طرفداری| کوتاه حرف زدن هم میتواند نوعی ارتباط برقرار کردن باشد. مایکل اولیسه شخصیتی بسیار درونگرا و آرام در مقابل میکروفونها دارد؛ درست در نقطه مقابل نمایشی که در زمین فوتبال ارائه میکند.
این رفتار که میتوان آن را «Nonchalant» یا نوعی خونسردی و بیتفاوتی ظاهری توصیف کرد، در مورد ستاره فرانسوی بایرن مونیخ بیش از هر زمان دیگری به چشم میآید؛ بازیکنی که فشارها را به شکلی طبیعی کنار میزند تا استعدادش را در زمین نشان دهد و همین ویژگی در حضورهای رسانهای او نیز دیده میشود.
آخرین نمونه این رفتار در پخش زنده DAZN آلمان از نخستین هفته لیگ قهرمانان اروپا رقم خورد؛ جایی که اولیسه بعد از یکی از بهترین نمایشهایش، مصاحبهای بسیار کوتاه و عجیب داشت که در نهایت از خود گلش هم بیشتر در شبکههای اجتماعی دیده شد.
درخشش بایرن و گل تماشایی اولیسه
بایرن مونیخ برای آغاز رقابتهای لیگ قهرمانان اروپا در مونیخ میزبان بودو گلیمت نروژ بود و در نهایت تیم شگفتیساز فصل گذشته را با نتیجه ۵-۰ شکست داد. اولیسه در این مسابقه دو گل به ثمر رساند و یک پاس گل هم برای هری کین ارسال کرد و در مجموع یکی از بهترین بازیکنان زمین بود. گل اول او نیز به شکلی تماشایی به ثمر رسید؛ اولیسه در فاصله بیش از ۲۰ متری دروازه بودو گلیمت توپ را دریافت کرد، با پای راست خود چرخید، توپ را روی پای چپش آورد و با همان پا ضربهای مستقیم به گوشه بالای دروازه هایکین زد. این گل در سطح گلهایی بود که از تعداد بسیار کمی از بازیکنان جهان انتظار میرود، اما اولیسه حتی برای جشن گرفتن آن هم هیجان زیادی نشان نداد و مانند همیشه با یک انگشت روی گوش و دست دیگر در حال دعوت به سکوت، شادی خود را انجام داد؛ به سبک خودش و کاملاً دور از هیجان معمول.
پس از پایان مسابقه، اولیسه که به عنوان بهترین بازیکن دیدار انتخاب شده بود، مقابل دوربینهای DAZN قرار گرفت؛ شبکهای که حق پخش لیگ قهرمانان اروپا در آلمان را در اختیار دارد. شماره ۱۷ بایرن در این گفتوگو، حتی بیشتر از گل تماشاییاش در شبکههای اجتماعی مورد توجه قرار گرفت؛ نه به خاطر حرفهای عجیب یا جنجالی، بلکه به دلیل تعداد بسیار کم کلماتی که استفاده کرد و حالت چهرهای که تقریباً هیچ تغییری نداشت. خبرنگار DAZN از او پرسید: «وقتی چنین گلهای فوقالعادهای میزنی، چه حسی داری؟» اولیسه بدون اینکه تغییری در حالت صورتش ایجاد شود، پاسخ داد: «نمیدانم...». خبرنگار بار دیگر تلاش کرد تا از او توضیح بیشتری بگیرد و پرسید: «چطور این اتفاق میافتد؟ چیزی است که از درونت میآید یا دربارهاش فکر میکنی؟» پاسخ اولیسه دوباره کوتاه و ساده بود: «خب، من شوت میزنم و بعد... یا وارد دروازه میشود یا نمیشود».
من تنها کسی نیستم که گل میزند
خبرنگار DAZN که ظاهراً هنوز از پاسخ اولیسه قانع نشده بود، یک بار دیگر همان موضوع را دنبال کرد و گفت: «اینطوری به نظر میرسد که کار سادهای است و همه میتوانند انجامش دهند، اما تو تنها کسی هستی که...». اولیسه در پاسخ گفت: «من تنها کسی نیستم که گل میزند». خبرنگار بار دیگر پرسید: «اما گلهایی از این دست؟» بازیکن بایرن نیز بدون مکث و با همان لحن کوتاه پاسخ داد: «فکر نمیکنم». همین چند جمله ساده، تصویری کاملاً متفاوت از چیزی را نشان داد که معمولاً از یک بازیکن پس از به ثمر رساندن چنین گل تماشایی انتظار میرود؛ جایی که بیشتر بازیکنان احتمالاً درباره تکنیک، احساس یا تصمیمی که پیش از شوت گرفتهاند صحبت میکنند، اما اولیسه همه چیز را تا حد ممکن ساده نگه داشت و وارد هیچ تحلیل اضافهای نشد.
مورد عجیب مایکل اولیسه
اصطلاح «Nonchalant» معمولاً برای توصیف فردی به کار میرود که در موقعیتهای مختلف، بهخصوص موقعیتهای پراسترس یا هیجانانگیز، واکنشی آرام، خونسرد و حتی ظاهراً بیتفاوت دارد. نکته مهم این است که این رفتار لزوماً به معنای بیاهمیت بودن اتفاق برای فرد نیست؛ بیشتر به شیوه بروز احساسات مربوط میشود. چنین شخصی ممکن است در درونش هیجانزده، خوشحال یا تحت تأثیر قرار گرفته باشد، اما آن را با واکنشهای پررنگ، حرکات اغراقآمیز یا حرفهای طولانی نشان نمیدهد. در مورد مایکل اولیسه، این ویژگی دقیقاً در تضاد با سبک بازی او قرار میگیرد؛ فوتبالیستی که در زمین با حرکات تکنیکی، تصمیمهای سریع و گلهای تماشایی نگاهها را به خود جلب میکند، اما مقابل میکروفون تقریباً هیچکدام از آن هیجان را بروز نمیدهد.
این خونسردی را میتوان بخشی از شخصیت رسانهای اولیسه دانست؛ او به جای اینکه برای هر اتفاقی داستانی بزرگ بسازد یا تلاش کند احساساتش را مطابق انتظار مخاطب نشان دهد، اتفاقات را بسیار ساده بیان میکند. وقتی خبرنگار از او درباره گل فوقالعادهاش میپرسد، توضیح فنی یا احساسی مفصلی ارائه نمیدهد و همه چیز را به یک جمله ساده تقلیل میدهد: «من شوت میزنم و بعد... یا وارد دروازه میشود یا نمیشود». همین فاصله میان عظمت کاری که در زمین انجام میدهد و سادگی واکنشش بیرون از زمین، بخش مهمی از جذابیت اولیس را ساخته است؛ انگار برای او درخشش در زمین اتفاقی طبیعی است که نیازی به بزرگنمایی یا توضیح اضافه ندارد.
پایان مصاحبه با یک «آره» کوتاه
خبرنگار در آخرین تلاش خود برای پیدا کردن دلیلی شخصیتر برای خوشحالی اولیسه، سؤال دیگری مطرح کرد و پرسید: «چه چیزی باعث میشود لبخند بزنی؟ چه چیزی خوشحالت میکند؟ گل زدن؟ بردن؟» پاسخ اولیسه تنها یک «آره» کوتاه و کاملاً معمولی بود که اطلاعات بیشتری به گفتوگو اضافه نکرد.
پس از آن، بازیکن فرانسوی دست خبرنگار را فشرد و با همان آرامشی که وارد فضای مصاحبه شده بود، آنجا را ترک کرد. ویدئوی این گفتوگو خیلی زود در شبکههای اجتماعی دستبهدست شد و همچنان هزاران واکنش دریافت میکند؛ اتفاقی که به نظر نمیرسد بتواند آرامش یا خونسردی ستاره بایرن مونیخ را چندان تحت تأثیر قرار دهد.