طرفداری - آلفونسو پینو زامورانو، داور اسپانیایی که سابقه سالها سوت زدن در لالیگا را دارد به افشای برخی جزئيات تلخ از پشت پرده انتخابات فدراسیون فوتبال این کشور و کمیته داوران در دوره ریاست آنخل ماریا ویار پرداخت.
به گزارش as، ویار که حالا چند روز است به همراه پسر و چند تن از دستیارانش در زندان گارد ملی به سر میبرد، به تخلفات فراوانی متهم است. از سو استفاده از پستش در کسب مبالغ هنگفت تا ترتیب دادن بازیهای دوستانه ملال آور و مشکوک و اقدامات پشت پرده برای ابقا در سمت ریاست فدراسیون. اتهامات به قدری جدی بودند که دادستان برای ویار درخواست زندان بدون وثیقه داد و اعلام کرد اگر ویار آزاد شود، احتمال فرار و از بین رفتن مدارک بسیار بالاست!
آنچه در ادامه میخوانید، گوشهای از اعترافات آلفونسو پینو زامورانو، از داوران سابق لالیگا از پشت پرده فدراسیون و کمیته داوران در دوره ریاست ویار است.
نتیجه هر انتخاباتی بلا استثنا از پیش مشخص شده بود. به خصوص در کمیته داوران. همیشه یک یا چند روز قبل از رای گیری طی ایمیلهایی به ما اعلام میشد که باید به فلانی، فلانی و فلانی رای بدهیم. باورتان نمیشود اما مخصوصا درباره خود من، افرادی از سراسر اسپانیا به من رای دادند که اصلا مرا نمیشناختند و فقط به ایمیلهایی که به دستشان رسیده بود، عمل کردند. در خصوص انتخاب رئيس و اعضای کمیته داوران که ما همیشه از چند روز قبل برندهها را میدانستیم. داوران به افرادی که مشخص شده بود، رای میدادند چون میترسیدند.
در انتخابات ریاست فدراسیون، به داوران گفته شده بود که باید به ویار رای بدهند. شاید جالب باشد که بدانید برنده انتخابات را همیشه آرای داوران مشخص میکرد. تعدادمان زیاد بود و ویار تسلط ویژهای روی کمیته داوران داشت که به نوعی، کاملا از رای بالایش در این کمیته مطمئن بود. پیش از برگزاری یکی از ادوار انتخابات، ویار خواهان افزایش تاثیر رای داوران در رای گیری شده بود که دلیلش مشخص است.
به یاد دارم که یک بار لوپز نیتو حاضر به قبول درخواست کمیته برای رای دادن به ویار نبود و شروع به جمع آوری مدرک علیه او کرد اما تنها چند روز بعد، کمیته نامهای تنظیم کرد مبنی بر اینکه لوپز از کمیته کنار برود و دستش نیز در پیگرد قانونی اقداماتش علیه ویار بسته شود. همه امضا کردند اما من، پرز لاسا و دائودن ایبانیز قصد امضا آن را نداشتیم چون میدانستیم هدف کمیته از آن چه بود. در نهایت با فشار کمیته ما هم مجبور به امضای آن شدیم. من شخصا از انتقام کمیته ترسیدم و آن را امضا کردم.
فصل که به پایان رسید، پرز لاسا که قرار بود به یک داور بین المللی تبدیل شود، نامش به فیفا ارسال نشد و به جای او، ولاسکو کاربایو معرفی شد. ایبانیز هم که داوری فوق العاده خوب و مسلط بود که حتی توانایی سوت زدن فینال لیگ قهرمانان اروپا را داشت، به دسته دوم فرستاده شد! اینها که حالا میگویم را به هیچ کس نگفته بودم اما در باور کردنشان، مختارید. (ایبانیز در توئيتر تمام حرفهای زامورانو را تایید کرد به جز قسمت مربوط به انتقال او به دسته دو را)
وقتی در سال 2001 به لالیگا ارتقا پیدا کردم، با تمام خیال و آرزوهایی که از کودکی داشتم، کارم را شروع کردم که دیدم کسانی که از من حمایت کرده بودند، حالا خواهان 5 درصد از درآمدم از داوری هستند. یک تیم داوری در لالیگا نهایتا 200 هزار یورو دریافت میکند که آنها انتظار داشتند درصدی از آن را به آنها بدهیم. از دیدن این صحنه واقعا جا خوردم. حالا کار آنها که از ما رشوه میخواستند، چه بود؟ مطلقا هیچ. تنها کاری که میکردند این بود که هر از گاهی به فدراسیون میرفتند و به تمجید از تیم داوری میپرداختند که از آنها رشوه گرفته بودند. این دیگر برای همه داوران لالیگا روشن است که برای ترفیع گرفتن، باید به برخی از مدیران کمیته رشوه بدهند! تا آنها با چاپلوسی و تعریف از آنها در فدراسیون، ارتقای درجه پیدا کند.
اما با تمام این موارد، من هرگز برای برنده کردن یک تیم در یک بازی تلاش نکردم. در واقع چنین درخواستی هم از من نشد. من انسان رک و صریحی هستم. دو دو تا برای من میشود چهار تا و مطمئن باشید اگر روزی کسی از من میخواست که به نفع تیمی سوت بزنم، همانجا رسوایش میکردم.