طرفداری | ماجرای دنیل گرا برای پرسپولیس هنوز تمام نشده و با گذشت زمان، ابعاد تازهای از قرارداد این بازیکن مورد توجه قرار میگیرد و این بار امضای تمام اعضای هیئتمدیره پای قرارداد، پرسشهایی درباره نحوه بررسی و تصویب آن ایجاد کرده است.
به نقل از خبرآنلاین، در صفحات پایانی قرارداد گرا، امضای تمام اعضای هیئتمدیره پرسپولیس دیده میشود؛ موضوعی که پرسش مهمی درباره نحوه تصویب این قرارداد ایجاد کرده است. وقتی پای همه اعضای هیئتمدیره یک باشگاه پای یک قرارداد باشد، طبیعی است که مشخص شود آنها دقیقاً چه قراردادی را تأیید کردهاند و چه اطلاعاتی هنگام امضا در اختیارشان بوده است.
اگر امضای همه اعضا صرفاً یک روال اداری و تشریفاتی بوده، توضیح درباره این روال میتواند ابهام موجود را برطرف کند. اما اگر قرارداد گرا به دلیل شرایط خاصش نیازمند تأیید جمعی هیئتمدیره بوده، پرسش مهمتری مطرح میشود؛ اینکه چه ویژگیهایی در این قرارداد وجود داشته که چنین سطحی از تأیید را ضروری کرده است.
در همین چارچوب، چند سؤال مشخص درباره فرآیند جذب گرا مطرح میشود. آیا اعضای هیئتمدیره از تمام جزئیات قرارداد اطلاع داشتند؟ آیا درباره شرایط فصل دوم قرارداد توضیحی به آنها ارائه شده بود؟ آیا گزارش فنی مشخصی درباره سابقه و کیفیت این بازیکن در اختیار مدیران قرار گرفته بود؟ پیشنهاد جذب گرا از سوی چه فرد یا بخشی به هیئتمدیره ارائه شد و مبنای تصمیم نهایی چه بود؟
شرایط فصل دوم قرارداد نیز یکی دیگر از بخشهایی است که درباره آن پرسشهایی مطرح شده است؛ از جمله اینکه ادامه همکاری با گرا تا چه اندازه به میزان حضور و عملکرد او وابسته بوده و این شرایط چگونه در قرارداد پیشبینی شده است.
عملکرد گرا در پرسپولیس نیز باعث شده حساسیتها درباره این انتقال بیشتر شود. این مدافع در مقطعی که برای سرخپوشان به میدان رفت، نتوانست جایگاه ثابتی در ترکیب پیدا کند و همین مسئله باعث شده پرسش درباره چرایی جذب او با چنین شرایطی جدیتر دنبال شود.
از این منظر، مسئله گرا فقط یک خرید ناموفق یا موفق نیست. اگر ارزیابی فنی مشخصی پشت این انتقال وجود داشته، این ارزیابی میتواند نشان دهد چرا باشگاه به جذب او رسیده است؛ و اگر تصمیم نهایی بر اساس گزارشهای کارشناسی گرفته شده، مشخص شدن این مستندات میتواند به پاسخ دادن به بخشی از پرسشهای هواداران کمک کند.
این ماجرا از جهتی یادآور پرونده مارک ویلموتس در فدراسیون فوتبال نیز شده است. در آن پرونده، تمام اعضای هیئترئیسه فدراسیون قرارداد را امضا کرده بودند و همین موضوع بعدها در دفاع مهدی تاج از نحوه تصویب قرارداد، مورد استناد قرار گرفت. البته شباهت در امضای جمعی به معنای یکسان بودن دو پرونده نیست، اما در هر دو مورد این سؤال مطرح میشود که اعضای تصمیمگیرنده هنگام امضای قرارداد چه اطلاعاتی در اختیار داشتهاند.
در ماجرای اخیر پرسپولیس نیز واکنش مدیرعامل باشگاه به انتقادها، ابهامها را بهطور کامل برطرف نکرده است. پیمان حدادی به جای تمرکز صرف بر جزئیات قرارداد گرا، به قراردادهای سنگین سایر باشگاهها نیز اشاره کرده و از این زاویه به انتقادات پاسخ داده است.
با این حال، اشاره به قراردادهای سایر باشگاهها بهتنهایی توضیحی درباره روند جذب و تصویب قرارداد گرا ارائه نمیکند. پرسش اصلی همچنان این است که این بازیکن بر چه اساسی به پرسپولیس پیشنهاد شد و قرارداد او چگونه به تأیید اعضای هیئتمدیره رسید.
اگر قرارداد گرا بر پایه یک فرآیند مشخص فنی و مدیریتی به تصویب رسیده، توضیح درباره پیشنهاد جذب، ارزیابی فنی، مفاد قرارداد و روند تأیید آن میتواند بخشی از پرسشهای مطرحشده درباره این انتقال را روشن کند. بهویژه اینکه در صفحات پایانی قرارداد، امضای تمام اعضای هیئتمدیره پرسپولیس دیده میشود.
در چنین شرایطی، پاسخ روشن به این پرسشها میتواند تکلیف بخش مهمی از حاشیههای قرارداد گرا را مشخص کند: اعضای هیئتمدیره پرسپولیس هنگام امضای قرارداد دنیل گرا دقیقاً چه اطلاعات و مستنداتی را بررسی و تأیید کرده بودند؟