طرفداری- به گزارش سایت DailyMail، دیوید گیل درباره برخی از خاطرات حضورش در منچستریونایتد صحبت کرده است. مدیر اجرایی سابق منچستریونایتد که در سال 2013 به همراه سر الکس فرگوسن از این باشگاه کناره گیری کرد، جای خود را به اد وودوارد - مدیر اجرایی فعلی شیاطین سرخ - داد و پس از آن صاحب پستی در یوفا شد. یکی از پر سر و صدا ترین و جنجالی ترین خریدهای منچستریونایتد در دوران گیل به جذب دیمیتار برباتوف از تاتنهام مربوط می شود. دیوید گیل در رابطه با این انتقال گفت:
نمی دانم که چرا برخی باشگاه ها فعالیتشان در پنجره نقل و انتقالات را بسیار با تاخیر انجام می دهند. این موجب می شود که شرایط بسیار سخت شود. این امر در مورد تاتنهام و دنیل لوی (مالک این باشگاه) صادق است. در سال 2008، زمانی که لیگ قهرمانان اروپا را برنده شدیم، به این نتیجه رسیدیم که نمی توانیم برای گلزنی تنها بر روی توز، رونی و رونالدو تکیه کنیم، بنابراین به دنبال یک مهاجم دیگر رفتیم و آن بازیکن، برباتوف بود. من در ماه ژوئن با دنیل لوی حرف زدم، پیشنهادمان را ارائه دادم و این ماجرا در تمام طول تابستان ادامه پیدا کرد. یک کابوس بود. یک عکس عالی وجود دارد که همسرم از من در تعطیلاتمان در فلوریدا گرفته است . در آن تصویر، من از پشت تلفن با لوی صحبت می کنم و پایم روی شیر آتش نشانی قرار دارد.
در پایان فکر می کنم این تاتنهام بود که متضرر شد، زیرا ما در نهایت آن معامله را در نیمه شب آخرین روز نقل و انتقالات انجام دادیم. بنابراین تاتنهام نمی توانست جایگزینی را جذب کند. این معامله به گونه ای پیش رفت که لوی به یک مهاجم نیاز پیدا کرد و فریزر کمپل (یکی از مهاجمان وقت یونایتد) را از ما خواست. الکس (فرگوسن) مجبور شد که به فریزر تلفن کند و به او گفت: " خب برویم سر اصل مطلب فریزر، باید لطفی را برایم انجام دهی. همین حالا به تاتنهام خواهی رفت!"
گیل درباره استراتژی های نقل و انتقالاتی اش به همراه فرگوسن گفت:
من به طور دائم با الکس صحبت می کردم. یک بار در روز، گاهی اوقات دو بار در روز. و هر جمعه، همواره در صبح زود او را می دیدم. ما درباره بازیکنان صحبت می کردیم. او اولویت های مشخصی را تعیین می کرد، مثلا اینکه شخصیت بازیکن تا حد قابل قبولی تطبیق پذیر باشد. اما حقیقت محض در اینجا بود که منچستریونایتد تحت هدایت فرگوسن در روال دائمی موفق به کسب قهرمانی می شد و بازیکنان می خواستند که به باشگاه ما بیایند و برای او بازی کنند.
گیل و فرگوسن رابطه بسیار خوب و مستحکمی را با هم داشتند، اما حتی چنین شخصیت نزدیکی نیز از عصبانیت های مرد اسکاتلندی در امان نبود. گیل در این رابطه می گوید:
ما جر و بحث هایی را داشتیم. اگر این جر و بحث ها را نداشتیم، فکر نمی کنم که می توانستیم موثر واقع شویم. در هر شرایطی، هر دوی ما می خواستیم که منچستریونایتد تا سر حد ممکن موفق باشد. اگر تیم خوب کار کند، شما پاداش نقدی می گیرید (از سوی یوفا و ...) و پول اضافه زیادی را کسب می کنید. این امر، حاشیه امنیت اقتصادی بزرگی را ایجاد می کند، بنابراین می توانید دوباره این پول را برای تقویت تیم هزینه کنید که مهم ترین بخش کار است. فکر می کنم یک بار از دفتر کارش خارج شدم. با لحن بدی با هم صحبت کرده بودیم، اما او چند ساعت بعد به من تلفن زد و راجع به چیز دیگری صحبت کرد، گویی اتفاقی نیفتاده است. با خودم گفتم: "من دیگر حرفی ندارم !"