این یادداشت حس درونی من از بایرن این سالهاست.
بایرنی که شاید فرود هایش از فرازهایش بیشتر بوده اما ما بخاطر همین است که دوستش داریم بخاطر همین است که میگوییم mia san mia یعنی: همینی که هستیم!!!
۲۰۱۴: شوکِ سرخ!
بایرنی ها در ۲۰۱۴ همانند عقابی بودند که حالا بعد از قهرمانی ۲۰۱۳ و رفتن هاینکس، در آستانهٔ مرگ به بالاترین نقطه ممکن رسید و حالا وقت سقوط بود، سقوط با یک مرد اسپانیایی: پپ گواردیولا
بی شک انتقال پپ به مونیخ بزرگترین انتقال سال ۲۰۱۴ در دنیای مربیگری بود، پپ با کلکسیونی از جام های رنگارنگ با بلوگرانا به مونیخ آمده بود تا سه گانه فصل گذشته تیم را تکرار کند.
از ابتدای فصل عملکرد پپ تحت تاثیر عملکرد استثنایی هاینکس طی سال گذشته بود و همین کار را برای او سخت تر میکرد، در بوندسلیگای مونیخ برای دومین فصل پیاپی جام را به خانه برد و قهرمانی در جام حذفی هم کار سختی به نظر نمی آمد.
اما همه نگاه ها به لیگ قهرمانان بود، همان چیزی که پپ بخاطرش پا به باواریا گذاشت. پیروزی برابر منچستر یونایتد باعث شده بود تا عیار بایرن همچنان حفظ شود. اما کار اصلی او برابر رئال بود، همان رقیب دیرین...
بازی رفت در برنابئو چندان اتفاقی را به خود ندید، گل بنزما روی اشتباه لام در نیمه اول و صحنه مشکوک به پنالتی در دقایق پایانی بازی روی روبن از اتفاقات مهم آن بازی بود.
بازی برگشت اما برخلاف بازی رفت بود، یک افتضاح تمام نشدنی برای بایرن...
پپ قول کامبک را داده بود، آن هم با زدن گل در دقایق ابتدایی بازی و افزایش فشار بر لوس بلانکوس با تیکی تاکا.
هیچ کدام از این اتفاقات نیفتاد و در حد همان حرف باقی ماند.
دقایق ابتدایی با مالکیت بایرن و درگیری بازیکنان دو تیم همراه شد تا ژابی آلونسو با دریافت کارت زرد، از حضور در فینال محروم شود.
بعد از آن بود که آتش بازی شروع شد؛ ابتدا راموس طی مدت زمان اندکی دبل کرد و بعد از آن رونالدو گل سوم و تمام کننده رئال را زد تا خودش را با زدن ۱۵ گل در یک فصل لیگ قهرمانان در تاریخ جاودانه کند.
هیچ کس نتیجه روی اسکوربورد در پایان نیمه اول را باور نمیکند.
آیا این همان بایرنی بود که یوونتوس را با ۴ گل و بارسلونا را با ۷ گل در هم کوبید؟ آیا آنها همان تیم دوست داشتنی سال گذشته یوپ هاینکس هستند که با شایستگی به قهرمانی اروپا رسید؟
پاسخ بی شک نه است...
نه، به بزرگی فاجعه بارترین نیمه دوم حداقل یک دهه اخیر بایرن، نیمه دوم که به اندازه یک روز بود، توپی که همواره در زمین میچرخید و شوت هایی که یکی پس از دیگری جایی را در تور نمی دیدند، همان توری که فصل گذشته با بایرن پیمان دوستی بسته بود.
این افتضاح زمانی بزرگتر شد که رونالدو در وقت های تلف شده نیمه دوم به آسانی و از زیر دیواره دفاعی توپ را برای بار چهارم از خط دروازه نویر رد کرد، همان سوپر مانویی که هیچ کس منکر استحقاقش برای کسب توپ طلا نبود...
۲۰۱۴ هم تمام شد، به همین تلخی...
۲۰۱۵: نابودی کامل
اگر در پایان سال ۲۰۱۴ اندک امیدی به بازگشت تیم پپ به سطح اول فوتبال اروپا بود، سال ۲۰۱۵ عملا همین اندک امید هم از بین رفت با یک باخت بد به بارسا...
عملکرد ضعیف بایرن مونیخ در خانه حریفان اروپایی از همان ابتدا خطرناک به نظر می آمد، دو قرعه نسبتا آسان در یک هشتم نهایی و یک چهارم نهایی باعث شد تا بایرن به نیمه نهایی برسد.
بایرن ابتدا شاختار دونتسک را پس از تساوی بدون گل در اوکراین در آلیانز با ۷ گل بدرقه کرد و بعد از آن هم با وجود شکست ۳-۱ در پرتغال و برابر پورتو، در آلیانز بازی را ۶-۱ برد تا خیال همه از قدرت تیم در خانه راحت شود.
اما آن چیزی که بایرن را حذف کرد؛ خانه حریف بود!
بایرن و بارسا پس از ۲ سال دوباره رو در روی هم قرار میگرفتند، حالا اوضاع تفاوت های بسیاری با آن بازی ۲۰۱۳ داشت، بارسا ستارگانی از قبیل راکیتیچ، نیمار و سوارز را جذب کرده بود و با لوییز انریکه قدرت زیادی گرفته بود و در طرف دیگر بایرن کروس را از دست داده بود و در عوض بازیکنانی همچون ژابی آلونسویی را گرفته بود که بعنوان ایستگاه پایانی به باواریا پا گذاشته بودند. مهمترین نکته اما چیز دیگری بود، نبود یوپ هاینکس همان مردی که نتیجه را در ۲ سال قبل تعیین کرد.
موج مصدومیت های آوریل هم از همین سال بود که آغاز شد، بایرن زوج روبری را در اختیار نداشت و تقریبا مولر و لواندوفسکی کسی را در کنار خود نمیدیدند.
علاوه بر آن جنجال دست زدن پپ برای مولر وولفارت در بازی رفت یک چهارم به اخراج این پزشک کارکشته منجر شد.
نیمه اول بازی رفت اتفاق چندانی را به خودش ندید، پپ میتوانست با یک تساوی کارش را برای صعود آسان تر کند اما خبری از مساوی نبود!
ابتدا مسی دروازه نویر را با یک چیپ باز کرد تا روحیه تیم از بین برود و پس از آن هم ۲ گل دیگر باعث شد تا امید بایرن برای بازگشت در آلیانز بسیار پایین باشد.
پپ اما اینبار کارش را در آلیانز درست شروع کرد، گل دقایق ابتدایی بن عطیه امید را به تک تک ۷۵ هزار هوادار حاضر در استادیوم برگرداند، اما بازهم ضد حمله...
مشکل بایرنِ پپ همان تیکی تاکایی بود که هوینس و رومینیگه او را بخاطرش بخدمت گرفته بودند.
با یک برد ۳-۲ و در مجموع شکست سنگین ۵-۳ به بارسا دومین سال پپ در بایرن را سیاه تر از سال قبلش کرد...
ادامه دارد...
