طرفداری | تاد بولی، چهار سال پس از ورود به چلسی، در حالی این باشگاه را ترک کرد که مدتها بود در ادارهی باشگاه نقش خاصی نداشت. جدایی او، اگرچه قرار نیست تغییری فوری در ساختار مدیریتی باشگاه ایجاد کند، میتواند سرنوشت برنامههای مربوط به ورزشگاه چلسی را تحت تأثیر قرار دهد.
از زمانی که بولی وارد دنیای پیچیدهی نقلوانتقالات شد و تجربهی عجیب خود را در این حوزه به یادگار گذاشت، تصمیمسازان در باشگاه چلسی کمکم به این نتیجه رسیدند که باید نقش او در اداره روزمره چلسی کم شود. حالا این میلیاردر آمریکایی به همراه مارک والتر از جمع مالکان باشگاه خارج شده است ولی این در اتاق هیئتمدیره استمفوردبریج قرار نیست اتفاقی تعیینکننده باشد.
کلیرلیک کپیتال - شرکت سرمایهگذاری خصوصی آمریکایی که توسط بهداد اقبالی، سرمایهگذار ایرانی متولد رشت، و خوزه فلیسیانو تأسیس شده - از همان ابتدا سهامدار اصلی و نیروی محرک واقعی در چلسی بود. بولی، والتر و هانسیورگ ویس (میلیاردر سوئیسی) هرکدام سهمی برابر از یک بلوک ۳۸.۵ درصدی را در اختیار داشتند، اما از زمان خریداری کامل چلسی از رومن آبراموویچ در سال ۲۰۲۲ توسط کنسرسیوم BlueCo به ارزش ۲.۵ میلیارد پوند، نقش این سه نفر بهتدریج کمرنگتر شد. در واقع مدتها پیش از اتفاقات چهارشنبهشب اخیر نیز این کلیرلیک بود که با هدایت پررنگ اقبالی، تصمیمات اصلی باشگاه را میگرفت.
کلیرلیک کپیتال (Clearlake Capital) یک شرکت سرمایهگذاری خصوصی آمریکایی است که در سال ۲۰۰۶ توسط بهداد اقبالی و شریکش تأسیس شد و عمدتاً در حوزههای فناوری و خدمات مصرفی فعالیت میکرد، اما هیچ تجربهی قبلی در مدیریت باشگاههای ورزشی نداشت. در طرف مقابل، تاد بولی و شریکش مارک والتر برعکس کلیرلیک، کارنامهی ورزشی درخشانی داشتند و از مالکان سرشناس تیم بیسبال لسآنجلس لیکرز در NBA و تیم لسآنجلس داجرز در MLB بودند که همراه با ویس یک «بلوک ۳۸.۵ درصدی» را تشکیل میدادند. در سال ۲۰۲۲، این دو گروه برای خرید چلسی متحد شدند و یک شرکت چتری و مادر به نام بلوکو (BlueCo) تأسیس کردند تا تمام سرمایهها زیر چتر آن جمع شود؛ شرکتی که مالک رسمی چلسی شد و ۶۱.۵ درصد سهامش در اختیار کلیرلیک و ۳۸.۵ درصدش در دست بلوکِ بولی بود، و حالا با خروج بولی، ادارهی تمامعیار آن در اختیار کلیرلیک قرار گرفته است. - مترجم
این جدایی البته اتفاقی ناگهانی نیست. نزدیک به دو سال است که اختلافات میان اعضای گروه مالکیت به سطح عمومی رسیده است. در آن زمان گزارشهایی منتشر شد مبنی بر اینکه بولی اعتماد به رابطه کاری خود با اقبالی را از دست داده است. بولی به دنبال راهحلی برای این اختلاف بود و افراد نزدیک به او مدعی بودند سرمایهگذارانی آماده تأمین منابع مالی برای خرید کامل باشگاه هستند؛ موضوعی که ظاهراً واکنش چندان جدی کلیرلیک را به همراه نداشت. واکنش کلیرلیک، بررسی امکان خرید سهم بولی بود. پیشنهاد دیگری نیز مطرح شد که بر اساس آن بولی از ریاست هیئتمدیره کنار برود و با تغییر ساختار مدیریتی، به نقشی تشریفاتی رضایت دهد.
پس رابطه چندان دوستانهای در کار نبود، هرچند در آن مقطع هیچیک از دو طرف بلافاصله اقدامی انجام ندادند. آتشبسی استراتژیک شکل گرفت و کلیرلیک مسیر خود را ادامه داد. اقبالی نفوذ زیادی در باشگاه دارد؛ هرچند تنها در یک سال گذشته هواداران ناراضی باشگاه، نوک پیکان انتقادات خود را به سوی او و کلیرلیک گرفتند. فلیسیانو که اخیراً در تیم بیسبال سندیگو پادرس در لیگ MLB نیز سرمایهگذاری کرده، بیشتر در پشتصحنه فعالیت میکند. اقبالی اما چهره شناختهشدهتری است و اوایل امسال بارها هدف شعارهای توهینآمیز هواداران قرار گرفت.
زمانی بولی چهره اصلی پروژه خرید چلسی بود؛ او پس از خروج تیم مدیریتی مربوط به آبراموویچ، خودش را بهعنوان مدیر موقت بخش ورزشی منصوب کرده بود. در این دوره، کلیرلیک در حاشیه ماند و نظارهگر بود. کار چقدر میتوانست سخت باشد؟ در واقع، بسیار سختتر از چیزی بود که به نظر میرسید. بولی توجه رسانهها را به خود جلب کرد و تقریباً همیشه در مرکز توجه بود. ایجنتها او را فردی خوشبرخورد میدانستند، اما همزمان درباره میزان شناختش از فوتبال تردید داشتند.
این احساس وجود داشت که سادگی و کمتجربگی بولی میتواند مورد سوءاستفاده قرار بگیرد. در همین دوره چلسی حدود ۳۰۰ میلیون پوند برای مجموعهای از بازیکنان نامتناسب با نیازهایش هزینه کرد. قرارداد رحیم استرلینگ با دستمزد هفتگی ۳۲۵ هزار پوند به یک نمونه هشداردهنده تبدیل شد. چلسی نتوانست بهسادگی از هزینه شکستهای این دوره عبور کند و آشوب نهایی زمانی بود که توماس توخل اخراج شد و گراهام پاتر جای او را گرفت. بولی بعدها توضیح داد که مارک کوکوریا را از برایتون به این دلیل جذب کرده که شنیده بود منچسترسیتی به دنبال مدافع چپ اسپانیایی است. اداره یک باشگاه فوتبال در این سطح باید چیزی فراتر از کپیکردن تصمیمهای رقیب باشد.
بولی نوبت خود را بازی کرد و باخت. او به چهرهای تبدیل شد که خیلیها او را نماد ولخرجی چلسی میدانستند و با اظهارنظرهایش، هیچکس دل خوشی از او نداشت. یکی از مشهورترین نمونهها زمانی بود که در یک کنفرانس تجاری با لحنی سادهانگارانه پرسید چرا لیگ برتر انگلیس مسابقه آلاستار برگزار نمیکند؟ پیشبینی او پیش از دیدار چلسی و رئال مادرید در مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۲۳، مبنی بر پیروزی ۳ بر صفر چلسی، نیز طبق انتظار نتیجهی معکوس داشت. چلسی در دوران مالکیت تاد بولی تنها یک بار موفق به صعود به لیگ قهرمانان اروپا شده است.
گفته میشود برنامه بولی از ابتدا این نبوده که تا این اندازه در امور ورزشی باشگاه دخالت کند و او قصد داشته پس از شکلگیری یک ساختار متکی بر متخصصان، کنار برود. استراتژی چلسی نیز قطعاً از آن پنجرههای نقلوانتقالاتی ابتدایی فاصله گرفته است. باشگاه از داشتن تنها یک مدیر ورزشی موقت به استخدام پنج مدیر ورزشی دائمی رسید: پل وینستانلی، لارنس استوارت، سم جول، جو شیلدز و دیو فالوز. قراردادهای بلندمدت و مبتنی بر مشوقهای مالی به بازیکنان داده شد و تمرکز باشگاه نیز بیشتر روی جذب استعدادهای جوان قرار گرفت.
اقبالی هدایت این رویکرد را بر عهده داشته است. مسیر اما همیشه هموار نبوده است. چلسی در دوران مالکیت فعلی تنها یک بار به لیگ قهرمانان اروپا راه یافته، مربیان مختلفی آمدهاند و رفتهاند و حالا منابع نزدیک به کلیرلیک میگویند باشگاه در این سالها درسهای مهمی گرفته است. فعالیت نقلوانتقالاتی تابستان گذشته بهتر بود، چلسی با ژابی آلونسو حالا یک یک مربی کاربلد و باتجربه دارد و بازیکنانی مطابق نیازهای تیم خود جذب کرد.
بولی در این مدت بیشتر از دور نظارهگر بوده است. بحث خرید سهام او مدتها مسکوت ماند تا اینکه تابستان گذشته دوباره مطرح شد. گفته میشود جرقه اصلی زمانی زده شد که والتر به دنبال نقدکردن بخشی از داراییهای خود برای رسیدگی به مسائل مالی در آمریکا بود. زمانی که او سهامش در لسآنجلس لیکرز را فروخت، نشانهها روشنتر شدند. گفته میشود بولی و والتر از سرمایهگذاری خود در چلسی سودی مختصری به دست آوردهاند. جاناتان گلدستاین، از متحدان بولی نیز هیئتمدیره را ترک کرده است. ویس اما در یکی از بخشهای زیرمجموعهی کلیرلیک سرمایهگذاری کرده و همچنان در باشگاه حضور دارد.
در امور روزمره، تغییر چندانی رخ نخواهد داد. عملیات اجرایی، ساختار رهبری و استراتژی باشگاه همچنان همان مسیر قبلی را دنبال میکنند. مسئله بزرگ، ورزشگاه است؛ جایی که خروج بولی و والتر میتواند زمینه را برای تحولات تازه فراهم کند. گاردین نخستین بار در سپتامبر ۲۰۲۴ گزارش داد که چلسی در حال مذاکره برای ترک استمفوردبریج و انتقال به منطقه ارلز کورت (منطقهای اعیانی در غرب لندن در حدود 1.5 کیلومتری استمفوردبریج - مترجم) است. این پروژه پس از دریافت مجوز برنامهریزی، پیشرفت چندانی نداشته است. علاقه چلسی به ساخت استادیوم جدید در این منطقه همچنان پابرجاست، هرچند باشگاه احتمال بازسازی استمفوردبریج، با اینکه کاری بسیار پیچیده خواهد بود، را نیز کنار نگذاشته است.
هر تصمیمی که در این زمینه گرفته شود، دیگر بدون حضور بولی خواهد بود. اقبالی و فلیسیانو در بیانیه خود درباره جدایی او اعلام کردند که بولی «همیشه بخشی از داستان و خانواده چلسی خواهد بود». توصیف سخاوتمندانهای بود. - جیکوب اشتاینبرگ، گاردین