طرفداری- دو ماه و نیم از باخت 5-1 عجیب و شوک آور تاتنهام مقابل نیوکاسل در آخرین دیدار فصل این تیم در لیگ برتر انگلستان گذشته است، اما مائوریسیو پوچتینو - سرمربی آرژانتینی تاتنهام - هنوز هم نتوانسته است آن بازی را از ذهن خود پاک کند. به گزارش سایت ESPN، تنها 3 هفته مانده به پایان مسابقات لیگ برتر در فصل گذشته، تاتنهام این شانس را داشت که با کنار زدن لسترسیتی، قهرمانی را جشن بگیرد، اما آن ها پیروزی در استمفوردبریج را با تساوی عوض کردند تا شاگردان کلودیو رانیری قهرمانی زودهنگام خود را جشن بگیرند. اسپرز در دو دیدار پایانی خود نیز با نتیجه 1-2 مقابل ساوتهمپتون متوقف شد و در دیدار آخر فصل، باخت سنگین 1-5 مقابل نیوکاسلِ سقوط کرده رافائل بنیتز را متحمل شد. این شکست، آب سردی بود بر پیکره هواداران تاتنهام، زیرا نه تنها رویای قهرمانی آن ها از دست رفته بود، بلکه حتی پایان دادن به فصل در رتبه ای بالاتر از رقیب سنتی - آرسنال - که مسجل به نظر می رسید نیز به باد رفته بود. اکنون، پوچتینو که به همراه تیمش در ملبورن استرالیا به سر می برد، درباره آن بازی گفته است:
آن نتیجه (شکست 1-5 مقابل نیوکاسل) در انتهای یک فصل بسیار پر استرس و احساسی رقم خورد. این اولین باری بود که بازیکنان ما چنین شرایطی را تجربه کردند و بسیار وضعیت دشواری بود. وقتی هدفتان را از دست می دهید، همان گونه که برای ما رخ داد و بازی مقابل چلسی را واگذار کردیم، کنترل کردن شرایط بازیکنان برایمان سخت شده بود. شرایط برای ما (کادر فنی) نیز همینطور بود. آن بدترین روز من به عنوان یک سرمربی بود. احساسم بعد از بازی با نیوکاسل، وحشتناک بود. آن نتیجه باعث شد تا در تمام طول تابستان در حال بدی باشم. آن نتیجه تعطیلات من را نابود کرد. جدی می گویم. به همراه خانواده ام به بارسلونا و باهاماس رفتم، اما دائماً حال بدی را داشتم و این حال بد را با خودم به آن مکان ها هم بردم. در طول 7 روز اقامتم در باهاماس، 6 روز باران و طوفان آمد.
زمانی برای تجزیه و تحلیل باخت مقابل نیوکاسل نداشتیم، زیرا فصل در پایان آن بازی تمام شد و من فرصت تقسیم کردن احساسم با بازیکنان در روز بعد از مسابقه - و کشتن آن ها - را نداشتم! معمولاً وقتی از دست بازیکنان ناراضی هستید، در صبح روز دوشنبه (روز بعد از بازی) احساستان را با آن ها در میان می گذارید، جلسه ای بزرگ را برگزار می کنید، دعوایی بزرگ را ترتیب می دهید. اما این شرایط مهیا نشد، زیرا بازیکنانم مستقیماً به بازی های یورو رفتند. مجبور بودم احساس بدم را در تمام طول تابستان در درونم نگه دارم. حتی هنگام فرستادن پیام کوتاه به آن دسته از بازیکنانم که در یورو 2016 حضور داشتند، مجبور بودم حس واقعی ام را درباره بازی با نیوکاسل خفه کنم.