نکته جالب و متناقض داستان رفتار علی در برابر بوکسور های سیاه پوست از فریزر بگیر تا فورمن و لیستون به فریزر گفته بود کینگ کونگ و آنقدر مسخره اش کرده بود که حتی بچه هاش تو مدرسه اذیت میشدن آدمی که سمبل مبارزه با نژاد پرستیه حرف هایی میزنه که فقط شومن هایی مثل کانر مک گرگور برای جو دادن میزنن!
روحش شاد روحش شاد.این نظر منه.تو تاریخ ورزش مثل این دو نفر دیگه پیدا نمیشه که تلاش کردن به اوج شهرت و قهرمانی تو بالاترین سطح ورزشی تو دنیا رسیدن.بعدش همه اینا رو تا ته تهش خرج مردمشون کردن.تا تهش پایه مردم وایسادن از همه لحاظ.بابتشم خیلی خسلی تنها موندن و خیلیا هم پشتشونو خالی کردن بابته اینکه همیشه کنار مردم بودن.اما کم نیاوردن دست تنها هم باز کنار مردمشون موندن.اولین نفر که واسه من یکی بهترین و بزرگترین ورزشکار تاریخه اقا غلامرضا تختی.بعدش اقا محمد علی کلی.روحه هر دو شون شاد که اسم و رسمشون معرفت و جوون مردی بود.حرفایی که خیلیا فقط حرفشو زدن واسه مردم این دو تا عزیز تو عمل همه چیشونو واسه مردم گذاشتن و رفتن.تو دو تا فرهنگ جدا بزرگ شدن اما جفتشون نشون دادن میشه یکی تو ایران یکی تو امریکا باشه.تو دو تا رشته مختلف اما انقدر دلشون بزرگ باشه که تا همیشه لسمشونو و کاراشونو مردم از یاد نبرن.اینجور ادمی بودن و اینجور زندگی کردن بهترین شکله گذروندن عمر تو این دنیاست تا وقته رفتن.کاش بشه مثز اینا زندگی کرد مثل اینام از این دنیا رفت.
دیدگاهها