف مدهای تاکتیکی رایج، او بازیکنی راست‌پا در سمت راست است و بیشتر از دریبل‌زنی در نبردهای هوایی شرکت می‌کند. با این حال، راه دروازه را خوب می‌شناسد و ضربه‌اش مقابل برنتفورد نمونه‌ای از توانایی گل‌زنی او بود.
۱۲. الیوت اندرسون (منچسترسیتی)
جانشینی رودری و بازی کنار انزو فرناندزِ متحرک، مسئولیت بزرگی برای اندرسون ساخته است. با این حال، او هم از خط دفاع محافظت می‌کند و هم گاهی به یک‌سوم هجومی زمین می‌رسد. اندرسون با ۲۱.۶ پاس خط‌شکن در هر ۹۰ دقیقه، بیشترین آمار لیگ را در این بخش دارد.
۱۱. طارق محرموویچ (لیدز)
محرموویچ برای بوسنی و هرزگوین در جام جهانی و برای لیدز در لیگ برتر عملکرد خوبی داشته است. او مدافعی جنگنده است، توپ را خوب به جریان می‌اندازد و بازی را به‌خوبی می‌خواند. نویسندگان معتقدند انتقال بعدی‌اش بیش از ۳۴ میلیون پوند ارزش خواهد داشت.
۱۰. گابریل (آرسنال)
دفاع آرسنال به‌ندرت گل می‌خورد و گابریل یکی از مهره‌های کلیدی آن است؛ مدافعی که کارش را مطمئن انجام می‌دهد. او در این فصل هنوز گل‌های زیادی از ضربات ایستگاهی نزده، اما نویسندگان انتظار دارند وقتی آرسنال به گل نیاز دارد، از همین راه به تیم کمک کند.
۹. بارت فربروخن (برایتون)
فربروخن با ۷ کلین‌شیت، در این بخش با داوید رایا برابر است. او همچنین با ۴.۴ گل جلوگیری‌شده، در کنار جیمز ترافورد و لوکاس هورنیچک، در صدر آماری دیگر قرار دارد. در پیروزی یک بر صفر برایتون مقابل منچسترسیتی در ورزشگاه اتحاد، ۷ مهار داشت؛ پس از هر کلین‌شیت هم برای همه قهوه می‌خرد.
۸. لوکا ووشکوویچ (برایتون)
ووشکوویچ در ۱۰ بازی نخستش برای برایتون با اطمینان و سرعتی چشمگیر با لیگ برتر سازگار شده است؛ عملکردی که شاید تاتنهام هنگام فروش او در تابستان انتظارش را نداشت. لوئیس دانک هم برای جاافتادن این مدافع میانی نوجوان در خط دفاعی تیم کمک زیادی کرده است.
۷. نیکلاس جکسون (استون ویلا)
چلسی دیگر جکسون را نمی‌خواست و بایرن مونیخ هم سراغش نرفت؛ بنابراین وقتی در تابستان به استون ویلا پیوست، نویسندگان منتظر بودند باشگاه به‌زودی پیشنهادهای خریداران را بررسی کند. اما او با ۶ گل در رقابت‌های داخلی و ۳ گل در لیگ قهرمانان اروپا، به مهره‌ای مفید تبدیل شده و تردیدها را کنار زده است.
۶. مارتین اودگارد (آرسنال)
اودگارد به فرم خوبش برگشته و با ۳ گل، همین حالا از مجموع گل‌هایش در کل فصل قبل ــ یک گل ــ عبور کرده است. ریتم بازی و توانایی آرسنال در کنترل و تمام‌کردن مسابقه‌ها، تا حد زیادی به نقش هافبک نروژی گره خورده است.
۵. اوانیلسون (بورنموث)
بورنموث پس از لغزش ابتدایی، زیر نظر مارکو روزه دوباره به راه افتاده و با چهار برد پیاپی در لیگ برتر به رتبه هفتم رسیده است. اوانلسون در همه رقابت‌ها ۷ گل زده و مرتب هم پاس گل می‌دهد. این مهاجم برزیلی در سال ۲۰۲۴ با ۴۰ میلیون پوند به خدمت گرفته شد.
۴. ازری کونسا (آرسنال)
برخی هواداران آرسنال می‌خواهند کونسا حتی پس از بازگشت قریب‌الوقوع ویلیام سالیبا از مصدومیت در ترکیب بماند. او در کنار بهترین خط دفاعی لیگ برتر، در نبردهای تک‌به‌تک محکم و کم‌اشتباه بوده است. تکل سنگینش روی مورگان راجرز چنان کوبنده بود که به تعبیر نویسندگان هنوز پژواکش در ورزشگاه امارات شنیده می‌شود.
۳. ارلینگ هالند (منچسترسیتی)
هالند با ۹ گل لیگ برتری از آمار گل‌های مورد انتظارش، یعنی ۶.۵۵، عبور کرده است. نویسندگان می‌گویند بخش زیادی از مسئولیت افت نتایج منچسترسیتی متوجه او نیست و از مهاجم نروژی نمی‌توان بیش از این انتظار داشت.
۲. دکلان رایس (آرسنال)
رایس بار دیگر نیروی محرک تلاش آرسنال برای قهرمانی است. ثبات بازی او با ثبات تیم پیوند خورده و خط دفاعی آرسنال در این فصل به دژی نفوذناپذیر تشبیه شده است. نویسندگان حتی با لحنی شوخی‌آمیز می‌گویند شاید قدم بعدی میکل آرتتا شبیه‌سازی ژنتیکی رایس باشد.
۱. پاسکال گروس (برایتون)
گروسِ ۳۵ساله پس از بازگشت از بوندس‌لیگا، در فرم درخشانی قرار دارد؛ شاید حتی بهتر از روزهایی که در دوره نخست هفت‌ساله‌اش به اسطوره برایتون تبدیل شد. او در سپتامبر یکی از مسن‌ترین برندگان جایزه بهترین بازیکن ماه لیگ برتر شد و در برد پرگل برایتون مقابل آرسنال یک گل زد و یک پاس گل داد.
گروس در این فصل ۴ گل و ۶ پاس گل داشته و طبق داده‌های فوت‌موب با ۱۱۹.۵ کیلومتر، بیش از هر بازیکن دیگری در لیگ دویده است؛ مسافتی نزدیک به سه ماراتن در ۱۰ بازی. او با ساختن ۲۹ موقعیت نیز صدرنشین لیگ است.
دیدگاهها