طرفداری | تراکتور در هفتههای اخیر با شرایطی متفاوت از آنچه در شروع فصل انتظار میرفت روبهرو شده است. تیمی که باید در یکی از فشردهترین فصلهای فوتبال ایران، همزمان در چند جبهه رقابت کند، حالا نشانههایی از فرسودگی بدنی را بروز میدهد. دو شکست اخیر تیم جواد نکونام نیز در شرایطی رقم خورده که مسئله آمادگی جسمانی و توان حفظ فشار در طول مسابقه، بیش از گذشته به چشم آمده است.
پیشفصل نهچندان کامل تراکتور، حالا خودش را در مقطعی نشان میدهد که فاصله میان مسابقات کم شده و فرصت چندانی برای ریکاوری و بازسازی قوای بدنی وجود ندارد. در کنار این مسئله، فهرست مصدومان تراکتور نیز شرایط را برای کادر فنی دشوارتر کرده و بهخصوص در کنارههای زمین، دست جواد نکونام برای انتخاب نفرات تخصصی چندان باز نیست.
تراکتور در جناحین با کمبود مهره روبهرو شده است
آسیبدیدگی مهدی هاشم نژاد و مهدی ترابی، دو بازیکنی که میتوانند در ساختار هجومی تراکتور نقش مهمی ایفا کنند، معادلات کادر فنی را در پست وینگر تغییر داده است. در چنین شرایطی، طبیعی بود که نگاهها بیش از گذشته به بازیکنانی دوخته شود که فرصت قرار گرفتن در ترکیب اصلی را پیدا کردهاند.
مسعود زائرکاظمینی یکی از همین بازیکنان است؛ فوتبالیستی که شاید پیش از آغاز فصل کمتر کسی تصور میکرد به چنین فرصتی برسد، اما شرایط موجود باعث شد سهم او از ترکیب تراکتور افزایش پیدا کند. با این حال، آمار و عملکرد او تا اینجای فصل نشان نمیدهد که توانسته باشد از این موقعیت به بهترین شکل استفاده کند.
زائرکاظمینی تاکنون ۶۶۶ دقیقه برای تراکتور به میدان رفته و در این مدت تنها دو پاس گل در کارنامه خود ثبت کرده است. آماری که با توجه به میزان حضور او در زمین، چندان امیدوارکننده به نظر نمیرسد؛ بهخصوص برای بازیکنی که در مقطعی فرصت قرار گرفتن در ترکیب ثابت را پیدا کرده و انتظار میرود بخشی از بار هجومی تیم را بر دوش بکشد.
۶۶۶ دقیقه برای دو پاس گل
عددها گاهی بدون نیاز به تفسیر طولانی، تصویر روشنی از یک وضعیت ارائه میکنند. مسعود زائرکاظمینی در بیش از ۶۰۰ دقیقه بازی برای تراکتور، تنها دو بار در نقش سازنده گل ظاهر شده است؛ یعنی برای رسیدن به یک اثرگذاری مستقیم روی گل، تقریباً به اندازه سه مسابقه کامل زمان نیاز داشته است.
این فصل میتوانست برای بازیکن سابق ملوان و گلگهر به نقطه عطفی در مسیر فوتبالیاش تبدیل شود. مصدومیت بازیکنان اصلی و نیاز تراکتور به مهرههای کناری، فرصتی را پیش پای زائرکاظمینی گذاشت که شاید در شرایط عادی به این سادگی نصیب او نمیشد.
اما فرصت، همیشه به معنای تضمین موفقیت نیست.
زائرکاظمینی حالا در شرایطی قرار گرفته که باید برای حفظ جایگاهش در ترکیب تراکتور، خیلی زودتر از گذشته خودش را نشان دهد. چرا که با بازگشت مصدومان، رقابت برای حضور در ترکیب اصلی بار دیگر شکل متفاوتی پیدا خواهد کرد.
بازگشت هاشمنژاد؛ شمارش معکوس برای زائرکاظمینی؟
یکی از مهمترین اتفاقاتی که میتواند معادلات خط حمله و کنارههای تراکتور را تغییر دهد، بازگشت مهدی هاشمنژاد به شرایط مسابقه است. اگر وینگر تراکتور پس از فیفادی آمادگی لازم را به دست بیاورد، احتمالاً رقابت در جناحین وارد مرحله تازهای خواهد شد.
در چنین شرایطی، زائرکاظمینی دیگر آن فرصت ویژهای را که به دلیل غیبت بازیکنان اصلی در اختیارش قرار گرفته بود، نخواهد داشت و باید برای قرار گرفتن در ترکیب اصلی با رقبای جدیتری مواجه شود.
برای بازیکن سابق ملوان و گلگهر، این همان نقطهای است که فرصت و تهدید در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند. از یک سو، مصدومیت هاشمنژاد و ترابی مسیر حضور او در ترکیب را هموار کرد و از سوی دیگر، بازگشت این بازیکنان میتواند همین مسیر را دوباره باریک و دشوار کند.
تراکتور و نیاز فوری به ترمیم در وینگرها
دیدار تراکتور برابر شباب الاهلی نیز به نوعی تصویری از مشکلات این تیم در کنارههای زمین ارائه کرد. استفاده از بازیکنان غیرتخصصی در این بخش نشان داد که تراکتور در پست وینگر با کمبود مهره مواجه است و شرایط فعلی چندان پایدار نیست.
با بسته شدن پنجره نقلوانتقالات، البته امکان اضافه کردن مهره جدید به ترکیب وجود ندارد و به همین دلیل، بخش مهمی از امیدهای کادر فنی به بازگشت بازیکنان مصدوم دوخته شده است.
در این میان، شاید هیچ خبری برای جواد نکونام و مجموعه تراکتور مهمتر از اعلام آمادگی کامل مهدی هاشمنژاد نباشد. بازگشت او میتواند بخشی از خلأ ایجادشده در جناحین را پر کند و دست سرمربی تراکتور را برای انتخاب ترکیب بازتر بگذارد.
فرصت هنوز از دست نرفته، اما زمان علیه زائرکاظمینی است
مسعود زائرکاظمینی هنوز فرصت دارد شرایط را تغییر دهد. فوتبال بارها نشان داده که یک مسابقه، یک نمایش خوب یا چند تصمیم درست میتواند مسیر یک بازیکن را عوض کند. با این حال، واقعیت این است که فرصت فعلی تراکتور برای او بینهایت نیست.
بازیکن سابق ملوان و گلگهر در یکی از مهمترین مقاطع دوران فوتبالش قرار گرفته است؛ جایی که از یک سو مصدومیت همتیمیها فرصت حضور بیشتر را برایش فراهم کرده و از سوی دیگر، بازگشت آنها میتواند جایگاهش را تهدید کند.
حالا باید دید زائرکاظمینی میتواند پیش از بازگشت مهدی هاشمنژاد و دیگر مهرههای مصدوم، از این فرصت استفاده کند و خودش را به گزینهای ماندگار در ترکیب تراکتور تبدیل کند یا این شانس بزرگ، پیش از آنکه به سکوی پرتاب او تبدیل شود، از دست خواهد رفت.