طرفداری | مجید جلالی معتقد است مشکلات فوتبال ایران فراتر از عملکرد امیر قلعه نویی یا هر سرمربی دیگری است و ضعف در زیرساخت، امکانات و برنامهریزی، مانع اصلی پیشرفت فوتبال کشور محسوب میشود. او تأکید دارد که برای تغییر این شرایط، اصلاحات باید در بخشهای مختلف فوتبال و به شکلی متوازن دنبال شود.
جلالی در گفتوگو با همشهری درباره خشم و نارضایتی شکلگرفته میان هواداران فوتبال پس از شکست مقابل ازبکستان گفت:
این خشم و بغض فروخورده ناشی از سالها تحقیر فوتبال ایران است و مردم تصور میکنند تمام تقصیرها بر گردن سرمربی تیم ملی است، درحالیکه مشکلات فوتبال ایران ریشهایتر از تغییر یک مربی است. ما شاهد هستیم که مدام مربیان تغییر میکنند و هیچ موفقیتی بهدست نمیآید و این یک چرخه باطل و تکراری است.
این مربی باسابقه فوتبال ایران، نتایج اخیر تیم ملی را جدا از شرایط کلی فوتبال کشور نمیداند و درباره آینده این تیم اظهار داشت:
اتفاقاتی که برای فوتبال ایران رخ داده دور از انتظار نبود و شرایط قطعاً بدتر هم خواهد شد. تا زمانی که فوتبال ما از شرایط فعلی خارج نشود، بدون شک در مدار پسرفت قرار میگیرد و نمیتواند موفق باشد. مردم هم به دلایل زیادی خسته و عصبانی هستند و دلشان به این فوتبال خوش است و طبیعتاً وقتی از فوتبال ناامید میشوند، ناراحتی و خشمشان بیشتر میشود. متأسفانه باید گفت که فوتبال ایران شرایط خوبی ندارد.
جلالی در ادامه درباره واکنشهای منفی شکلگرفته نسبت به امیر قلعه نویی و نحوه ارتباط تیم ملی با افکار عمومی صحبت کرد. او معتقد است نوع رفتار و گفتار اعضای تیم ملی میتواند در همراه کردن هواداران تأثیرگذار باشد:
یکی از راهکارهایی که میتوانیم افکار عمومی را با خودمان همراه کنیم، مدل ارتباط گرفتن از طریق رفتار و گفتار است. بهعنوان مثال، یورگن کلوپ در لیورپول در این زمینه کاری کرد که همیشه افکار عمومی را به سود خودش داشت. ولی ما از لحاظ ارتباط گرفتن، چه از طریق گفتاری و چه از طریق رفتاری، مشکل داریم و نمیتوانیم افکار عمومی را جذب کنیم. ما احساس میکنیم مخاطبانی داریم که فقط قصد تقابل با ما را دارند و دشمن ما هستند، ولی باید افکار عمومی را در کنار خودمان قرار بدهیم. هرچه جلوتر میرویم، میبینیم که افکار عمومی حس منفی نسبت به تیم ملی میگیرد و این اصلاً خوب نیست.
موضوع برنامهریزی بلندمدت برای تیم ملی و احتمال تغییر کادر فنی نیز بخش دیگری از صحبتهای جلالی بود. او درباره پیشنهاد برنامه چهار تا ششساله و عبور فدراسیون از امیر قلعه نویی گفت:
من در این زمینه نظر مخالفی ندارم، ولی اگر الان این کار انجام شود، تنها چیزی که عاید ما میشود این است که افکار عمومی را تا حدودی آرام میکنیم و دیگر هیچ فایدهای ندارد. داشتن برنامه 4 تا 6 ساله میتواند اتفاق خوبی باشد، ولی آیا فدراسیون چنین کاری را انجام میدهد؟ من بعید میدانم. اگر قرار است تغییری انجام شود، باید یک برنامهریزی و یک آیندهنگری هم وجود داشته باشد، ولی در فدراسیون بینش یک کار بلندمدت وجود ندارد.
جلالی همچنین تأکید کرد که مشکلات فوتبال ایران تنها به تیم ملی و کادر فنی آن مربوط نیست و برای تغییر شرایط، باید بخشهای مختلف فوتبال به شکل همزمان اصلاح شوند:
فوتبال ما فوتبال آلمان نیست که بگوییم همهچیز از لحاظ زیربنا، سختافزار، امکانات، برنامهریزی و... در جای خودش قرار دارد و فقط در تیم ملی مشکل وجود دارد که بخواهیم با یک تغییر همهچیز را حل کنیم. فوتبال ما در زیرساختها و اساس کار مشکلات زیادی دارد و با این وضعیت حتی گواردیولا هم نمیتواند در تیم ملی ایران موفق باشد. اگر میخواهیم فوتبال از این وضعیت و این حالت خارج شود، باید به توسعه متوازن برسیم. یعنی باید در همه زمینهها و در برطرف کردن مشکلات یک توازن ایجاد کنیم و بتوانیم مشکلات اساسی را برطرف کنیم. با ادامه این وضعیت، ما هیچ شانسی برای قهرمانی در جام ملتهای آسیا نداریم.
این کارشناس فوتبال در بخش دیگری از صحبتهایش به نحوه تصمیمگیری در فوتبال ایران و واکنشها به تمدید قرارداد امیر قلعه نویی پرداخت. جلالی معتقد است عوامل غیرفنی نیز در انتخاب مربیان نقش دارند و افرادی که شناخت بیشتری از مشکلات فوتبال دارند، در سیاستگذاریها حضور کافی ندارند:
ما میدانیم که کیروش قبل از جام جهانی ۲۰۲۲ چگونه و با چه شرایطی بهعنوان سرمربی تیم ملی انتخاب شد. بدون شک در انتخاب مربیان در تمام ردهها، همیشه فوتبال و توانایی افراد در اولویت نیست و پارامترهای دیگری در انتخابها تعیینکننده است. به همین دلیل است که فوتبال ما نهتنها در مدار درجا زدن، بلکه در مدار پسرفت و نزول قرار دارد. این مسئله میتواند همه بخشهای فوتبال را در بر بگیرد و در واقع باید بگویم که تصمیمگیرندههای فوتبال بیشتر از هر فردی مقصر هستند. اکثر آنها را هیچکس نمیشناسد و ندیده، ولی آنها هستند که با تصمیمهای اشتباه خودشان میتوانند فوتبال را به این روز بیندازند. مربیانی که مشکلات و درد فوتبال را میدانند، در سیاستگذاریها هیچ نقشی ندارند و کسانی تصمیم میگیرند که درک واقعی از فوتبال ندارند.

دیدگاهها