طرفداری | جان دفندیس (John Defendis) زاده سال 1958 در شهر نیویورک آمریکا است. پدر جان بسیار به بدنسازی علاقه داشت و فرزندش را نیز با همین علاقه بزرگ کرد. مجلههای مختلف بدنسازی با عکسهایی از دیو دراپر و آرنولد شوارتزنگر، جان را بیش از پیش به این ورزش مشتاق کرد. او در کودکی و در شروع علاقهاش به بدنسازی، با نوشتن در دفترچه کاهی درس و مشق خود، هدف غایی خود را تعیین کرد و آن هدف، قهرمانی در آقای آمریکا بود. پدر جان از 10 سالگی، چگونگی تمرین کردن را به فرزندش آموزش داده بود و با همین تمرینات، جان به فیزیک مناسبی در 13 سالگی رسیده بود.
مادر جان در نخستین روزهای تمرین حرفهای فرزندش، سه بار دچار حمله قلبی شد تا با اضافه وزن ناشی از این مشکلات، دچار سختیهای زیادی شود. جان با آموزههای خود از مجلات بدنسازی و پدرش، تمرینات سبکی را برای مادرش طراحی کرد و به کاهش 80 کیلویی وزنش کمک بسیاری کرد. این اتفاقات باعث شد تا جان از اضافه وزن و چربی بالا هراس داشته باشد و با انگیزه بیشتری به بدنسازی ادامه دهد. او دوست نداشت تا در آینده به دلیل عدم تحرک و چربی بالا، سلامتی خود و اطرافیانش را در خطر ببیند و از این رو، تمرینات سختی را برای ورود به مسابقات بدنسازی انجام داد.
شروع کار دفندیس در بدنسازی با مسابقات رده نوجوانان آقای آمریکا در سال 1977 بود. او در این مسابقات و در کلاس وزنی مدیوم آن، رتبه نهم را به دست آورد. پس از این مسابقات، دفندیس به قهرمانی آقای نیویورک سیتی، به میزبانی انجمن AAU رسید. او در سال 1978، در دسته نوجوانان آقای آتلانتیک آمریکا، رتبه نخست را به دست آورد. دفندیس پس از رتبه سوم مستر USA سال 1979، به مدت چهار سال در مسابقه خاصی دیده نشد. بازگشت به استیج در سال 1983، مصادف با یک موفقیت برای این بدنساز شد. این بدنساز در این سال، عازم مسابقات قهرمانی غرب آمریکا شد و پس از کسب رتبه نخست کلاس سنگینوزن این مسابقات، در ردهبندی کلی نیز به جایگاه نخست رسید و قهرمان آن شد.
مجلات بدنسازی، بازگشت موفق دفندیس به عرصه تناسب اندام را همانند «برخاستن از خاکستر» دانستند. بار دیگر میان حضور این بدنساز در مسابقات بدنسازی فاصله افتاد و او در سال 1988، در مسابقات قهرمانی ایالات متحده آمریکا شرکت کرد. او در این مسابقات که توسط انجمن NPC برگزار میشد، علاوه بر کسب رتبه نخست کلاس سنگینوزن در حضور تروی زوکولوتو که به رتبه دوم رسید، در ردهبندی کلی نیز جایگاه برتر را به دست آورد و به قهرمانی آمریکا رسید. این قهرمانی باعث شد تا نوشته روی دفترچه در کودکی توسط دفندیس به واقعیت تبدیل شود. این داستان الهامبخش، ثمره تلاش بیش از حد دفندیس برای رسیدن به رویاهایش بود و او را به سطح بالای ورزش مورد علاقهاش رساند.
پس از قهرمانی آمریکا، دفندیس به کارت حرفهای رسید تا در سال 1989، عازم مسابقات سطح بالاتری همچون شب قهرمانان و فراخوان حرفهای آبشار نیاگارا شود. با این وجود، حضور او در شب قهرمانان با قرارگیری در ردهبندی همراه نبود و فراخوان آبشار نیاگارا نیز او را به رتبه 12 رساند. این بدنساز، پس از پایان نخستین سال حضورش به عنوان حرفهای، دیگر در استیج دیده نشد. استیو میچالیک، از مربیان الهامبخش جان در طول دوران ورزشیاش بود. او با تمرینات این بدنساز، توانست فلسفههای جدیدی را در این ورزش به دست بیاورد. دفندیس پس از خداحافظی از استیج، تصمیم گرفت تا این فلسفهها را در قالب یک سازمان آموزشی به نسل بعدی بدنسازها منتقل کند. او سازمان «اولترافیت» را تأسیس کرد و به پرورش مربیان پرتعدادی پرداخت. فلسفه تمرینات دفندیس، «شدت یا دیوانگی» نام دارد. در این سبک تمرینی، هر ورزشکار به 40 تا 60 ست در هر تمرین نیاز دارد و این عمل، عضلاتش را بسیار پرحجمتر از پیش خواهد کرد. دفندیس اعتقاد زیادی به ساختن پل از سختی شدید به موفقیت عظیم دارد.
