طرفداری | در اواخر اکتبر، دیمیتار برباتوف در پادکست ریو فردیناند ظاهر شد و ملتمسانه خواستار شکیبایی در قبال فلوریان ویرتس شد؛ ستارهای که خرید پرسر و صدای تابستانی لیورپول بود اما در آن مقطع روزهای سختی را میگذراند.
مهاجم بلغاری سابق شیاطین سرخ به همتیمی قدیمیاش گفت:
بهم اعتماد کن، او فوقالعاده خواهد شد. مطمئنم همه در لیورپول کیفیت او را میبینند و زمان لازم برای جا افتادن در تیم را به او میدهند. تضمین میدهم که او به موفقیت میرسد.
برباتوف در ادامه افزود:
نوع نگاه او به فوتبال، فضاشناسی، جایگیریها، لمس توپ، قدرت بداهه و دیدش برای پاسهای کلیدی و گلزنی بینظیر است. البته عدهای میگویند فیزیک او برای لیگ برتر ضعیف است، اما نگاهی به بازیکنان همتراز او مثل لوکا مودریچ بیندازید؛ جثه هر دو یکی است. مودریچ یک هیولای به تمام معناست! پس فقط به ویرتس زمان بدهید.
با این حال، کمتر از دو هفته بعد، گری نویل معتقد بود ویرتس در جریان شکست تحقیرآمیز لیورپول مقابل منچسترسیتی، در نبرد با متئوس نونس نه شبیه یک هیولا، بلکه بیشتر شبیه به یک پسربچه بود که زیر دست و پا له میشد. ویرتس تنها بازیکن ناامیدکننده لیورپول در شکست ۳-۰ ورزشگاه اتحاد نبود؛ باختی که عملاً رویاهای سرخها برای دفاع از عنوان قهرمانی را تنها پس از ۱۱ بازی به باد داد.
شاگردان آرنه اسلوت شاید روی گل مردود فن دایک کمی بدشانس بودند، اما نمایش ضعیف آنها قابل کتمان نبود. نویل اما به طور مشخص روی مشارکت حداقلی ویرتس در بازی متمرکز شده بود. با نگاهی به آمار، حق با مدافع راست سابق یونایتد بود: ویرتس در آن بازی تنها دو شوت آن هم خارج از چهارچوب زد و صفر موقعیت خلق کرد. نکته خجالتآور برای بازیکنی ۱۰۰ میلیون پوندی که قرار بود محور خط حمله جدید لیورپول باشد، این بود که او در جریان آن نمایش بیرمق در جناح چپ، حتی کمتر از مامارداشویلی لمس توپ داشت. نویل در پادکست خود گفت:
ویرتس تبدیل به یک مشکل شده است. بیایید با واقعیت روبرو شویم. ما ماههاست به بهانه سن کم و ورود به کشوری جدید، ملاحظهاش را میکنیم؛ اما وقتی برچسب قیمتی بالای ۱۰۰ میلیون پوند داری، باید خیلی زود خودت را نشان دهی. او بازیکن بااستعداد و تکنیکی است، اما در زمین بازی محو بود و از نظر کیفی چیزی ارائه نداد. عملکرد او واقعاً نگرانکننده است.
بزرگترین نگرانی نویل، فیزیک ویرتس بود. او معتقد بود این ملیپوش آلمانی توان بدنی لازم برای استانداردهای سختگیرانه فوتبال انگلیس را ندارد. جالب اینجا بود که تا آن زمان، بهترین نمایشهای ویرتس همگی در رقابتهای اروپایی مقابل تیمهایی چون اتلتیکو مادرید، فرانکفورت و رئال مادرید رقم خورده بود.
همانطور که برباتوف اشاره کرده بود، این هراس وجود داشت که ویرتس ۲۲ ساله با جثه ظریفش، برای لیگ برتری که امسال فیزیکیتر و پرفشارتر شده، ساخته نشده باشد. وین رونی نیز در پادکست BBC مدعی شد که ویرتس اساساً با سیستم اسلوت همخوانی ندارد او گفته بود:
فکر میکنم ویرتس توازن بازی لیورپول را به هم میزند. او بازیکن بزرگی است و قطعاً بهتر میشود، اما شروعش بسیار کند بوده است. بحث بر سر قیمت یا توانایی فنی نیست؛ من فقط نمیبینم او در چیدمان ۳-۳-۴ لیورپول کجای کار قرار میگیرد. آیا او هافبک سوم است؟ برای من نه، او یک بازیکن هجومی است. اگر قرار باشد بین او و سوبوسلای یکی را انتخاب کنم، انتخاب من سوبوسلای است.
اما شکستهای سنگین خانگی مقابل ناتینگهام فارست و آیندهوون در اواخر نوامبر ثابت کرد که ویرتس هرگز مشکل اصلی نبوده است. لیورپول بدون شماره ۷ مصدوم خود، در دفاع شکنندهتر و در حمله بیخطرتر شده بود. آرنه اسلوت برای عبور از این بحران، پلن محافظهکارانهتری را پیش گرفت که باعث شد ویرتس دوباره به جناح چپ بازگردد.
گل فلوریان ویرتس به نیوکاسل
با این حال با نزدیک شدن به کریسمس، اثرات برنامه بدنسازی ویژهای که برای افزایش حجم عضلانی و استقامت ویرتس طراحی شده بود، نمایان گشت. در ۳ دسامبر، او برای اولین بار ۹۰ دقیقه کامل در لیگ برتر بازی کرد و با گلی دیرهنگام، لیورپول را از شکست مقابل ساندرلند نجات داد. با شروع سال جدید، دیگر فرقی نمیکرد او در چپ بازی کند یا در قلب زمین؛ ویرتس در هر نقطهای تاثیرگذار بود. حرکات نرم او بین خطوط دفاعی، هواداران را به یاد پیتر بیردزلی، اسطوره آنفیلد میانداخت.
دنی مورفی، هافبک سابق لیورپول، معتقد بود آمار ضعیف ویرتس در ابتدای فصل (صفر گل و پاس گل در ۱۶ بازی) تمام واقعیت را بیان نمیکند:
او کمی بدشانس بود چون موقعیتهای زیادی میساخت که بقیه هدر میدادند. کافی بود یکی دو توپ گل شود تا کل روایت رسانهها عوض شود.
و دقیقاً همین شد. از زمانی که الکساندر ایساک پاس عمقی ویرتس را مقابل تاتنهام تبدیل به گل کرد، موتور ستاره آلمانی روشن شد. او سرانجام مقابل وولورهمپتون اولین گل خود را برای لیورپول زد تا فشارها به کل تخلیه شود. ویرتس حالا با زدن ۶ گل در ۱۰ بازی اخیر و ایجاد یک هماهنگی خیرهکننده با هوگو اکیتیکه، منتقدان سرسختی مثل جیمی کرگر را هم وادار به تحسین کرده است. کرگر که پیش از این به شروع متوسط او انتقاد کرده بود، حالا او را با بازیسازهای افسانهای مقایسه میکند:
او را زیر نظر گرفتم و فکر کردم آیا میتواند به سطح کوین دی بروین برسد؟ اما در عین حال، او مثل داوید سیلوا چشمنواز بازی میکند. او ترکیبی از هر دو است. لیگ برتر شاید دی بروین را از دست داده باشد، اما در عوض ویرتس را به دست آورده است.
شاید این مقایسه برای هواداران سیتی گزاف به نظر برسد، اما اکنون مشخص شده چرا پپ گواردیولا تابستان گذشته اصرار داشت ویرتس را جانشین دی بروین کند.
به قلم Mark Doyle برای گل
