طرفداری | کامبک، تلاقیِ شیرین‌ترین و تلخ‌ترین احساسات فوتبال است؛ در یک سو، شکست ناگهان رنگ رؤیا به خود می‌گیرد و در سمتی دیگر، شوکِ از دست‌دادن، ضربان قلب را متوقف می‌کند و کاخ امیدها رو مقابل چشمان‌تان فرو می‌ریزد.

بخش اول: اراده قهرمانِ یک‌دست، سایه فاشیسم و تراژدی ماراکانازو

بخش دوم: معجزه برن، ترمیم غرور یک ملت و رام‌شدن طوفان زرد

بخش سوم: اثر هنری بمب‌افکن و سوپرگل‌های ویرانگر

بخش چهارم: انفجار معکوس دینامیت دانمارک و «ماتریکس» لیلیان تورام

بخش پنجم: پارادوکس رونالدینیو انگلیس را به آتش کشید

بخش ششم:شب تسویه‌حساب زیدان با اسپانیایی‌ها

جام جهانی 2010؛ آن شب عجیب وسلی اسنایدر و فیلیپه ملو


در مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۱۰ و در ورزشگاه نلسون ماندلا، هلند و برزیل در نبردی سرنوشت‌ساز برابر یکدیگر قرار گرفتند. دونگا، برزیلِ فانتزی و تکنیکی را به تیمی منظم، فیزیکی و جنگنده تبدیل کرده و در سوی دیگر، برت فن مارویک یکی از جذاب‌ترین نسخه‌های لاله‌های نارنجی را به میدان فرستاده بود تا انتقام شکست‌های تلخ سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸ برابر سلسائو را بگیرد.

در شروع بازی، روبینیو در متن حملات برزیل قرار داشت. او در دقیقه 10، پس از این‌که گل اولش به دلیل آفساید مردود اعلام شد، با دریافت پاس خط‌شکن و زیبای فیلیپه ملو، با یک ضربه فنی دروازه استکلنبرگ را باز کرد. سلسائو در نیمه اول تیم برتر میدان بود و با برتری 1-0 به رختکن رفت. 

در نیمه دوم، همه‌چیز دگرگون شد. ابتدا در دقیقه 53، ارسال خطرناک وسلی اسنایدر با خروج اشتباه ژولیو سزار، هم‌تیمی‌اش در اینتر، با برخورد به فیلیپه ملو، به گل تساوی هلند تبدیل شد. 15 دقیقه بعد، گل دوم لاله‌های نارنجی هم از راه رسید؛ درک کویت کرنرِ ارسالی آرین روبن را برای اسنایدر کاشت تا این بازیکن 170 سانتی‌متری با ضربه سر گلزنی کند. شاگردان دونگا در ادامه تلاش کردند بازی را به تساوی بکشانند، اما اخراج جنجالی ملو به دلیل خطا روی روبن، کار را برای آن‌ها سخت کرد. در نهایت، هلند با ثبت کامبک 2-1 به مرحله نیمه‌نهایی صعود کرد.

این شکست برای دونگا گران تمام شد و او پس از جام جهانی 2010 شغلش را از دست داد. فیلیپه ملو به دلیل بی‌احتیاطی‌اش مقصر اصلی شکست برزیل معرفی شد. در سوی مقابل، هلند راهی نیمه‌نهایی شد و پس از پیروزی مقابل اروگوئه، بلیت فینال ژوهانسبورگ را کسب کرد. 

این کامبک جایگاه وسلی اسنایدر در آن روزهای فوتبال را پررنگ‌تر کرد.بسیاری معتقد بودند هافبک آن روزهای اینتر و تیم ملی هلند، با توجه به رهبری مأموریت احیای غرور ازدست‌رفته لاله‌های نارنجی و درخشش خیره‌کننده‌اش در عرصه باشگاهی، شایستگی کسب توپ طلا را دارد. با این حال، اسنایدر هرگز به این رؤیا دست نیافت و نامش در لیست بزرگ‌ترین بازیکنانی قرار گرفت که این ورزش را بدون عناوین انفرادی بزرگ ترک می‌کنند.