طرفداری | چا بوم کون (Cha Bum-kun) زاده 22 می 1953 در شهر هواسئونگ کره جنوبی است. او در پست‌های مهاجم نوک و وینگر راست بازی می‌کرد. او از سنین پایین به بازی با توپ عادت داشت و پس از ثبت‌نام در دانشکده چونگ‌اَنگ، استعدادش به عنوان یک فوتبالیست کشف شد. او به سرعت پله‌های ترقی را طی کرد و از دانشگاه و دوران سربازی به تیم ملی کره جنوبی رسید. چا در سال 1976 با تراست بانک کره قرارداد بست و در همین سال نیز به دلیل گذراندن خدمت سربازی، مجبور شد تا پیراهن نیروی هوایی ROK را برتن کند. این بازیکن که به عنوان بهترین بازیکن سال لیگ کره جنوبی انتخاب شده بود، در طول برگزاری جام کره، مورد توجه دیتر شوله، استعدادیاب باشگاه آینتراخت فرانکفورت قرار گرفت تا راه برای ورودش به فوتبال اروپا، هموار شود. در نتیجه این مهم بود که شرایط برای حضور آزمایشی این بازیکن، با وجود ادامه یافتن دوران سربازی فراهم شد. دوره آزمایشی چا در آلمان موفق بود اما به جای فرانکفورت، دارمشتات بود که از حضور این ستاره آینده‌دار آسیایی استفاده کرد و با او قرارداد بست. پس از تنها یک بازی برابر بوخوم برای دارمشتات، مشکلات مربوط به خدمت سربازی باعث شد تا این بازیکن به کره جنوبی بازگردد و عملاً فصل فوتبالی در آلمان را از دست بدهد.

 

با پایان کامل سربازی، این بار فرانکفورت اجازه نداد تا ستاره کشف‌شده خود از شرق آسیا، از دستانش سُر بخورد. چا با قراردادی معادل 100 هزار دلار، قراردادش را با فرانکفورت نهایی کرد. نخستین بازی این مهاجم کره‌ای برای تیم جدیدش برابر دورتموند در هفته نخست بوندسلیگا بود. چا که نخستین کره‌ای تاریخ بوندسلیگا است، در سه بازی پیاپی، دروازه تیم‌های اشتوتگارت، براونشوایگ و لورکوزن را باز کرد تا خیلی زود، خود را به مربیان تیمش ثابت کند. نخستین بازی چا در مسابقات قاره‌ای نیز در جام یوفا، برابر شاگردان سر الکس فرگوسن در آبردین بود؛ چا در این مسابقه، علاوه بر گلزنی، با سرعت و تکنیک خود آن‌قدر تیم حریف را آزار داد تا سرمربی مطرح اسکاتلندی، او را «غیرقابل توقف» بنامد. پس از گلزنی برابر دیناموی آلبانی و فاینورد، چا به همراه تیمش راهی فینال جام یوفا شد و در هر دو مسابقه رفت و برگشت به میدان رفت. قهرمانی جام یوفا با قرارگیری نام چا در تیم منتخب نشریه کیکر، فصل نخست حضور او در فرانکفورت را بسیار موفق کرد. او در پایان این فصل به آمار 46 بازی، 15 گل و یک پاس گل رسید.

 

در دومین فصل حضور در فرانکفورت، دیگر مدافعان رقیب این پسرک کره‌ای را تهدیدی برای خود می‌دانستند و در نتیجه، خطاهای زیادی رویش صورت می‌گرفت؛ تکل یورگن گلزدورف، بازیکن وقت لورکوزن باعث شد تا چا در بیمارستان بستری شود. او خیلی زود به این مصدومیت غلبه و تا پایان فصل، آمار 38 بازی و 16 گل را ثبت کرد. پس از دو بریس در مراحل ابتدایی جام حذفی آلمان، چا گل پیروزی‌بخش نیمه نهایی برابر هرتابرلین را به ثمر رساند و در دیدار فینال برابر کایزرسلاترن نیز گلزنی کرد تا قهرمانی فرانکفورت در این جام، با شش بازی و شش گل، به نام او نوشته شود. شوت‌های سهمگین چا باعث شد تا هواداران آلمانی، با درنظر گرفتن نام این بازیکن و صدای «بوم بوم» توپ، هنگام شلیک‌هایش، لقب «چا بوم» را به او بدهند. از دیگر القاب این پسرک کره‌ای، «بمب‌افکن قهوه‌ای» بود. 38 بازی، 12 گل و سه پاس گل در فصل 82-1981 و 34 بازی و 15 گل در فصل 83-1982، حاصل دو فصل بعدی این بازیکن در فرانکفورت بود.

 

در میان شکل‌گیری مشکلات مالی عدیده در فرانکفورت، این لورکوزن بود که بیشترین سود را برد و ستاره آسیایی این باشگاه را خریداری کرد. لورکوزن در سال 1983، مبلغی معادل با 500 هزار یورو، برای حضور چا، هزینه کرد. شروع کار چا در تیم جدیدش با گلزنی برابر دوسلدورف همراه بود و این بازیکن در طول فصل، علاوه بر گلزنی برابر تیم سابقش یعنی فرانکفورت، دو بریس برابر هامبورگ و کایزرسلاترن داشت و به آمار نهایی 32 بازی و 14 گل رسید. پس از ثبت 38 بازی و 19 گل در فصل 86-1985، تعداد گل‌های چا کاهش یافت و این بازیکن به آمار 38 بازی، 10 گل و دو پاس گل دست یافت. در فصل 87-1986، گل‌های چا دورقمی نبود اما ارزش بسیار بالایی داشت. در این سال، لورکوزن در حالی که از چا در تمامی مسابقات بهره می‌برد، موفق به صعود به فینال جام یوفا شد تا این بازیکن، شانس دومین قهرمانی خود در این تورنمنت را داشته باشد. چا که تنها در مرحله نخست برابر آستریاوین گلزنی کرده بود، پس از شکست 0-3 تیمش در بازی رفت فینال برابر اسپانیول و در حالی که لورکوزن در دیدار برگشت با نتیجه 0-2، نیاز به یک گل داشت، با گل دقیقه 81 خود، مسابقه حساس تیمش را به ضربات پنالتی کشاند. پیروزی در ضربات پنالتی باعث شد تا چا به دومین قهرمانی اروپایی خود دست یافته و یک کامبک دیدنی را با گلش رقم زده باشد. 35 بازی و شش گل از این بازیکن در این فصل ثبت شد و او در فصل بعدی که آخرین سال فوتبالی‌اش بود، آمار 37 بازی، سه گل و سه پاس گل را ثبت کرد. چا که دیگر آسیایی‌ها را در فوتبال آلمان، بسیار مورد توجه قرار داده بود، پس از چندین سال درخشش در فوتبال این کشور، در سال 1989 بازنشسته شد.

 

نخستین بازی این بازیکن برای تیم ملی کره جنوبی در سال 1972 و مرحله مقدماتی جام ملت‌های آسیا برابر عراق صورت گرفت. او در 19 سالگی موفق شد تا در پیش‌روی کشورش تا فینال این تورنمنت، 120 دقیقه برابر ایران بازی کند و به نایب قهرمانی آسیا برسد. عملکرد خوب در مسابقات انتخابی جام جهانی و حضور در بازی‌های آسیایی 1974، تجارب ملی بعدی چا بود. استعداد چا در تورنمنت‌هایی با نام «جام کره»، «جام مردکا» و «جام پادشاهی تایلند» مورد توجه اروپایی‌ها قرار گرفت؛ او در دیدار کشورش برابر مالزی در جام مردکا، شکست 1-4 تیمش تا دقیقه 81 را ظرف هفت دقیقه با هت‌تریکش از بین برد و بسیار درخشید. این مسابقه تأثیر زیادی در فوتبال این بازیکن داشت. مدال طلای بازی‌های آسیایی سال 1978 که با دو گل چا همراه بود، نخستین موفقیت‌اش در رده ملی، به جز کسب جام‌های رقابت‌های غیررسمی بود. پس از مدت‌ها غیبت، چا به همراه کشورش در جام جهانی 1986 دیده شد و در هر سه بازی مرحله گروهی به میدان رفت؛ دیدار برابر ایتالیا در این جام، آخرین بازی ملی چا بود. 131 بازی، 56 گل و دو پاس گل، آمار نهایی چا در رده ملی بود.

این بازیکن یکی از نخستین بازیکنان موفق صادراتی خاور دور به فوتبال اروپا بود و آسیایی‌ها را بسیار در فوتبال جهان، صاحب اعتبار کرد. فیگو، بالاک، پائولو مالدینی و حتی پله، از بزرگانی بودند که این فوتبالیست کره‌ای را تمجید کردند. چا در سال 2019، نشان صلیب لیاقت آلمان را به دلیل نقشش در بهبود روابط این کشور با کره جنوبی، دریافت کرد. سبک بازی چا مبتنی بر سرعت، دقت و تکنیک بود که با شوت‌های مهیبی که صدای «بوم بوم» را در توپ زنده می‌کرد، همراه می‌شد. مفسران فوتبال ادعا داشتند که این بازیکن توانایی رقابت در پیست دو و میدانی را نیز دارد. با این وجود، آسیب‌دیدگی شدید بینی در یک مسابقه فوتبال باعث شد تا چا از ضربات سر، خیلی در طول بازی بهره نبرد. او پس از شروع مربیگری در هیوندای هورانگ، توانست تا به نیمکت تیم ملی کره جنوبی رسیده و در جام جهانی 1998 نیز حاضر شود. پس از کار در شنژن پینگان و سوون سامسونگ، از سال 2010 دیگر اثری از این مربی در دنیای مربی‌گری دیده نشده است. چا به تفسیر فوتبال در تلویزیون نیز می‌پرداخت و با صدای زیبا و عبارت‌های «در این شرایط» و «همین الآن»، به یاد آورده می‌شود.

 


از سری خاطرات فوتبالی