برخی معتقدند که هابل مهمترین ابزار ساخته شده در کل تاریخ علم است. دادههای این تلسکوپ در سال ۲۰۱۹ به نگارش تقریباً هزار مقاله علمی منجر شد و همچنان در خط مقدم اکتشاف است. اخترشناسان پیش از پرتاب آن در سال ۱۹۹۰ عمر دقیق کیهان (۱۰ میلیارد یا ۲۰ میلیارد سال) را نمیدانستند. بررسی ستارههای تپنده توسط هابل این محدوده را کوچک کرد و حالا به دقت میدانیم که جهان ۱۳٫۸ میلیارد سال پیشینه دارد. این رصدخانه نقشی محوری در آشکار کردن انبساط شتاب گیرنده کیهان بازی کرد. کشفی که برای پژوهشگران جایزه نوبل به ارمغان آورد و شواهد قطعی از وجود سیاهچالههای بزرگ در مرکز کهکشان را فاش کرد.
?
هابل به حل بسیاری از مشکلات ستارهشناسی که دانشمندان پیش از در مدار قرار گرفتن آن با آنها دست و پنجه نرم میکردند کمک کرد.
این تلسکوپ توانست فاصله میان ستارگان را دقیقتر اندازهگیری کرده و سرعت گسترش جهان را تنها با ۱۰ درصد خطا تخمین بزند.
همچنین هابل توانست سن جهان و راهی که در پیشه رو دارد را اندازهگیری کند که این نتایج ناقض بسیاری از نظریات قبلی بود.
تصاویر با دقت بالای این تلسکوپ امکان دیدن چگونگی شکلگیریسیاهچالهها را در کهکشانهای نزدیک به ما را فراهم کرد و نیز توانست کهکشانهایی را که میلیاردها سال نوری از ما فاصله دارند را آشکارسازی کرده و درهای تازهای از علم را برای دانشمندان بگشاید.
هابل هر روز بین ۱۰ تا ۱۵ گیگابایت تصویر برای ستارهشناسان میفرستد. حجم این دادهها تاکنون بیش از ۱۰ ترابایت بوده است.
هابل بیش از ۴۰۰,۰۰۰ رصد جداگانه از اجرام آسمانی انجام دادهاست.
هزاران مقاله ستارهشناسی بر اساس اطلاعات هابل نوشته شدهاست.
هابل نخستین تلسکوپ نوری بود که توانست از یک سیاهچاله تصویربرداری کند. این سیاهچاله جرمی برابر چندین میلیارد برابر خورشید دارد.
هابل برای نخستین بار تصاویری واضح از تولد و مرگ ستارگان ارائه داد.
در سال ۱۹۹۴ هابل از برخورد دنبالهدار شومیکر-لوی ۹ با مشتری تصویربرداری کرد.
دورترین و قدیمیترین اجرام آسمانی نسبت به زمین که تاکنون نور آنها به زمین رسیدهاست نیز توسط هابل ثبت شدهاند.
ثبت تصویری با فاصله ۱۳ میلیارد سال نوری از زمین.
در ۹ ژانویه ۲۰۱۳ دورترین ابرنواختر شناخته شده، توسط تلسکوپ هابل کشف شدند. فاصله این ابرنواختر حدود ۱۰ میلیارد سال نوری است.
کشف دو قمر پلوتون .
تعیین نرخ دقیق انبساط جهان.
کشف اریس.
?جانشین:
پروژه تلسکوپ فضایی بعدی به نام تلسکوپ فضایی جیمز وب با اندازهای بزرگتر و قدرتی بالاتر و البته هدفهایی متفاوت در دست طراحی است.
اندازه این تلسکوپ بزرگتر از هابل است و دارای آینهای بزرگ خواهد بود که بر قدرت رصدگری آن میافزاید و به علاوه نسبت به هابل دورتر از زمین مستقر خواهد شد.
آلبرتو کونتی دانشمند دیگر پروژه جیمز وب میگوید این مأموریت فراتر از جستجوی صرف برای کشف زندگی است. در این مأموریت برای کشف شواهدی از نخستین ستاره جهان و اطلاعاتی دربارهٔ شکلگیری کهکشانها و زندگی نیز تلاش خواهد شد. به گفته وی این تلسکوپ یکی از اصلیترین موانع برای بررسی فرایند شکلگیری سیارهها، یعنی غبارهای فروسرخ را از سر راه اخترشناسان برخواهد داشت.
⚫