در ادامه مطالب تاریخچه کیتها در جام جهانی به سراغ چهار دوره دوم این تورنمنت رفتیم؛ زمانی که همچنان خبری از طراحیهای مدرن، اسپانسرهای میلیاردی یا کمپینهای تبلیغاتی نبود اما کیتهای ملی کمکم از ظاهر ساده و ابتدایی سالهای نخست فاصله گرفتند و به شکل و شمایلی نزدیک شدند که امروز از پیراهنهای فوتبال میشناسیم. در این دوران بسیاری از ویژگیهایی که امروز در پیراهنهای فوتبال بدیهی به نظر میرسند، برای نخستین بار شکل گرفتند و برندهای بزرگتری وارد تجارت تولید و طراحی پیراهنهای ورزشی برای جام جهانی شدند، برخلاف چهار دوره نخست که اغلب کیتها بصورت خانگی (IN-HOUSE) طراحی شده بودند.
جام جهانی 1954؛ دو برادری که در قالب آدیداس و پوما باهم رقابت کردند و آدیداس پیروز شد!
این دوره از جام جهانی به میزبانی سوئیس برگزار شد که اولین حضور آدیداس و پوما در این تورنمنت با تولید کفشهای ورزشی بود. دو برادر بهنامهای «آدولف داسلر» و «رودولف داسلر» در دهه 1920 کارخانه مشترکی بهنام «برادران داسلر» داشتند و کفشهای ورزشی تولید میکردند. کسب و کار آنها بسیار موفق بود تا حدی که «جسی اونز» با کفشهای داسلر چهار مدال طلای تاریخی کسب کرد (100 متر، 200 متر، پرش طول و 100x4 متر امدادی). پس از جنگ جهانی دوم، اختلافات شخصی و خانوادگی میان دو برادر به اوج خود رسید و در سال 1948 شرکت مشترک از هم پاشید:
- آدولف داسلر شرکت آدیداس را تاسیس کرد (ترکیبی از اسم کوچک خود و فامیلیاش)
- رودولف داسلر شرکت پوما را بنیان گذاشت
اکثر بازیکنان در این دوره از جام جهانی از کفشهای پوما استفاده میکردند اما آدیداس توانست با صحبتی که با سرمربی آلمان (غربی) داشت او را متقاعد کند که بازیکنان این تیم از کفشهای آدیداس استفاده کنند. آدیداس یک ابتکار برای قانع کردن آلمانیها بهکار برد: استوکهای پیچی که قابل تعویض هستند.
مجارستان و آلمان در جام جهانی 1958 دوبار به مصاف هم رفتند. بار اول در دوره گروهی که مجارستان موفق شد با نتیجه پرگل 8 بر 3 آلمان را درهم کوبید اما دیدار دوم آنها در فینال بود. روز فینال باران شدیدی بارید و زمین بسیار لغزنده بود که بازیگنان آلمان غربی از ابتکار آدیداس استفاده کردند و استوکهای بیشتر و بلندتر به کفش خود اضافه کردند. آلمان موفق شد با نتیجه 3 بر 2 مجارستان را شکست دهد و قهرمان این دوره از رقابتها شود تا آدیداس با آدولف داسلر شکست بزرگی را به رودولف داسلر و پوما تحمیل کند.
برندها و شرکتهای تولیدی کیت در جام جهانی 1954
«آمبرو» یکی از قدیمیترین برندهای تخصصی فوتبال جهان است که در سال 1924 در منچستر تاسیس شد و برخلاف بسیاری از برندها از همان ابتدا تمرکز اصلیاش را روی فوتبال گذاشت تا در جام جهانی 1954 با طراحی کیت تیم ملی اسکاتلند، نماینده قدرت و صنعت بریتانیا باشد. «لویزه» تولیدکننده آلمانی که پوشاک تیم ملی آلمان غربی را در جام جهانی 1954 طراحی کرد، به طراحیهای کلاسیک شهرت داشت و به همین دلیل است که آلمان غربی برخلاف سایر تیمهها در این دوره همچنان یقههای بنددار را مانند 4 دوره اول در کیت خود داشت. همانطور که پیشتر گفتیم، «آتلتا» که نماد دورهای از فوتبال آمریکای جنوبی بود که هنوز مستقل و بومی اداره میشد، در این دوره مسئولیت طراحی پیراهن تیم ملی برزیل را برعهده داشت (جام جهانی 1950 پیراهن اروگوئه را طراحی کرده بود). نکته جالب اینجاست که این برند برای اولینبار از رنگ زرد برای طراحی لباس برزیل استفاده کرد که ایده یک پسر 19 ساله بود و داستان آن را در مطلب قبلی توضیح دادیم. فرانسه و ایتالیا هم مثل آخرین دورههای حضور خود، بدون تغییر برند با پیراهنهایی که بهترتیب توسط «آلن اسپورتس» و «ایتالو اسپورت» حاضر شدند.
جام جهانی 1958؛ برزیل بالاخره با رنگ زرد قهرمان شد
از نکات قابل توجه دیگر این دوره میتوان به پیراهن دوم آرژانتین اشاره کرد. آلبی سلسته با کیت دوم زرد رنگ در این جام حاضر شد. این لباس البته بیشتر یک راه حل اضطراری برای دیدار آرژانتین و آلمان غربی بود که هردو تیم کیتهایشان روشن و شباهت رنگی باهم داشته و بعد از آن بازی هم دیگر مورد استفاده قرار نگرفت. در دورانی که تقریبا تمام تیمهای ملی فقط با رنگها، نشان فدراسیون یا نهایتا پرچم کشورشان شناخته میشدند، شوروی در جام جهانی 1958 روی سینه پیراهن قرمز خود حروف «CCCP» را قرار داد؛ مخفف نام روسی اتحاد جماهیر شوروی. کاری که بعدها کانادا هم انجام داد اما شوروی اولین کشوری شد که نام خخود را روی پیراهنهای ورزشیاش میزند (با VIVA URUGAY تیم ملی بولیوی در جام جهانی 1930 که قبلا توضیح دادیم اشتباه نگیرید).
تسخیر بریتانیاییهای جام توسط آمبرو
بعد از اینکه آمبرو با طراحی پیراهن تیم ملی اسکاتلند در جام جهانی 1954 شناخته شدهتر شد، در این دوره از جام جهانی هر سه تیم بریتانیایی (انگلیس، ولز و اسکاتلند) وظیفه طراحی کیتهای خود ر به آمبرو سپردند. برند «لانوس» که کیت تیم ملی آرژانتین را طراحی کرده بود، نامش برگرفته از شهری با همین نام و تیم باشگاهی اتلتیکو لانوس است. شوروی در جام جهانی ۱۹۵۸ با لباسهای تولید شده توسط «المپیادا» وارد میادین شد؛ برندی داخلی که فلسفهای کاملا متفاوت داشت. روی پیراهن شوروی نام تولیدکننده اهمیتی نداشت؛ آنچه باید دیده میشد، چهار حرف بزرگ CCCP بود. تا قبل از جام جهانی 1966، این دوره از رقابتها کمترین تعداد طراحی کیت توسط خیاطهای محلی یا تولیدکنندههای کوچک داخلی آماده (In-House) را داشت (7 تیم).
جام جهانی 1962؛ زرشکی دیگر رنگ اول مکزیک نیست
تا قبل از جام جهانی 1962، مکزیک با رنگ زرشکی شناخته میشد، در این دوره برای اولینبار از رنگ سبز بهعنوان نماد اصلی کیت اول این تیم استفاده شد اما زرشکی همچنان در لباس دوم این تیم بکار میرفت. از دیگر نکات قابل توجه، کیت آبی رنگ کلمبیا در این دوره است.
برندهای جام جهانی 1962؛ برعکس دوره گذشته، خبری از آمبرو نبود
برخلاف دوره قبل که بریتانیاییها با برند آمبرو حضور یافته بودند در سال 1962 فقط انگلیس در جام جهانی بود که این تیم هم با برند جدیدی بهنام «باکتا» همکاری کرد. «لویزه» هم مثثل دوره قبلی مسئولیت طراحی کیت تیم ملی آلمان غربی را برعهده داشت. ایتالیاییها از ایتالو اسپورت به برند جدیدی بهنام «فدلی» رسیدند که کیتهای تولیدی این برند به کیفیت دوخت و پارچههای مرغوب شهرت داشت. «دپورتس کوندو» هم که از جام جهانی 1934 کیتهای تیم ملی اسپانیا را طراحی کرده بود، با حضور مجدد این تیم در جام جهانی بار دیگر نام خود را در تاریخ کیتهای لاروخا ثبت کرد.
جام جهانی 1966؛ فرانسه اولین تیمی که اطلاعات جام را روی لباسش نوشت
اگر به کیت فرانسه در جام جهانی 1966 دقت کنید، متوجه خواهید شد که اطلاعات جام روی پیراهن آنها چاپ شده است. در رابطه با برندهایی که در این دوره فعالیت کردند، میتوان به آمبرو اشاره کرد که علیرغم غیبت در دوره قبلی، طراحی پیراهن 6 تیم را برعهده داشت و برای اولینبار تعداد پیراهنهای طراحی شده توسط برندها و شرکتها بیشتر از کیتهای طراحی خانگی و سنتی (IN-HOUSE) شد؛ از 12 تیم حاضر در این دوره از جام جهانی، تنها چهار تیم با کیتهایی در مسابقات حاضر شدند که حاصل طراحیهای IN-HOUSE بوده. از دیگر نکات قابل توجه این دوره، سلطه برند «آمبرو» در طراحی کیتهاست؛ دلیل اصلی این اتفاق، میزبانی انگلیس در جام جهانی 1966 بود.
