طرفداری | ژوزه مورینیو، سرمربی رئال مادرید، در کنفرانس مطبوعاتی پیش از دیدار حساس تیمش مقابل اتلتیکو مادرید حاضر شد و درباره شرایط کهکشانیها در آستانه دربی صحبت کرد. مورینیو در این نشست به اهمیت ویژه این مسابقه، نوسانهای اخیر رئال مادرید، کیفیت اتلتیکو، رابطهاش با دیهگو سیمئونه، تغییرات تاکتیکی تیم و فشردگی تقویم مسابقات پرداخت و همچنین درباره نخستین ۱۰۰ روز حضورش روی نیمکت رئال مادرید توضیحاتی ارائه داد.
- نگاه شما به این بازی چیست و دربی برای شما چه مفهومی دارد؟
دربی همیشه یک چیز بیشتری در خود دارد. دربی یعنی تاریخ، یعنی فرهنگ، یعنی شور و اشتیاق هواداران. مربیان و بازیکنان حتی اگر سالهای زیادی هم در باشگاه نبوده باشند، خیلی زود درک میکنند که دربی یعنی چه. اما در نهایت و بعد از همه اینها، این هم یک بازی ۳ امتیازی است.
- پایان دادن به نوسانهای تیم
نمیدانم موفق به انجامش میشوم یا نه. هدف من و بازیکنان همین است، اما نمیدانم به آن میرسم یا خیر. ما بازیهای متوالی زیادی انجام دادهایم، اما توانستهایم برخی چیزها را اصلاح کنیم؛ این یک مسیر و فرآیند است. تیمهایی هستند که سه، چهار یا پنج روز متوالی فرصت تمرین دارند. همه مدام از پیشرفت صحبت میکنند، حالا شرایط ما را تصور کنید که در همین چند ماه کوتاه، هفت یا هشت بازی رسمی انجام دادهایم. باید بهتر شویم، اما در عین حال باید نتیجه هم بگیریم. ما سخت مشغول کار هستیم؛ اعتمادبهنفس بالایی داریم، اما این را هم میدانیم که باید همچنان تلاش کنیم.
- صحبت در مورد پنالتیهای بازی قبلی که در نشست قبلی از شما نپرسیدند
دیگر دیر شده! (با خنده). اما واقعیت دارد، چون بعد از آن هفته، یک هفته دیگر هم گذشت و در این هفته جدید، سوالات خیلی مشخصتری بود که میتوانستید از من بپرسید. مثلاً یک سوال بسیار روشن و واضح: مثلا نظر من درباره اینکه الچه بازی را ۱۱ نفره به پایان رساند چیست؟ اما اگر وارد این بحثها شویم، صحبت در مورد آن تا فردا طول میکشد. با اینکه کمی عجیب است که از یک هفته قبل داور بازی فردا را میدانستیم، ترجیح میدهم بگویم اگر او را انتصاب کردهاند، به این دلیل است که کیفیت و تجربه کافی برای مسابقهای با این ابعاد و بار احساسی لازم را دارد. دوست ندارم قبل از بازی درباره داوران صحبت کنم؛ بعد از بازی خواهیم دید، اما قبل از آن، کن به او اعتماد کامل دارم.
- مسابقهای خاص برای وینیسیوس؟
برای وینی؟ برای همه به یک اندازه خاص است. نمیدانم، شاید کسانی که زمان بیشتری است در رئال مادرید هستند و آن مقطع تاریخی بد را تجربه کردهاند، حس متفاوتی داشته باشند، اما فکر نمیکنم. اعتقاد دارم همه ما کنار هم و متحد هستیم، از سختی بازی آگاهیم و همانطور که گفتم، این بخشی از فرهنگ شهر است. اما اهمیت بازی برای همه یکسان است.
- امباپه و حواشی پیراهنهای سئوتا
من فقط به سوالات فوتبالی پاسخ میدهم.
- مقایسه سبک فوتبال بارسلونا و رئال مادرید
از نظر تاریخی و فرهنگی، رئال مادرید نمیتواند خودش را با هیچکس مقایسه کند. به همین دلیل من هم خودم را با هیچ تیمی مقایسه نمیکنم. من بدون هیچ مشکلی درباره خودمان صحبت میکنم، از مشکلاتمان و از چیزهایی که باید بهتر شوند؛ هرچند این روزها شنیدن یک حرف مثبت درباره رئال مادرید سخت و سختتر شده است. اما ما با تواضع تمام به کارمان ادامه میدهیم و هیچ مشکلی با پذیرش نقاط ضعف و مشکلاتمان نداریم.
در عین حال، از ویژگیهای فوقالعادهای که در تیم داریم هم باخبر هستیم. در سه بازی که در دقایق پایانی برای برد یا مساوی نیاز به گل داشتیم، تیم از نظر توان بدنی، روانی، تعصب و اراده عالی عمل کرد. مشخصاً طبیعی نیست که مقابل الچه ۲-۰ جلو باشی و در دقیقه ۸۰ بازی مساوی شود، اما این هم طبیعی نیست که در دقیقه ۸۰ گل بخوری و تیم ظرف چند دقیقه کلاً تغییر کند، موقعیت پشت موقعیت خلق کند، گل بزند و ببرد. همانطور که طبیعی نیست مقابل بتیس عقب بیفتی و این جرات و قلب را داشته باشی که گل فوقالعاده اسپی را بزنی، پنالتی از دست بدهی و باز هم انرژی برای ادامه داشته باشی. این تیم علاوه بر کیفیت فنی، از قدرتی با معنای بسیار بزرگ برخوردار است: قدرت یک گروه متحد. و این به من اعتمادبهنفس میدهد. لالیگا یک دو ماراتن است، نه یک اتوبان.
- کیفیت ترکیب اتلتیکو؛ نزدیک یا برابر با رئال مادرید و بارسلونا؟
نمیخواهم ترکیبها را مقایسه کنم. از من نخواهید اوبلاک و کورتوا را مقایسه کنم. آنچه میگویم این است: اتلتیکو ترکیبی بسیار قوی با راهحلهای فراوان دارد، مربی بزرگی بالای سر تیم است که بازیکنان دلخواهش را انتخاب میکند؛ بازیکنانی که با هویت و DNA او همخوانی دارند. او سالهاست در این تیم کار میکند. اتلتیکو تیمی است که وقتی به آن نگاه میکنم، معتقدم تا روز آخر برای قهرمانی در لیگ خواهند جنگید.
- تحول تاکتیکی شما درباره خط دفاع
من متناسب با بازیکنانی که در اختیار داشتهام تغییر کرده و تحول یافتهام. یک چیز ایدهآل و مورد علاقه شماست و چیز دیگر، کاری است که میتوانید با ابزار موجود انجام دهید. معتقدم یکی از نقاط قوت من به عنوان مربی این بوده که همواره سعی کردهام خودم را با پتانسیل بازیکنانم منطبق کنم. اینترِ من میتوانست ۹۰ دقیقه در دفاع لوبلاک بماند و کاملاً در منطقه امن خود باشد؛ یا حتی ۳ روز متوالی! امکان نداشت تحت هیچ شرایطی گل بخوریم، چون پروفایل بازیکنان متفاوت بود.
من دوست دارم تیمم بلد باشد در لوبلاک دفاع کند، چون نرسیدن به چنین لحظاتی در بازی تقریباً غیرممکن است. وقتی این لحظات فرا میرسند - که ممکن است ۲ دقیقه باشد یا ۲۰ دقیقه - باید بدانید چطور مدیریتشان کنید. این یکی از مواردی است که برای بهبودش در حال تمرین هستیم. باید بدانیم که از چنین فازهایی عبور خواهیم کرد.
- انگیزه بیشتر در دربی یا الکلاسیکو؟
من هر روز انگیزه دارم. میدانم این سوال را از روی احترام میپرسید، اما وقتی میگویید در این مقطع از دوران مربیگریتان، باید بگویم از روز اول تا الان، اوضاع همیشه برای من یکسان بوده است. اینطور نیست که گذر زمان و سنوسال روحیات مرا تغییر دهد. انگیزه من برای بازی بعدی مقابل ویارئال دقیقاً به اندازه یک الکلاسیکو یا دربی است. از نظر سطح انگیزه، برای من کاملاً یکسان است. همانطور که گفتم، الکلاسیکوها و دربیها فرهنگ و بخشی از تاریخ هستند و به همین دلیل جذابیت ویژهای دارند، اما اگر از انگیزه صحبت میکنیم. انگیزه کارِ هر روز من است.
- تاثیرگذارترین دربی در دوران مربیگری شما
گفتنش سخت است، چون وقتی پیراهن یک باشگاه را بر تن میکنید، مثل یک هوادار حسش میکنید. هیچ دربی وجود ندارد که هفته قبل از آن در خیابان راه بروید و کسی به شما بگوید میرویم یووه (یا هر تیم دیگری) را له کنیم؛ مگر اینکه خودتان را ایزوله کنید و با دنیای بیرون ارتباطی نداشته باشید. دربی که به خاطر غیرمنتظره بودنش بیش از همه مرا شگفتزده کرد، دربی میلان-اینتر بود. فکر میکردم تنفر زیادی وجود داشته باشد، اما در کمال تعجب دیدم هواداران با هم دوست هستند و رابطه خوبی دارند. زن و شوهرها را در خیابان میدیدم که پیراهنهای متفاوت دو تیم را پوشیدهاند، یا پدر و فرزندی با دو پیراهن مختلف. چنین چیزی در پرتغال مطلقاً غیرممکن است. در ترکیه که اصلاً حرفش را هم نزنید.
- نظر شما درباره سیمئونه؛ قبلاً گفته بودید مربیای که چمپیونزلیگ نبرده را نباید قضاوت کرد
در طول یک دوران حرفهای آنقدر حرفهای بیربط زده میشود که اگر به عقب برگردید، هیچکدام از ما نیست که حرف نادرستی نزده باشد؛ چه تحت تاثیر جو لحظه بوده باشد و چه از روی استراتژی. وقتی از من دعوت شد تا در مستند سیمئونه صحبت کنم، حتی یک دقیقه هم تردید نکردم. ما با هم رقیب هستیم، اما همرزم و همکاریم.
- وقفه بازیهای ملی و تقویم فشرده
اوف! چه کاری از دست ما برمیآید؟ فقط باید خودمان را وفق دهیم. در مورد تیم ما، چهار بازیکن قرار است ۱۵، ۱۹ یا ۲۰ روز در اردوی ملی باشند. بعد برمیگردند؛ بعضیهایشان سه روز قبل از بازی ویارئال و بعضی دو روز قبل. بازیکنان برزیلی همراه با والورده از هند برمیگردند. اروپاییها چهار بازی سنگین دارند و فشار زیادی روی آنهاست. برای من شرایط سخت است، چون بلافاصله بازیهای متوالی با ویارئال و رم را پیش رو داریم. اما خب، این تاوان داشتن بازیکنان بزرگ است.
- وضعیت شوامنی و عدم دعوت او توسط زیدان
من هیچ دخالتی در تصمیم مربوط به عدم دعوت او نداشتم. من و زیدان با هم صحبت نکردهایم و این موضوع باعث غافلگیری من شد. اما آنها با هم صحبت کردهاند و به این نتیجه رسیدهاند که بهترین تصمیم برای او، داشتن فرصت کافی برای گذراندن پیشفصلی است که از دست داده بود. سرمربی به او اعلام کرده که برای آینده روی او حساب میکند و روی این تصمیم توافق کردهاند؛ اتفاقی که برای ما یک امتیاز محسوب میشود. چرا که او بعد از دربی چند روز استراحت خواهد داشت و میتواند قویتر بازگردد.
- ۱۰۰ روز حضور روی نیمکت رئال مادرید؛ چه نمرهای به خود میدهید؟
نمره من این است که تمام توانم را گذاشتهام. معتقدم وضعیت من فقط محدود به تمرین دادن و بازی کردن نیست، بلکه اعمال تاثیر در ساختار فوتبالی یک باشگاه است؛ موضوع فقط تعویض کردن و تمرین دادن نیست. نمرهای به خودم نمیدهم؛ نه میگویم همهچیز کامل بوده و نه منفی. اما نمرهای که به خودم میدهم این است که حداکثر تلاشم را کردهام. تمام توانم را. و با همین ذهنیت ادامه خواهم داد.
- دربی؛ نقطه عطف رئال مادرید برای بهتر شدن یا بدتر شدن؟
من بدبین نیستم. نمیخواهم به سناریوی بد یا خوب فکر کنم. شما به عنوان خبرنگار سوال را به شکل برای بهتر شدن یا بدتر شدن مطرح میکنید، اما من به عنوان مربی پاسخ منفی به شما نمیدهم. فقط پاسخ مثبت میدهم و امیدوارم همهچیز به بهترین شکل پیش برود.