طرفداری | بارسلونا پس از شروعی رکوردشکن، ماه پرنوسانی را پشت سر گذاشت؛ با این حال، برد برابر اتلتیکو مادرید باعث شد پیش از وقفه بازی‌های ملی همچنان با سه امتیاز اختلاف صدرنشین لالیگا بماند. اتلتیک در ارزیابی تازه‌اش، بازیکنان هانسی فلیک را بر پایه نقش و عملکردشان در دسته‌های مختلف قرار داده است.
بارسا بهترین شروع تاریخش در یک فصل لالیگا را ثبت کرد و با رکورد رئال مادرید در فصل ۶۹-۱۹۶۸ برابر شد. سپس شکست مقابل پاری‌سن‌ژرمن در لیگ قهرمانان اروپا و رئال مادرید در ال‌کلاسیکو، همراه با موجی از مصدومیت‌ها - به‌ویژه در خط دفاع - از خوش‌بینی تیم کاست. پیروزی برابر اتلتیکو در آخرین بازی پیش از وقفه ملی، کمی به تیم فرصت تنفس داد.
نخبه‌ها
پدری، لامین یامال و پائو کوبارسی ستون‌های اصلی تیم فلیک هستند. کوبارسی ۱۹ساله به یکی از بهترین مدافعان میانی اروپا تبدیل شده؛ مدافعی که هم با توپ توانمند است و هم در بازی‌سازی از عقب زمین مهارت دارد. پدری ۲۳ساله پس از ورود رودری در تابستان برای هماهنگی به زمان نیاز داشت، اما در هفته‌های اخیر، به‌خصوص مقابل استون ویلا و اتلتیکو در ورزشگاه متروپولیتانو، دوباره ریتم بازی را در دست گرفته است.
یامال ۱۹ساله همچنان بازیکنی است که می‌تواند سرنوشت بازی را عوض کند. مهاجم تیم ملی اسپانیا روندی رو به رشد داشته و لحظه‌های درخشانی ساخته؛ از گلش مقابل رئال بتیس در ماه گذشته تا حرکت انفرادی و گلزنی در شکست ۲-۴ برابر پاری‌سن‌ژرمن. رافینیا هم پس از ۱۷ روز دوری به‌دلیل مصدومیت ران در بازی ملی، با همان انرژی قبلی برگشته است. او با وجود بازی‌نکردن در پست مهاجم نوک، در آن نقش درخشیده و در ۱۴ مسابقه ۱۹ گل زده است.
فرمین لوپز تازه‌ترین نامی است که به این دسته اضافه شده است. هافبک ۲۳ساله قرار بود این فصل نقشی مکمل داشته باشد، اما دوندگی و نمایش‌های پرانرژی‌اش این پرسش را پیش کشیده که آیا در صورت آمادگی هر دو بازیکن، باید به‌جای دنی اولمو در ترکیب اصلی قرار بگیرد. فرمین در برد مهم برابر اتلتیکو دو گل زد و وقتی تیم عقب بود، حال‌وهوای بازی بارسا را کاملاً تغییر داد.
برترین‌های تیم
رودری به بارسلونا کمک کرده تعادل بهتری میان حمله و دفاع پیدا کند و هنگام بازی در همه نقاط زمین به چشم می‌آید. با این حال، در دسته نخبه‌ها قرار نگرفته است: او مقابل پاری‌سن‌ژرمن به‌شکلی غیرقابل‌توضیح روی نیمکت نشست، برابر رئال مادرید درخشان نبود و سپس مقابل استون ویلا از ناحیه همسترینگ آسیب دید؛ مصدومیتی که بازی اتلتیکو را از او گرفت.
خوان گارسیا در پیروزی مقابل اتلتیکو نقش تعیین‌کننده‌ای داشت، اما در ۱۵ مسابقه فقط پنج کلین‌شیت ثبت کرده است؛ بخشی از این آمار به ریسک‌های دفاعی تیم فلیک برمی‌گردد. اریک گارسیا هم به‌لطف توانایی بازی در چند پست، به یکی از مهره‌های مهم تیم تبدیل شده است. او پیش‌تر هافبک دفاعی بازی کرده و این فصل در دفاع کناری جای ژول کونده را در ترکیب گرفته است.
ژاوی اسپارت، هافبک ۱۹ساله، یکی از غافلگیری‌های فصل بوده و در دفاع چپ به میدان رفته است. مصدومیت اخیر مچ پای او ضربه بزرگی به تیم فلیک زده است.
قابل اتکا
دنی اولمو تا پیش از مصدومیت عضله نزدیک‌کننده عملکرد خوبی داشت. او در فضاهای بین خطوط مؤثر است و در کنار فرمین، دست فلیک را برای انتخاب نفرات خط میانی کنار رودری و پدری باز می‌گذارد. دقایق بازی مارک برنال پس از ورود رودری کمتر شد؛ با این حال، او هر بار فرصت پیدا کرده از پس کار برآمده است. انتخاب برنال به‌جای فرنکی دی‌یونگ در غیاب رودری مقابل اتلتیکو، انگار پیامی در خود داشت.
آندریاس کریستنسن در سپتامبر برابر سویا دچار کشیدگی عضله ران شد، اما پیش از آن در سطح بالایی بازی می‌کرد و مقابل اتلتیکو نیز قابل‌اعتماد بود. تمدید قرارداد او در تابستان، نشانه اعتماد فلیک به مدافع تیم ملی دانمارک بود. گابریل ژسوس هم از آرسنال جذب شد تا بخشی از گل‌های ازدست‌رفته پس از جدایی روبرت لواندوفسکی و فران تورس را جبران کند؛ او در ۲۸۶ دقیقه بازی، چهار گل زده و دو پاس گل داده است.
آنتونی گوردون از همان ابتدا هواداران بارسا را تحت‌تأثیر قرار داد و جایگاهش را در جناح چپ تثبیت کرد. او تا اینجا سه گل زده و گل‌های بیشتر می‌تواند به تثبیت جایگاهش در این ارزیابی کمک کند؛ شرایط به سود ملی‌پوش انگلیسی است تا در ماه‌های آینده بالاتر برود. کریم آدیمی هم شروع خوبی داشت و با گلزنی، سرعت و توانایی‌اش در حرکت به داخل، گزینه‌ای مناسب برای ورود از نیمکت بوده؛ هرچند گوردون در جناح چپِ موردعلاقه او جا افتاده است.
فرنکی دی‌یونگ پس از ۱۱۰ روز دوری به‌دلیل مصدومیت رباط زانو، در بازگشتش اشتباهی نداشته است. او مقابل اتلتیکو در دفاع میانی و دفاع راست هم خوب ظاهر شد و تیم دیگو سیمئونه در نیمه دوم، با حضور هافبک هلندی در زمین، به‌ندرت صاحب توپ شد. جرارد مارتین ۲۴ساله نیز شریک اصلی کوبارسی در قلب خط دفاع است؛ فلیک همیشه به او اعتماد داشته و این مدافع که پیش‌تر دفاع چپ بود، پاسخ اعتماد مربی را داده است.
در حد قابل قبول
با ورود رودری و بازگشت دی‌یونگ به آمادگی، گاوی ۲۲ساله برای رسیدن به ترکیب اصلی با مشکل روبه‌رو شده است. فلیک از او حمایت می‌کند، اما حضورنداشتنش در بازی‌هایی که بارسلونا کنترل را در دست داشته، تعجب‌آور بوده است. برایان فاریناس هم نخستین بازی‌اش در تیم اصلی را به‌شکلی غیرمنتظره در پست دفاع راستِ موقت مقابل آلاوس انجام داد. نمایش او آن‌قدر خوب بود که در همان پست نخستین بازی‌اش در لیگ قهرمانان را برابر استون ویلا تجربه کرد؛ هرچند مقابل اتلتیکو بیشتر به دردسر افتاد و محدودیت‌هایش در این نقش نمایان شد.
نیازمند پیشرفت
توانایی‌های هجومی ژوائو کانسلو محل تردید نیست، اما تمرکز دفاعی او در بازی‌های پرفشار بارها مسئله‌ساز شده است. این ضعف مقابل اتلتیکو و پاری‌سن‌ژرمن آشکار بود؛ کانسلو به حریفان اجازه داد در ضدحمله پشت خط دفاعی بارسا نفوذ کنند. نزدیک به یک ماه از آخرین بازی ژول کونده می‌گذرد؛ دیداری که بارسلونا در آن رئال بتیس را ۵-۲ شکست داد. فلیک ظاهراً اعتمادش را به مدافعی که زمانی انتخاب اولش در دفاع راست بود از دست داده و حالا کونده ذخیره اریک گارسیاست.
خارج از ترکیب
وضعیت الخاندرو بالده بیش از همه توجه‌ها را جلب کرده است. فلیک مدافع چپ ۲۳ساله را از فهرست بازی نخست برابر الچه کنار گذاشت؛ آن هم در شرایطی که منچستریونایتد به جذب او علاقه نشان می‌داد. فلیک و بالده توافق کردند که این بازیکن پرورش‌یافته در لاماسیا برای پس‌گرفتن جایگاهش تلاش کند، اما او فقط ۱۲۴ دقیقه بازی کرده و تنها از سر ناچاری مقابل رئال مادرید در ترکیب اصلی قرار گرفته است.
فلیک درباره اظهارنظر علنی‌اش در مورد بالده گفت:
باید ذهنش را پاک کند
وویچخ شزنی زمانی که جانشین خوان گارسیاِ مصدوم شد، در بازی برابر ریسینگ سانتاندر نتوانست فلیک را قانع کند. سرمربی بارسا در مسابقه بعدی برابر سویا، دومینیک لیواکوویچِ تازه‌وارد را انتخاب کرد؛ دروازه‌بانی که همان یک بازی، تنها حضورش تا آن زمان بوده است.
رونی بردغجی بازیکنی است که ارزیابی‌اش دشوار است. او در تمرین ماه اوت از ناحیه رباط صلیبی قدامی زانوی راست دچار پارگی شد. قرار بود این بازیکن ۲۰ساله به‌صورت قرضی از تیم جدا شود، اما مصدومیت برنامه را متوقف کرد.
دیدگاهها