طرفداری | دروازهبانها معمولاً رؤیای بازی در پستهای هجومیتر را در سر دارند؛ اینکه یک روز از چارچوب دروازه فاصله بگیرند، در نقش یک بازیکن میانی یا مهاجم ظاهر شوند و شانس گلزنی پیدا کنند. برای بیشتر آنها این اتفاق تنها یک خیال باقی میماند، اما پپه رینا در تابستان ۲۰۰۶ این فرصت غیرمنتظره را با پیراهن لیورپول تجربه کرد.
۳۰ ژوئیه ۲۰۰۶ روزی بود که این دروازهبان اسپانیایی، برخلاف وظیفه همیشگیاش، نه برای مهار شوتهای حریف، بلکه برای کمک به خط میانی تیم وارد زمین شد؛ اتفاقی نادر که هنوز هم یکی از عجیبترین لحظات دوران حرفهای او و تاریخ باشگاه لیورپول به شمار میرود.
پیش از رینا، چند دروازهبان دیگر نیز چنین تجربهای داشتند. فابین بارتز در یک دیدار دوستانه برای منچستریونایتد در نقش بازیکنی خارج از دروازه ظاهر شده بود، اما دیوید جیمز در سال ۲۰۰۵ حتی قدمی فراتر گذاشت. استوارت پیرس، سرمربی وقت منچسترسیتی، در شرایطی که تیمش برای رسیدن به یک گل حیاتی مقابل میدلزبرو تلاش میکرد؛ گلی که میتوانست سهمیه حضور در جام یوفا را برای سیتی تضمین کند، جیمز را از درون دروازه بیرون کشید و به خط حمله فرستاد. نکته جالب اینکه جان مکِن، مهاجم تخصصی تیم، در آن مسابقه روی نیمکت حضور داشت.
یک سال بعد، نوبت به پپه رینا رسید تا این تجربه عجیب را پشت سر بگذارد. دیدار دوستانه پیشفصل لیورپول مقابل کایزرسلاوترن در لیختناشتاین، پیش از آغاز فصل ۰۷-۲۰۰۶، قرار بود مسابقهای آرام باشد. این بازی فرصتی بود تا جرمن پنانت، خرید ۶.۷ میلیون پوندی جدید قرمزها، نخستین حضور خود را برای تیم جدیدش دور از فشار رسانهای تجربه کند. در کنار پنانت، بازیکنانی مانند کریگ بلامی، فابیو اورلیو و گابریل پالتا نیز از خریدهای تازه لیورپول بودند و در فهرست رافائل بنیتز برای این مسابقه قرار داشتند. با این حال، جریان بازی برخلاف انتظار سرمربی اسپانیایی پیش رفت و اتفاقات زیادی رخ داد.
پس از پایان نیمه نخست بدون گل، کایزرسلاوترن در دقیقه ۵۶ به گل رسید. لیورپول اما خیلی زود واکنش نشان داد و با گلهای کریگ بلامی و لوئیس گارسیا، ورق را برگرداند و پیش افتاد. با این وجود، تیم آلمانی بار دیگر به بازی برگشت و گل تساوی را به ثمر رساند. شرایط برای بنیتز زمانی پیچیدهتر شد که لوئیس گارسیا و فابیو اورلیو به دلیل مصدومیت مجبور به ترک زمین شدند؛ آن هم در شرایطی که سرمربی لیورپول تمام تعویضهای خود را انجام داده بود.
در این وضعیت، رابی فاولر که پیشتر تعویض شده بود، دوباره به میدان بازگشت، اما بنیتز تصمیمی عجیب گرفت. او به جای لوئیس گارسیا، پپه رینا را وارد زمین کرد تا در نقش یک بازیکن میانی به کار گرفته شود. رینا با شماره ۱۴، شمارهای که پیشتر توسط هموطنش ژابی آلونسو پوشیده میشد، وارد زمین شد و برخلاف تصور بسیاری، خیلی زود نشان داد که تنها برای پر کردن جای یک بازیکن وارد نشده است.
او تقریباً بلافاصله دو فرصت گلزنی به دست آورد. نخستین ضربه او با اختلافی اندک از کنار دروازه بیرون رفت و در موقعیت دوم، پاس رو به عقب کریگ بلامی را با شوتی قدرتمند به بالای دروازه فرستاد. پس از این موقعیت، دوربینها اعضای کادر فنی لیورپول را در حال خندیدن به تلاشهای گلزنی دروازهبان تیمشان نشان دادند؛ صحنهای که به خوبی نشان میداد این اتفاق تا چه اندازه غیرمعمول و سرگرمکننده بود.
خود رینا نیز با وجود شکست ۳-۲ لیورپول در آن مسابقه، توانست با روحیهای مثبت به این تجربه نگاه کند. کایزرسلاوترن پس از بازگشت به بازی، گل سوم را به ثمر رساند و پیروز میدان شد. رینا پس از پایان مسابقه گفت:
یک فرصت بسیار خوب برای گلزنی داشتم، اما حالا میدانم گل زدن چقدر دشوار است. بازی در خط میانی آخرین راهحل بود، چون همه تعویضهایمان را انجام داده بودیم. اتفاقاتی مثل این طبیعی نیست، اما من مجبور بودم این کار را انجام دهم.
فروتنی و شوخطبعی رینا در مواجهه با این اتفاق قابل توجه بود، اما نکته جالب این است که حتی دروازهبانهایی که به توانایی بالای خود در بازی با پا مشهور هستند، مانند مانوئل نویر و ادرسون، هرگز تصمیم نگرفتند مسیر مشابهی را دنبال کنند. در فوتبال مدرن، دروازهبانها بیش از گذشته در ساخت بازی و حضور خارج از محوطه جریمه نقش دارند، اما تبدیل شدن یک گلر به هافبک، همچنان اتفاقی بسیار نادر باقی مانده است؛ اتفاقی که پپه رینا در یک شب فراموشنشدنی برای لیورپول آن را تجربه کرد.