امام صادق علیه السلام میفرمایند: المومن اعظم حرمة من الکعبه
حرمت مومن از حرمت کعبه بالاتر است
- ریختن آبروی مومن گناهش بیشتر از تخریب خانه خدا
در کتاب خصال روایت عجیبی آمده است که میفرماید: مقدسترین سرزمین کعبه مکرمه (قبله گاه مسلمانان و نمازگزاران ) است به گونهای که بدون توجه به آن نماز باطل است و حیوانی که به آن سو ذبح نشود حرام است. تکریم و احترام کعبه بر همه واجب و اهانت به آن حرام و گناه بزرگی است، بنابراین همان طور که تخریب و اهانت به کعبه حرام است تخریب مومن و اهانت به او نیز حرام است. به راستی چه کسی به خود جرات میدهد کعبه را خراب یا به آن اهانت کند؟ آیا جز ستمکارانی مانند یزید که حکم تخریب و آتش زدن کعبه را صادر کرد؟ کسی چنین جسارتی را دارد؟ پس چگونه است که با وجود بالاتر بودن حرمت مومن از حرمت کعبه به آسانی مورد تخریب و توهین و جسارت قرار میگیرد و آبروی مسلمان به سادگی ریخته میشود؟
و در پایان یادمان باشد سنگینی گناه بهتان تا چه اندازه است؟
امام علی(ع) در این باره فرمودند: "بهتان زدن به آدم بیگناه بزرگتر از آسمان است".
امام صادق(ع) نیز فرمودند: "بهتان زدن به آدم بیگناه سنگینتر از کوههای استوار است"
