طرفداری- زلاتان ابراهیموویچ، ستاره سوئدی لس آنجلس گلکسی اعلام کرده دوست دارد به ایتالیا و سری آ برگردد. رسانه ها فورا از اخبار بازگشتش به میلان نوشتند اما به نظر می رسد این اتفاق رخ نخواهد داد. مصاحبه ابراهیموویچ را با گاتزتا دلو اسپورت، می خوانید.
38 سال دارم و مثل یک بچه هنوز آن اشتیاق را احساس می کنم. با همان عزم همیشگی که برای من معنای بسیاری دارد. در صورت بازگشت به سری آ، دوست دارم برای تیمی بازی کنم که برای قهرمانی می جنگد و مرا فقط به خاطر زلاتان بودنم جذب نکند. ایتالیا خانه دوم من است و می خواهم به تمام پیشنهادات گوش فرا دهم. هنوز هم می توانم تفاوت ها را رقم بزنم. قرار نیست مثل حیوانات باغ وحش باشم که مردم برای دیدن من بیایند. می توانم بیست گل در یک فصل بزنم. پس از دیدن آخرین مستند در مورد مارادونا، دوست دارم در ناپل هم تجربه حضور داشته باشم. شاید بتوانم آنچه را که دیگو انجام داد، انجام دهم. با حضور من، سن پائولو می تواند پر از تماشاگر شود. آنچلوتی هم بی نظیر است اما نظر نهایی به من بستگی ندارد و باید جنبه های مختلف مورد بررسی قرار گیرند. بولونیا؟ میهایلوویچ دوست من است و اگر به آنجا بروم، فقط و فقط به خاطر سینیشا خواهد بود.
ژانویه گذشته میلان و ابراهیموویچ در آستانه توافق بودند و دو طرف در حال حل جزئیات نهایی بودند اما تاکید گازیدیس بر خرید بازیکنان جوان، معامله را بهم زد. به نظر می رسد ابراهیموویچ در صحبت هایش به گازیدیس اشاره دارد.
میلان؟ وضعیت فاجعه است. حرف های بسیاری می شنویم اما در عمل چیزی نمی بینیم. این باشگاهی نیست که همه در ایتالیا و جهان عاشقش شدند. شاید در حال حاضر برخی افراد نادرست در میلان حضور دارند که نباید آنجا باشند. آیا مالدینی کافی است؟ من آن دانش کافی برای صحبت در مورد مدیران را ندارم اما پائولو مالدینی بازیکن مورد علاقه من بود. وظیفه او بسیار پیچیده و سخت است. او باید با داشتن محدودیت ها خوب عمل کند که دستاورد بزرگی است.
مقایسه دوران حضور در اینتر و میلان
اینتر را به عنوان بازیکن بزرگ ترک کردم اما هیچوقت مثل دوران حضورم در میلان، احساس خوبی نداشتم. در میلان گروه بزرگی از قهرمانان در سال های پایانی بازیشان بودند و باید بیشترین تلاشم را می کردم تا آن ها را با خودم بکشم. شاید به همین دلیل سال های حضورم در میلان بسیار خاص بودند. روسونری پس از مشکلاتی که در بارسلونا داشتم، شادی را به من بازگرداند. قدرتمندترین هم تیمی ها؟ از لحاظ فنی نمی خواهم انتخاب کنم و معیار انتخابم سبک بازیشان است. می خواهم به جنارو گتوزو و پاتریک ویرا اشاره کنم. رینو هیچوقت تسلیم نمی شد و می توانستید کاملا به او تکیه کنید. او مسی نبود اما انگیزهای دیوانه وار به ما می داد.
ژوزه مورینیو و پپ گواردیولا
ژوزه؟ ما هنوز احساس متقابل داریم. او هنوز آقای خاص است؛ یک برنده. امیدوارم خیلی زود به مربیگری برگردد و مطمئنم اینکار را فورا انجام خواهد داد. گواردیولا؟ به خاطر خواسته خودش، هیچوقت با او رو در رو نشدم. چیزهایی هستند که گواردیولا را اذیت می کنند. وقتی همدیگر را دیدیم، او قایم شد. منتظر ماند تا من عبور کنم و سپس از رختکن خارج شد. او سرمربی بزرگ و فوق العادهای است اما به عنوان یک مرد...!
